Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2022 r., I FZ 278/22

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2022 r., I FZ 278/22

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mariusz Golecki po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 2241/20 odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi J. Projekt Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 30 września 2020 r. nr 1401-IOA1.615.31.2020.AJ w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z 18 maja 2022 r., sygn. akt. V SA/Wa 2241/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną J. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Spółka") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 maja 2021 r., oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 30 września 2020 r. nr 1401-IOA1.615.31.2020.AJ w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

3 W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że postanowieniem z 11 marca 2022 r., sygn.. akt I FSK 103/22, Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił skargę kasacyjną Sądowi pierwszej instancji celem usunięcia dostrzeżonych braków, ponieważ z treści pełnomocnictwa załączonego do skargi kasacyjnej (k. 66 akt sądowoadministracyjnych) nie wynikało, przez kogo (działającego w imieniu Spółki) zostało ono udzielone, a widniejący na nim podpis był nieczytelny.

4 W związku z powyższym, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego V Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 kwietnia 2022 r., wezwano pełnomocnika Spółki do nadesłania oryginału lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa w celu wykazania umocowania adwokata do zastępowania spółki, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej (k. 94 i n. akt sądowoadministracyjnych).

5 W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik Skarżącej nadesłał kserokopię pełnomocnictwa podpisanego przez prezesa zarządu Spółki (k. 98 akt sądowoadministracyjnych).

6 W tym stanie rzeczy WSA w Warszawie uznał, że nie uczyniono zadość wezwaniu Przewodniczącego Wydziału. Wbrew, bowiem oświadczeniu pełnomocnika zawartemu w piśmie z 19 kwietnia 2022 r. o załączeniu "odpisu pełnomocnictwa" (k. 97 akt sądowoadministracyjnych) nadesłano jedynie kserokopię, która nie została uwierzytelniona przez zastępującego Spółkę adwokata i jako taka nie może zostać uznana za odpis w rozumieniu art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.).

7 W dniu 5 lipca 2022 r. do Sądu pierwszej instancji wpłynęło pismo pełnomocnika Spółki z załącznikiem w postaci poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa udzielonego przez Skarżącą. Przedmiotowe pismo zostało uznane za zażalenie od ww. postanowienia Sądu pierwszej instancji z 18 maja 2022 r.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.

10 Wskazać należy, że skarga kasacyjna, poza szczególnymi wymaganiami dotyczącymi jej konstrukcji, musi odpowiadać także podstawowym wymogom, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, wskazanym w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Z przepisu art. 47 § 2 ww. aktu prawnego wynika, że fotokopia może być uznana za odpis, o ile została uwierzytelniona. A contrario należy, więc uznać, że fotokopia/kserokopia nieuwierzytelniona nie jest odpisem w ogóle (wtedy ustawodawca zdecydowałby się w tym zakresie na zawężenie pojęcia "odpisu"). Przeciwny wniosek pozbawiałby art. 47 § 2 p.p.s.a. ratio legis. Gdyby odpisami mogły być fotokopie (kserokopie) nieuwierzytelnione, to wskazanie na taki wymóg w art. 47 § 2 p.p.s.a. pozbawione byłoby znaczenia prawnego, a interpretacja przepisu prowadząca do takich konkluzji byłaby niezgodna z zasadą racjonalności ustawodawcy. Jeżeli skarga kasacyjna nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia – art. 177a p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 25 stycznia 2022 r., sygn. akt I OZ 5/22).

11 W świetle powyższego, w niniejszej sprawie pełnomocnik Spółki został prawidłowo wezwany do usunięcia zaistniałego braku formalnego skargi kasacyjnej. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 4 kwietnia 2022 r. skierowano do pełnomocnika Spółki wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie odpisu pełnomocnictwa do reprezentowania Spółki pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Zatem skoro w odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik przesłał jedynie kserokopię stosownego pełnomocnictwa, która to nie została poświadczone za zgodność z oryginałem, nie mogła być ona uznane za odpis pełnomocnictwa. Na kserokopii brakuje jakiekolwiek wskazówki, w postaci stosownej pieczątki i podpisu osoby poświadczającej, który wskazywałby, że faktycznie jest pełnoprawny odpis. Poświadczenie za zgodność z oryginałem oznacza, że osoba go podpisująca bierze odpowiedzialność za zgodność treści oryginału z odpisem. Brak takowego poświadczenia za zgodność z oryginałem stanowi istotny brak uniemożliwiający nadania sprawie dalszego biegu. Słusznie, zatem Sąd pierwszej instancji uznał, że wobec nie usunięcia braków formalnych skargi, należało ją odrzucić.

12 Podkreślić również należy, że zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1184 z późn. zm.) adwokat ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis adwokata, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie – również godzinę dokonania czynności. Niespełnienie któregokolwiek z określonych w tym przepisie wymagań sprawia, że poświadczenie nie ma ustawowo wymaganych cech, wobec czego nie jest wierzytelne. Zauważyć także należy, że nieuwierzytelniona kserokopia nie może zostać uznana za odpis w rozumieniu art. 47 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z: 10 grudnia 2021 r., sygn. akt I OZ 524/21, 29 listopada 2016 r., sygn. akt: I GZ 605/16; z 29 października 2015 r., sygn. akt: I FZ 327/15, z 13 maja 2016 r., sygn. akt: II GZ 442/16 i z 22 stycznia 2016 r., sygn. akt: II GZ 1010/15).

13 Odnosząc się do pisma pełnomocnika Spółki z dnia 29 czerwca 2022 r., które jest traktowane w przedmiotowej sprawie, jako zażalenie to wskazać należy, że ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika powinno być gwarancją dla strony, iż będzie należycie reprezentowana w toczącym się postępowaniu. Za błędy i zaniechania pełnomocnika ustanowionego w sprawie odpowiedzialność ponosi jego mocodawca. Mocodawca – w tym przypadku Skarżąca ponosi, więc ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się swego pełnomocnika.

14 Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.