Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2010 r., II OZ 342/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2010 r., II OZ 342/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.D. i H. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Gd 642/09 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. D. i H. D. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009 r., Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Gd 642/09, po rozpoznaniu wniosku Z.D. i H. D. odmówił wstrzymał wykonanie decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009 r., Nr [...], w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego.

3 W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż warunkiem niezbędnym do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest powołanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże, w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie skarżący okoliczności takich nie podali, zatem brak jest podstaw do zastosowania art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

4 Z.D. i H.D. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc, iż nie są w stanie ponieść kosztów związanych z demontażem istniejących obiektów, tj. altany drewnianej, sanitariatu i magazynku na narzędzia, jak również kosztów związanych ze składowaniem bądź utylizacją składowanych elementów

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

6 Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, iż chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

7 Trafnie zauważa Sąd pierwszej instancji, że z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, jednakże podkreślenia także wymaga, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto pogląd, iż decyzja nakazująca rozbiórkę w przypadku jej wykonania a następnie ewentualnego uchylenia przez sąd jest tego rodzaju rozstrzygnięciem, które z samej swej istoty może spowodować wyrządzenie stronie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki.

8 Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, albowiem rozbiórka obiektów budowlanych będących przedmiotem zaskarżonej decyzji narazi skarżących na wyrządzenie znacznej szkody w postaci strat finansowych oraz nieodwracalne skutki związane ze zniszczeniem materiałów budowlanych wykorzystanych przy budowie tych obiektów.

9 W takiej sytuacji uznać należy, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające zastosowanie określonej w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, instytucji ochrony tymczasowej.

10 W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 § 1 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w postanowieniu