Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 czerwca 2008 r., II OZ 562/08

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 czerwca 2008 r., II OZ 562/08

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2008r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 marca 2008r., sygn. akt II SAB/Wr 26/05 o odmowie przyznania D. i M. W. prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W. i J. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w przedmiocie wykonania przyłączy wodociągowych postanawia: - oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 21 marca 2008r., sygn. akt II SAB/Wr 26/05 odmówił skarżącym D. i M. W. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że z wniosku skarżących wynika, iż utrzymują się oni z emerytur w łącznej wysokości [...] zł miesięcznie, a ponadto są oni współwłaścicielami nieruchomości – działki o pow. [...] m2 w N. D. Wnioskodawcy nie mają nikogo na utrzymaniu oraz nie pozostają z inną osobą we wspólnym gospodarstwie domowym.

3 Sąd pierwszej instancji zauważył, że na obecnym etapie postępowania koszty sądowe sprowadzają się do obowiązku uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł, przy czym do uiszczenia tej kwoty zobowiązane są solidarnie cztery osoby. Sąd uznał zatem, że nie występują w niniejszej sprawie wyjątkowe okoliczności przemawiające za udzieleniem skarżącym prawa pomocy.

4 Na powyższe postanowienie D. i M. W. złożyli zażalenie podnosząc okoliczności dotyczące istoty skargi – budowy przyłączy wodociągowych.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

7 Należy podkreślić, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którą do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Sąd może na wniosek osoby fizycznej przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, spoczywa na wnioskodawcy.

8 Stwierdzić należy, że Sąd I instancji prawidłowo zbadał sytuację majątkową skarżących i zasadnie doszedł do przekonania, że poniesienie kosztów postępowania sądowego w niniejszej sprawie nie przekracza ich możliwości finansowych. W szczególności zasadne jest stanowisko Sądu I instancji, iż ponoszone przez skarżących koszty utrzymania nie należą do na tyle wysokich, aby pozbawiały ich możliwości ponoszenia pełnych kosztów sądowych w sprawie.

9 Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.