Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2018 r., I FZ 291/18

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2018 r., I FZ 291/18

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Marek Kołaczek, , , po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 kwietnia 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 430/18 wzywające do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 29 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2015 r. postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Uzasadnienie

2 Zarządzeniem z 9 kwietnia 2018 r., Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie określił P. sp. z o.o. z siedzibą

3 w W. (dalej: "Spółka" lub "strona skarżąca"), stosownie do treści § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193; dalej "Rozporządzenie"), wysokość wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie

4 z 29 listopada 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad

5 i grudzień 2015 r. na kwotę 3.075 zł.

6 W następstwie powyższego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 9 kwietnia 2018 r., wezwano Spółkę do uiszczenia wpisu w tak ustalonej wysokości.

7 Strona skarżąca wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu, zarzucając mu naruszenie:

8 1) art. 220 § 1-2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

9 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.") w zw. z § 1 pkt 4 Rozporządzenia poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym orzeczeniu o obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 3.075 zł;

10 2) art. 220 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 216 i 218 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na ustaleniu wpisu sądowego w zawyżonej wysokości na skutek przyjęcia zawyżonej wartości przedmiotu zaskarżenia (należności pieniężnej).

11 W uzasadnieniu zarzutów podnoszono, że w skardze oznaczono wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie 500 zł (pięćset złotych), od której zdaniem skarżącej powinien być pobrany wpis sądowy. W ocenie strony skarżącej w niniejszej sprawie powinien zostać pobrany wpis stały, a nie stosunkowy - co wynika z treści postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 44/09. Jednocześnie autor zażalenia wskazał, że w piśmie stanowiącym odpowiedź na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie wskazał odmienną kwotę jako wartość przedmiotu zaskarżenia, to jest 307.422 zł, która

12 w ocenie skarżącej jest zawyżona.

13 W tej sytuacji, skoro strony podają odmienne kwoty jako wartość przedmiotu sporu, to zaistniały przesłanki do ewentualnego zarządzenia przez przewodniczącego dochodzenia w sprawie sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia w trybie art. 218 p.p.s.a.

14 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

15 Zażalenie jest zasadne.

16 Wymaga wyjaśnienia, że ustawodawca w art. 215 p.p.s.a., nakazuje stronie

17 w każdym piśmie wszczynającym postępowanie podać "wartość przedmiotu zaskarżenia". Z kolei w art. 216 p.p.s.a. ustawodawca podaje, że jeżeli "przedmiotem zaskarżenia" jest należność pieniężna, stanowi ona "wartość przedmiotu zaskarżenia".

18 Zgodnie natomiast z art. 218 p.p.s.a. Przewodniczący Wydziału może sprawdzić wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczoną w piśmie i zarządzić w tym celu dochodzenie. W niniejszej sprawie Przewodniczący nie zarządził tego dochodzenia, niejako od razu ustalając wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę inną od wskazanej przez skarżącą Spółkę. Nie mniej jednak w stanie faktycznym tej sprawy WSA dopuścił się uchybień proceduralnych, które spowodowały, że wniesione zażalenie okazało się zasadne. Wydając bowiem zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu w kwocie 3.075 zł, Przewodniczący Wydziału ograniczył się do wskazania podstawy prawnej wyliczenia tej opłaty, tj. § 1 pkt 4 rozporządzenia. Zdaniem NSA w składzie niniejszym, było to działanie niewystarczające, albowiem strona skarżąca, na podstawie treści doręczonego jej zarządzenia, nie mogła poznać motywów, którymi kierował się wskazany powyżej organ procesowy.

19 Należy bowiem zauważyć, że w skardze wskazano wartość przedmiotu zaskarżenia w wysokości 500 zł - co sugerowałoby określenie przez stronę wartości wpisu - jako wpis stały, jak również przedstawiono argumentację, która w ocenie strony przemawiała za prawidłowością określonej przez nią kwoty (odwołano się do powiązania treści decyzji z rozstrzygnięciami wydanymi za poprzednie okresy rozliczeniowe).

20 W takiej sytuacji Przewodniczący Wydziału WSA w Warszawie winien zatem uzasadnić zarządzenie, wydane na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., wzywające do uiszczenia wpisu w taki sposób, aby zarówno Spółka, jak i NSA w postępowaniu odwoławczym, mogły odnieść się merytorycznie do zaprezentowanego stanowiska. Innymi słowy, Przewodniczący Wydziału powinien w zarządzeniu wzywającym do uiszczenia wpisu wskazać jaką wartość przedmiotu zaskarżenia przyjął i jakie były tego powody. Samo wskazanie wysokości wpisu nie wyjaśniało bowiem, dlaczego wartość przedmiotu zaskarżenia podana i uzasadniona w skardze została zakwestionowana. Nie wyjaśniało zarazem czym konkretnie kierowano się przy ustalaniu wysokości wpisu, tj. które elementy zaskarżonej decyzji determinowały przyjęte wyliczenie. W ocenie NSA, było to o tyle istotne, że Spółce służyło, stosownie do art. 227 § 1 p.p.s.a., prawo do wniesienia zażalenia od tego zarządzenia.

21 NSA w składzie orzekającym w tej sprawie tym samym popiera pogląd wyrażony m.in. w postanowieniu NSA z 13 września 2017 r., I FZ 197/17, że z uwagi na odpowiednie stosowanie art. 163 § 2 w zw. z art. 167 i art. 227 § 1 p.p.s.a., zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu, wydane na podstawie art. 220 § 1 zdanie drugie tej ustawy, w przypadku kwestionowania przez przewodniczącego wydziału podanej w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia, wymaga uzasadnienia i nie może ograniczać się wyłącznie do podania podstawy prawnej wyliczenia tej opłaty sądowej.

22 Z powyższych względów NSA uznał wniesione zażalenie za zasadne stwierdzając zarazem, że przed wskazaniem przez Przewodniczącego Wydziału WSA w Warszawie przyczyny zakwestionowania podanej w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia przedwczesne byłoby badanie, czy wpis w niniejszej sprawie został ustalony w prawidłowej wysokości.

23 Z tych powodów NSA, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.