Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2016 r., II GZ 1010/15

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2016 r., II GZ 1010/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 16 listopada 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 378/15 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zmiany wysokości renty strukturalnej postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 16 listopada 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 378/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił zażalenie A. B. na postanowienie tego Sądu z dnia 23 lipca 2015 r. o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie zmiany wysokości renty strukturalnej.

3 Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 31 lipca 2015 r. - sprecyzowanym pismem z dnia 20 sierpnia 2015 r. – A. B. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 23 lipca 2015 r.

4 Zarządzeniem z dnia 25 sierpnia 2015 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez złożenie odpisu zażalenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. W celu wykonania powyższego zarządzenia do wezwania załączono kserokopię zażalenia.

5 Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia doręczono dorosłemu domownikowi skarżącego w dniu 4 września 2015 r. (ZPO – k. 94 akt sądowych), a zatem termin do jego wykonania mijał z dniem 11 września 2015 r.

6 Sąd I instancji stwierdził następnie, że w dniu 4 września 2015 r. skarżący złożył do sądu pismo zatytułowane "zażalenie na wyrok sądowy z dn. 21 V 2015", które nie stanowiło jednak żądanego odpisu. Podobnie kolejne pismo skarżącego z dnia 7 września 2015 r. nie odpowiadało treścią wniesionemu przez stronę zażaleniu.

7 Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), odrzucił zażalenie.

8 Zażalenie na to postanowienie złożył A. B.

9 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

10 Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymagań jest zawarty w art. 47 tej ustawy, obowiązek dołączenia do pisma jego odpisów dla doręczenia ich stronom. Stosownie natomiast do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia, wynikającym z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.

11 Z akt sprawy wynika, że skarżący do zażalenia na postanowienie Sądu I instancji z dnia 23 lipca 2015 r. nie dołączył odpisu tego zażalenia. Powyższego braku nie uzupełnił pomimo wezwania do jego uzupełnienia. Stan sprawy w tym zakresie nie jest sporny.

12 Dalej, stosownie do treści uchwały składu siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, niedołączenie przez wnoszącego pismo wymaganej liczby jego odpisów, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 tej ustawy, uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez sąd. W uzasadnieniu uchwały stwierdzono w szczególności, że ustawodawca nie przewidział prawnych możliwości uzupełniania braków formalnych żadnych pism procesowych przez sąd, ani nie dokonał rozróżnienia na braki "istotne" i "nieistotne", a jedynie wskazał na braki, które uniemożliwiają nadanie pismu prawidłowego biegu, co przemawia za przyjęciem ścisłej wykładni omawianych przepisów, reprezentowanej tak w judykaturze, jak i orzecznictwie. Rolą sądu nie jest zastępowanie strony w dokonywaniu czynności procesowych, leżących w jej interesie i stanowiących jej ustawowy obowiązek. W rozpoznawanej sprawie polegał on na zastosowaniu się do wezwania do uzupełnienia braku formalnego poprzez złożenie odpisu zażalenia, którego to obowiązku wnoszący zażalenie nie dopełnił, czego skutkiem, zgodnie z poglądem wyrażonym w powyższej uchwale, było prawidłowe postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu zażalenia.

13 Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.