Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2009 r., I FZ 22/09

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2009 r., I FZ 22/09

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Małgorzata Niezgódka - Medek po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. sp. z o.o. w upadłości na zarządzenie przewodniczącego wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 kwietnia 2008 r. sygn. akt I SA/Kr 849/06 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi L. sp. z o.o. w upadłości na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 13 marca 2006 r. nr (...) w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

2 Przedmiotem zażalenia jest zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 kwietnia 2008 r., sygn. akt I SA/Kr 849/06, mocą którego w oparciu o art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwana dalej P.p.s.a. – wezwano pełnomocnika skarżącej L. sp. z o.o. w upadłości w T. do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej Spółki na postanowienie tegoż Sądu z dnia 27 czerwca 2006 r. W zarządzeniu wskazano, że wydano je na podstawie § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – zwane dalej rozporządzeniem o kosztach – w związku z postanowieniem z 20 lipca 2007 r.

3 W opartym na art. 227 § 1 P.p.s.a. zażaleniu na przedmiotowe zarządzenie spółka zarzuciła naruszenie przez błędną wykładnię art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. oraz § 3 rozporządzenia o kosztach poprzez przyjęcie, że skarżąca winna uiścić wpis od skargi kasacyjnej, mimo iż nie otrzymała prawomocnego rozstrzygnięcia wniosku o udzielenie pomocy prawnej. Ponadto zarzuciła naruszenie art. 239 pkt 4 P.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie. W ocenie skarżącej nie ma ona obowiązku uiszczenia wpisu do czasu przyznania prawa pomocy w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Na tej podstawie spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.

4 W uzasadnieniu podała, że wezwanie do uiszczenia wpisu nie zawiera żadnego uzasadnienia. Ponadto skarżąca podała, że wraz ze skargą kasacyjną wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 20 lipca 2007 r. uwzględniono jej wniosek jedynie w części, więc zaskarżyła to rozstrzygnięcie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do dziś nie otrzymała odpisu postanowienia w tej sprawie. Z uwagi na powyższe wezwanie do uiszczenia wpisu jest przedwczesne.

5 Zarządzeniem z dnia 9 maja 2008 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie polecił zapytać pełnomocnika spółki, czy podtrzymuje swoje zażalenie w świetle faktu, iż Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 10 marca 2008 r. (sygn. akt I FZ 522/07) oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie Sądu pierwszej instancji z 20 lipca 2007 r., jednakże na skutek pomyłki nie doręczono tego postanowienia skarżącej. Przewodniczący polecił także przesłać stronie kserokopię postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego.

6 Pełnomocnik Spółki nie zareagował na pismo z Sądu.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zażalenie jest zasadne.

9 Wynika to z faktu, że nie doręczono skarżącej Spółce postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2008 r. (sygn. akt I FZ 522/07) oddalającego jej zażalenie na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy, na co wskazują akta sądowe. Należy stwierdzić, że o skutkach prawnych postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym wobec strony można mówić dopiero z chwilą doręczenia jej tego postanowienia i to bez względu na fakt, iż na postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje zażalenie. Przeciwne stanowisko stwarzałoby ryzyko, że postępowanie sądowe mogłoby się toczyć niejako poza stroną, co naruszałoby jej prawo do sądu wynikające z art. 45 Konstytucji. W niniejszej sprawie postanowienie z dnia 10 marca 2008 r. omyłkowo doręczono panu R. C., byłemu prezesowi skarżącej Spółki (karta 222 akt sądowych). Dlatego też pełnomocnik Skarżącej otrzymawszy wezwanie do uiszczenia wpisu z Sądu pierwszej instancji nie miał wiedzy co do faktu wydania postanowienia przez Naczelny Sąd Administracyjny.

10 Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił uchylić zaskarżone zarządzenie.