Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2023 r., I FZ 298/22

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2023 r., I FZ 298/22

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak, po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. sp.k. w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 1619/22 odrzucające skargę P. sp.k. w P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 12 maja 2022 r., nr 1401-IOA1.4033.81.2022.MKo w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za styczeń 2021 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. Sylwester Marciniak Sędzia NSA

Uzasadnienie

2 I FZ 298/22

UZASADNIENIE

3 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1619/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: sąd pierwszej instancji) odrzucił skargę P. sp. k. w P. (dalej: skarżąca lub spółka) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 12 maja 2022 r. w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za styczeń 2021 r.

4 W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że pełnomocnik spółki został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do reprezentowania spółki przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało uznane za doręczone z dniem 10 sierpnia 2022 r. Brak formalny skargi nie został uzupełniony.

5 Wskazując na treść art. 37 § 1 i 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd stwierdził, że wniesiona skarga zawierała brak formalny, który wymagał uzupełnienia w trybie z art. 49 § 1 p.p.s.a. Ponieważ termin do wykonania wezwania upłynął z dniem 17 sierpnia 2022 r., a brak formalny skargi nie został uzupełniony, zaszła podstawa do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

6 W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie skutkujące bezpodstawnym wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi przez przekazanie uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa, a następnie jej odrzucenie, podczas gdy w rzeczywistości sąd dysponował tym dokumentem, zachowanym w postaci elektronicznej i prawidłowo opatrzonym podpisem zaufanym.

7 W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik spółki wskazał, że w sprawie odpis pełnomocnictwa został sporządzony w postaci elektronicznej i razem ze skargą złożony poprzez platformę ePUAP (w formie jednego załącznika). W świetle uchwały I FPS 2/21 elektroniczne podpisanie załącznika do pisma ogólnego ePUAP, w tym za pomocą profilu zaufanego, powinno skutkować uznaniem, że dokument elektroniczny został prawidłowo opatrzony podpisem. W sprawie wszystkie wymogi formalne zostały spełnione, gdyż dokument elektroniczny został zachowany w formacie danych przewidzianym w przepisach wykonawczych (PDF) i opatrzony podpisem elektronicznym przy użyciu profilu zaufanego (podpis zaufany), co potwierdza stosowne oznaczenie w prawym górnym rogu pierwszej strony. Bez znaczenia powinno natomiast być to, że wszystkie dokumenty złożone w sprawie, w tym skarga i odpis pełnomocnictwa, zostały zachowane w jednym pliku PDF. Zdaniem spółki podpisanie elektroniczne dokumentu powoduje, że cała jego zawartość zostaje prawidłowo podpisana jako zgrupowanie danych informatycznych. Dokument elektroniczny (plik) stanowi integralną całość, która po jego podpisaniu nie może być zmieniona. W przeciwieństwie do dokumentów w postaci papierowej nie jest konieczne podpisywanie odrębnie każdej strony. Z tego powodu pełnomocnik spółki niezasadnie został wezwany do uzupełnienia braków formalnych, gdyż sąd już dysponował uwierzytelnionym elektronicznie odpisem pełnomocnictwa, a w konsekwencji skarga została bezpodstawnie odrzucona.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

10 W okolicznościach sprawy skarga została odrzucona, gdyż według sądu pierwszej instancji zawierała brak formalny – nie został przedłożony oryginał pełnomocnictwa lub jego uwierzytelniony odpis, mimo stosownego wezwania o uzupełnienie tego braku. Nie jest sporne, że dostrzeżony przez sąd brak formalny nie został w zakreślonym terminie usunięty, spółka uważa jednak, że brak ten w istocie nie istniał. Naczelny Sąd Administracyjny stanowisko to podziela.

11 Z akt sprawy wynika, że skarga została wniesiona poprzez ePUAP, w formie załącznika (w formacie PDF) do pisma ogólnego. Zarówno pismo ogólne, jak i załącznik zostały stosownie podpisane (elektronicznie), co nie jest kwestionowane (należy zwłaszcza zaznaczyć, że sąd nie wyrażał wątpliwości co do prawidłowego podpisania skargi). Podpisany elektronicznie plik PDF oprócz skargi zawiera również dokument pełnomocnictwa, potwierdzenia dokonania opłat należnych w związku z wniesieniem skargi oraz odpisy z rejestru przedsiębiorców. Nie ma żadnych podstaw do uznania, że podpisanie podpisem zaufanym przez pełnomocnika całości załącznika nie jest wystarczające do uznania, że również – stanowiący część tego załącznika – dokument pełnomocnictwa nie został przez tego pełnomocnika podpisany (a zatem uwierzytelniony, zgodnie z art. 37 § 1a p.p.s.a.). Nielogiczne byłoby bowiem uznanie, że podpisując elektronicznie cały plik PDF podpisujący podpisuje tylko niektóre jego strony. Należy równocześnie podkreślić, że sąd pierwszej instancji nie wskazał normy prawnej, która wymagałaby, by każdy dokument wnoszony przez stronę postępowania elektronicznie stanowił odrębny załącznik do pisma ogólnego, tj. by każdy plik zawierał tylko jeden dokument. Wymogu takiego nie można natomiast stronom postępowania narzucić bez stosownej normy prawnej. Skoro - zgodnie z treścią zarządzenia z dnia 19 lipca 2022 r. (i wystosowanego na jego podstawie wezwania z dnia 25 lipca 2022 r.) - to nieopatrzenie dołączonego do skargi pełnomocnictwa podpisem elektronicznym było powodem uruchomienia trybu z art. 49 § 1 p.p.s.a., a pogląd ten w świetle akt sprawy nie był usprawiedliwiony, należy uznać, że sąd pierwszej instancji bezpodstawnie stwierdził, że skarga zawierała istotny nieuzupełniony brak formalny, uprawniający do zastosowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

12 Ze wskazanych przyczyn, działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie.

13 Sylwester Marciniak

14 Sędzia NSA