Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 października 2018 r., I FSK 1906/18

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 października 2018 r., I FSK 1906/18

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, po rozpoznaniu w dniu 31 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 3949/17 odrzucającego skargę P. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na zawiadomienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa Praga z dnia 24 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z rejestru podatników podatku od towarów i usług postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z 26 kwietnia 2018 r., III SA/Wa 3949/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie wykreślenia z rejestru podatników VAT. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Ppsa), jako że skarżąca nie wyczerpała w sprawie poprawnie trybu, o którym mowa w art. 52 § 3 ww. ustawy, w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r., tj. złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa po upływie terminu do dokonania tej czynności.

3 W skardze kasacyjnej od ww. postanowienia spółka wniosła o jego uchylenie w całości, zarzucając naruszenie art. 52 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa poprzez uznanie, że wniesienie skargi było niedopuszczalne wskutek uchybienia terminowi do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, bez odniesienia się merytorycznie do wniosku o przywrócenie terminu do złożenia tegoż wezwania, pomimo że skarżąca taki wniosek zgłosiła, zaś w odpowiedzi na ww. wezwanie organ zajął merytoryczne stanowisko.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

5 Prawidłowe co do zasady jest ustalenie Sądu pierwszej instancji, że przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie strona nie wyczerpała trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa w terminie przewidzianym w art. 52 § 3 Ppsa, w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r., które znajduje zastosowanie z mocy art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935). Jak bowiem wynika z akt sprawy, zawiadomienie o wykreśleniu z rejestru podatników VAT spółka otrzymała 5 września 2016 r. (k. 87 akt adm.), natomiast ww. wezwanie złożono 3 sierpnia 2017 r. (k. 23 i 26 akt adm.).

6 Trafnie jednak wskazuje skarżąca, że odrzucając skargę Sąd nie odniósł się w żaden sposób do wskazanych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa przyczyn uchybienia terminowi (k. 24 akt adm). Spółka sformułowała tamże wniosek o przywrócenie terminu do dokonania przedmiotowego wezwania. Termin ten (z art. 52 § 3 Ppsa), jak wywiódł NSA w wyroku z 14.03.2011 r., I FPS 5/10 (ONSAiWSA z 2011 r., nr 3, poz. 50), ma charakter przywracalny. Stanowisko to potwierdziły następnie zmiany prawodawcze, począwszy bowiem od 15 sierpnia 2015 r. (nowela z dnia 9 kwietnia 2015 r., Dz.U. z 2015 r., poz. 658) przepis powyższy przewiduje w zdaniu drugim, że "sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu (do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa – uwaga Sądu) nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę". Wskazane unormowanie przyznaje zatem wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznającemu skargę kompetencję do oceny kwestii uchybienia terminowi do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

7 Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że w sytuacji gdy Sąd nie stwierdził podstaw do rozpoznania skargi, tj. uznał, że uchybienie terminowi do złożenia ww. wezwania nastąpiło z winy skarżącego, i wobec tego odrzucił skargę, powinien był dać temu wyraz w motywach orzeczenia. W okolicznościach sprawy ma to tym większe znaczenie, że merytoryczna odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (k. 21 akt adm.) mogła wywołać u strony uzasadnione przekonanie, że wniesienie skargi w ustawowym terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa czyniło zadość warunkom formalnym w sposób pozwalający na merytoryczne rozpoznanie skargi (art. 53 § 2 Ppsa).

8 Należy w konsekwencji podzielić zarzut strony, że "pominięcie okoliczności usprawiedliwiających uchybienie terminowi wskazane w treści wezwania do usunięcia naruszenia prawa" naruszało art. 52 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa (s. 3 skargi kasacyjnej) i czyniło odrzucenie skargi przedwczesnym.

9 Z tych powodów postanowiono jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 Ppsa. Sąd nie uwzględnił natomiast wniosków o zwrot kosztów postępowania przede wszystkim z tego względu, że art. 203-204 Ppsa nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie (por. uchwałę NSA z 4.02.2008 r., I OPS 4/07, ONSAiWSA 2008, nr 2, poz. 23).