Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2015 r., I FZ 174/15

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2015 r., I FZ 174/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Arkadiusz Cudak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T.K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 135/15 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 24 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2009 r. postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 I FZ 174/15

3 Uzasadnienie

4 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wa 135/15, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Z 2012 roku, poz. 270 z póź. zm.,) dalej p.p.s.a., odmówił T.K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 24 lipca 2014 roku w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 roku. Skarżący wraz ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu Skarżący wskazał na nieprawidłowe doręczenie mu zaskarżonej decyzji. Wedle relacji Skarżącego, ustanowił on pełnomocnika do doręczeń korespondencji w osobie R.K. Jednakże organ pierwszej instancji zignorował ten fakt i nie doręczał korespondencji na wskazany w aktach adres do doręczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w zaskarżonym postanowieniu podniósł, że nieprawidłowość doręczenia nie jest przesłanką przywrócenia terminu, gdyż przy założeniu, że strona ma w tym zakresie rację i doręczenie nie było prawidłowe, to termin do wniesienia skargi na zaskarżoną decyzję z dnia 24 lipca 2014 roku liczony od dnia jej doręczenia, w ogóle nie rozpoczął biegu, a tym samym nie doszło do uchybienia terminu i bezprzedmiotowe jest żądanie jego przywrócenia. Skarżący w zażaleniu na powyższe postanowienie wniósł o jego uchylenie oraz o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, powtarzając argumentację zawartą we wniosku o przywrócenie terminu. Argumentował, że Sąd powinien był przyjąć skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 24 lipca 2014 roku do rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i należało je oddalić. Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie w zaskarżonym postanowieniu podniósł, że wytykana przez Skarżącego wadliwość doręczenia mu zaskarżonej decyzji nie mogła na obecnym etapie postępowania, stanowić okoliczności przywrócenia terminu do wniesienia skargi w rozumieniu art. 86 § 1 ani art. 87 § 2 p.p.s.a. Sąd w sposób prawidłowy i jasny stanowisko to uzasadnił, a Naczelny Sąd Administracyjny z rozstrzygnięciem tym się zgadza, podzielając także poglądy orzecznictwa przywołanego przez Sąd pierwszej instancji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GZ 198/11, 24 marca 2011 r., sygn. akt I GZ 51/11, 10 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 675/11, 30 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 963/11CBOSA). Tym samym, Sąd wydając objęte zażaleniem postanowienie nie rozstrzygał, czy objęta skargą decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. została Skarżącemu doręczona skutecznie czy też nie. Zagadnienie to będzie dopiero przedmiotem rozważań Sądu pierwszej instancji przy wstępnym badaniu skargi, a w dalszej kolejności także jej rozpoznawaniu. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.