Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2015 r., I FSK 7/15

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2015 r., I FSK 7/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej G. sp. z o. o. w P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 października 2014 r. sygn. akt I SA/Po 809/14 odrzucającego skargę G. sp. z o. o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 26 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 r. postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z 15 października 2014 r., I SA/Po 809/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę G. Sp. z o.o. w P., stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa).

3 Jak zauważono w motywach orzeczenia, zarządzeniem przewodniczącego wydziału z 27 sierpnia 2014 r. spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. KRS-u, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Próbę doręczenia stronie skarżącej odpisu powyższego zarządzenia na wskazany w skardze adres podjęto dwukrotnie, tj. 11 września 2014 r. (pierwsze awizo) i 19 września 2014 r. (powtórne awizo). Pismo nie zostało przez skarżącą podjęte w terminie 14 dni od dnia pozostawienia w skrzynce oddawczej pierwszego awiza, w związku z czym 27 września 2014 r. nastąpił zwrot przesyłki do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej (k. 34 akt sąd.). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi upływał w związku z powyższym z dniem 2 października 2014 r. W ww. terminie strona skarżąca nie dopełniła nałożonego na nią obowiązku procesowego. W rezultacie skarga podlegała odrzuceniu.

4 W skardze kasacyjnej od ww. postanowienia wniesiono o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 73 Ppsa poprzez uznanie, że skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, czego podstawą było ustalenie, że przedmiotowe wezwanie skutecznie doręczono w trybie zastępczym, podczas gdy oba awiza nigdy nie zostały złożone w oddawczej skrzynce pocztowej spółki.

5 W odpowiedzi na zapytanie Sądu o wynik postępowania reklamacyjnego u operatora pocztowego pełnomocnik spółki przesłał przy piśmie z 12 marca 2015 r. kopię pisma operatora z 27 listopada 2014 r. (k. 70 akt sąd.), z którego wynika, że według wyjaśnień listonosza, 11 września 2014 r. podjął on próbę doręczenia przedmiotowej przesyłki i z uwagi na niezastanie adresata ani innych osób uprawnionych do odbioru pisma pozostawił stosowne zawiadomienie w skrzynce pocztowej. Z kolei 19 września 2014 r. sporządzono powtórne zawiadomienie przekazane do doręczenia w tym samym dniu. Listonosz oświadczył, że otrzymane zawiadomienia doręcza na bieżąco. W dniu 27 września 2014 r. nastąpił zwrot przesyłki do Sądu. Spółka przedstawiła ponadto kopie swoich pism z 5 i 10 marca 2015 r., skierowanych do operatora i zawierających wnioski o podjęcie dalszych czynności wyjaśniających w sprawie doręczenia przedmiotowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

7 Z przedstawionych powyżej wyjaśnień operatora pocztowego (pismo z 27 listopada 2014 r.) wynika, że potwierdza on poprawność ustaleń wynikających z akt sprawy, które legły u podstaw zaskarżonego postanowienia, tj. że przedmiotowe zarządzenie wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono skarżącej w trybie art. 73 Ppsa, pozostawiając dwukrotnie (w dniach 11 i 19 września 2014 r.) informację o możliwości odbioru przesyłki w placówce pocztowej.

8 W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do podważenia – wyłącznie w oparciu o oświadczenie strony o nieotrzymaniu awiza – domniemania wynikającego ze znajdującej się w aktach sprawy, prawidłowo opisanej, zwróconej do Sądu przesyłki z zarządzeniem w zakresie wskazanego braku formalnego. Na kopercie z przedmiotową przesyłką widnieją pieczęcie operatora pocztowego ze wskazaniem ww. dat awizacji pisma, a na zwrotnym potwierdzeniu odbioru informacja o umieszczeniu w skrzynce oddawczej adresata zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej (k. 34 akt sąd.). Dokument ten stanowi urzędowe poświadczenie próby doręczenia przesyłki pocztowej i pozostawienia informacji o jej złożeniu w placówce pocztowej; jako taki korzysta z domniemania zgodności z prawdą tego, co zostało stwierdzone w ramach widniejącego opisu (por. np. postanowienie NSA z 3 grudnia 2014 r., I FZ 460/14, CBOSA). Wskazane domniemanie jest wprawdzie wzruszalne, ale jak wynika z poczynionych w postępowaniu kasacyjnym ustaleń, nie zostało ono przez stronę skarżącą obalone.

9 Konsekwencją powyższego jest przyjęcie w ślad za Sądem pierwszej instancji, że doręczenie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (KRS-u) nastąpiło 25 września 2014 r., zgodnie z art. 73 § 1 i 4 Ppsa, wobec czego termin do dokonania tej czynności procesowej upływał z dniem 2 października 2014 r. Niespornie we wskazanym terminie wspomniany brak formalny skargi nie został usunięty, toteż zastosowanie w niniejszej sprawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa nie nasuwa wątpliwości.

10 Z tych powodów skarga kasacyjna podlega oddaleniu, stosownie do art. 184 w zw. z art. 182 § 1 Ppsa.