Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 sierpnia 2010 r., II OZ 782/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 sierpnia 2010 r., II OZ 782/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 maja 2010 r. sygn. akt II SA/Gl 1061/08 odrzucającego zażalenie A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 kwietnia 2010 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi M. G. i E. S. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2010 r. sygn. akt II SA/GL 1061/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił zmiany postanowienia tego Sądu z dnia 5 sierpnia 2009 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy.

3 Pismem z dnia 24 maja 2010 r. zażalenie na powyższe postanowienie wniósł uczestnik postępowania małoletni A. G. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego M. G.

4 Postanowieniem z dnia 31 maja 2010 r. sygn. akt II SA/GL 1061/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie A. G. na postanowienie tego Sądu z dnia 21 kwietnia 2010 r.

5 W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd wskazał, iż w niniejszej sprawie stronami postępowania incydentalnego są skarżący i uczestniczka postępowania A. G., bowiem tylko on wystąpili z wnioskami o zmian postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 sierpnia 2009 r. Nie wystąpił z takim wnioskiem natomiast małoletni uczestnik postępowania A. G., co oznacza, że nie ma on legitymacji do wniesienia zażalenia, które to jest niedopuszczalne.

6 Zażalenia na to postanowienie wniósł M. G. działający jako przedstawiciel ustawowy małoletniego A. G. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, iż małoletni A. G. jest uczestnikiem postępowania i grozi mu poniesienie solidarnej szkody wraz z pozostałymi uczestnikami w przedmiotowej sprawie.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż nie ma ono usprawiedliwionych podstaw.

9 Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 . Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., zasadą jest, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie zaś z art. 197 § 1 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.

10 W orzecznictwie sądów administracyjny ugruntowany jest pogląd, iż stroną postępowania o przyznanie prawa pomocy jest wyłącznie wnioskodawca, gdyż tylko on ma interes prawny w przyznaniu tego uprawnienia (postanowienie NSA z dnia 8 maja 2009 r., II OZ 392/09, postanowienie NSA z dnia 7 marca 2008 r., I OZ 140/08). W przedmiotowej sprawie stroną postępowania wpadkowego o zmianę postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy był więc wyłącznie M. G., E. S. i A. G., gdyż tylko oni złożyli ponowny wniosek o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 sierpnia 2009 r. który został rozstrzygnięty postanowieniem tego Sądu z dnia 21 kwietnia 2010 r. Uczestnik postępowania A. G. nie były stroną tego postępowania incydentalnego, a więc wniesienie przez niego zażalenia na postanowienie z dnia 21 kwietnia 2010 r. jest niedopuszczalne.

11 Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie A. G. na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.