Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2016 r., II OZ 326/16

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2016 r., II OZ 326/16

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 1501/15 o odrzuceniu skargi kasacyjnej Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2015 r. o odrzuceniu skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [....] w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 26 listopada 2015 r., sygn. akt 1501/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2015 r. odrzucającego skargę Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.

3 W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż pismem z dnia 18 sierpnia 2015 r. pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2015 r. wraz z jednym egzemplarzem poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu skargi kasacyjnej. Sąd podniósł następnie, że zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2015 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez przedłożenie dodatkowych trzech jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 5 września 2015 r. Sąd zaznaczył, że w zakreślonym terminie (w dniu 11 września 2015 r.) pełnomocnik skarżącej, będący radcą prawnym, przedłożył trzy odpisy skargi kasacyjnej, które nie zostały jednak poświadczone za zgodność z oryginałem, jak również nie zawierały podpisu pełnomocnika skarżącej.

4 Okoliczność ta, w ocenie Sądu, świadczy o tym, iż przedłożone dokumenty nie mogą zostać potraktowane jako odpisy skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 47 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., odpisami pism w rozumieniu art. 47 § 1 p.p.s.a. mogą być także uwierzytelnione fotokopie lub uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Istotą uwierzytelnienia jest własnoręczny podpis osoby, która przejmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. W ocenie Sądu uwierzytelnić pismo może również strona, która była jego autorem.

5 Mając na uwadze, że wezwanie nie zostało wykonane prawidłowo, Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną.

6 Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Wspólnota Mieszkaniowa [...] w W., zarzucając naruszenie art. 178 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi kasacyjnej pomimo tego, że nie zachodziły przesłanki zastosowania tego przepisu.

7 W ocenie wnoszącej zażalenie stanowisko Sądu I instancji jest błędne, gdyż pełnomocnik został wezwany do nadesłania 3 egzemplarzy "odpisów skargi kasacyjnej". Z wezwania nie wynikało natomiast, że odpisy powinny zostać poświadczone za zgodność z oryginałem. Odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, zgodny z oryginałem. Może to być kopia maszynowa, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy. Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pism.

8 Wobec powyższego, zdaniem Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W., uznać należy, że skarżąca, przesyłając jeden oryginał skargi kasacyjnej oraz dwie kserokopie wskazanego pisma, uzupełniła braki formalne zgodnie z wezwaniem Sądu.

9 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

10 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

11 Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (§ 2). Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, iż w wypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 p.p.s.a. jest art. 178 p.p.s.a., który w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nakazuje sądowi jej odrzucenie.

12 W przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak definicji legalnej odpisu pisma procesowego. W orzecznictwie podkreśla się, iż odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (por. wyr. NSA z 5 marca 2008 r., II OSK 774/06, post. NSA z 30 czerwca 2009 r., II OSK 927/09, CBOIS). Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Bez względu na to, czy jest to egzemplarz pisma zgodny układem treści z oryginałem (fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument, zawsze niezbędne jest jednak poświadczenie jego zgodności z oryginałem (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex 2013 r.). Przez to poświadczenie osoba poświadczająca przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Za takim poglądem przemawia także treść art. 47 § 2 p.p.s.a., który, mówiąc o przykładowych odpisach (fotokopiach i wydrukach poczty elektronicznej), wymaga ich uwierzytelnienia. Z powyższego przepisu wynika także, że odpisy sporządzane w innej formie również muszą być uwierzytelnione. Uwierzytelnić pismo może strona, która jest jego autorem, lub jej pełnomocnik (takie rozumienie omawianego warunku formalnego znalazło akceptację w postanowieniu NSA z dnia 29 grudnia 2011 r., I OSK 2351/11, Lex nr 1149364). Odpisy pisma nie muszą być podpisywane przez stronę. Założenie odwrotne spowodowałoby, że nie byłby to odpis, ale oryginał pisma, a takiego obowiązku ustawa na strony nie nakłada. Wymaganym elementem odpisu jest za to poświadczenie jego zgodności z oryginałem i dopiero przedstawienie tak uwierzytelnionego pisma odzwierciedlającego treść oryginału warunkuje spełnienie wymogów określonych przepisem art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a. Przyjęcie założenia przeciwnego prowadziłoby do akceptacji sytuacji, w której podmiotem odpowiedzialnym za zgodność pisma z oryginałem stawałby się sąd, a stawiane stronom przez ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymogi natury formalnej, okazywałyby się pozorne.

13 W niniejszej sprawie okoliczność, iż w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia błędnie wskazuje się, iż zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie odpisów skargi kasacyjnej poświadczonych za zgodność z oryginałem, podczas gdy w rzeczywistości w wezwaniu tym stwierdzono jedynie, iż wymagane jest nadesłanie odpisów skargi kasacyjnej, bez wyraźnego zastrzeżenia, iż odpisy powinny zostać poświadczone za zgodność z oryginałem, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Sposób sformułowania przedmiotowego wezwania należy bowiem uznać za poprawny. Samo bowiem prawidłowe rozumienie pojęcia "odpis" zakłada konieczność jego poświadczenia za zgodność z oryginałem. Na gruncie językowym wyrażenie "odpis pisma poświadczony za zgodność z oryginałem" stanowi bowiem określenie stanowiące w praktyce błąd logiczno- językowy (pleonazm). W związku z powyższym należało uznać, że samo wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi kasacyjnej poprzez złożenie jej odpisów, pomimo braku wyraźnego zastrzeżenia, że chodzi o odpisy poświadczone za zgodność z oryginałem, oznaczało właśnie taką formę uzupełnienia braków tego pisma.

14 W przedmiotowej sprawie istotne jest również, że skarżąca reprezentowana była przez zawodowego pełnomocnika i to do niego skierowane zostało wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Wzorzec staranności zawodowej profesjonalnego pełnomocnika obejmuje jego profesjonalizm w sprawach, których prowadzenia się podejmuje. Z profesjonalizmem zaś należy z pewnością łączyć posiadanie przez zawodowego pełnomocnika wiedzy odnośnie tego, iż odpis pisma procesowego wymaga bezwzględnego poświadczenia jego zgodności z oryginałem.

15 W niniejszej sprawie Sąd I instancji zasadnie uznał, iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nie zostało prawidłowe wykonane przez pełnomocnika skarżącej. W aktach sprawy, oprócz oryginału skargi kasacyjnej, znajduje się bowiem jedynie jeden egzemplarz tego pisma procesowego opatrzony własnoręcznym podpisem pełnomocnika skarżącej, a także trzy kserokopie skargi kasacyjnej, na których podpis ten nie widnieje. Konsekwentnie zaś, wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo odrzucił wniesiony środek zaskarżenia.

16 W powyższych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.