Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2008 r., II OZ 264/08

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2008 r., II OZ 264/08

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Łd 735/07 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi D. J. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym rozbiórki postanawia: zażalenie oddalić.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 listopada 2007 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił D. J. wstrzymania wykonania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym rozbiórki szamba na nieruchomości przy ul. [...] w J., orzeczonej decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...].

3 Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził,

4 że wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia nie jest zasadny z tego względu, iż zaskarżony akt administracji nie podlega wykonaniu, bowiem nie nakłada na adresatów żadnych obowiązków ani uprawnień, których wykonanie mogłoby nastąpić dobrowolnie bądź też w sposób przymusowy.

5 Z tego względu na podstawie art. 61 §1, §3 i §5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Sąd orzekł o oddaleniu wniosku strony skarżącej.

6 Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła D. J. reprezentowana przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu – adw. M. W.. Skarżąca wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia podniosła, że skarżone postanowienie wydane zostało bez rozpatrzenia i analizy wszystkich argumentów strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie wziął pod uwagę, innego toczącego się postępowania (sygn. akt II SA/Łd 786/07) dotyczącego identycznego stanu faktycznego w sprawie sąsiadów skarżącej której doszło do legalizacji zbiornika ściekowego.

7 Naczelny, Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

9 Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Słusznie jednak Sąd pierwszej instancji zauważył, iż decydującą kwestią w zaistniałej sprawie jaką należało wykazać jest charakter objętego wnioskiem postanowienia. Postanowienie o odrzuceniu zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym jakkolwiek stanowi podstawę do kontynuowania egzekucji nie wywołuje jednak sama w sobie następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a). Przede wszystkim jednak należy mieć na uwadze, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest możliwe tylko wówczas, gdy akt taki posiada atrybut wykonalności, tzn. nadaje się do wykonania. Cechy powyższej nie posiada zaskarżone postanowienie z dnia 31 maja 2007 r., jak słusznie zauważył to Sąd pierwszej instancji.

10 Ponadto stwierdzić należy, że instytucja ochrony tymczasowej nie może służyć jako środek zastępczy dla uchylenia się od skutków rozstrzygnięcia administracyjnego strony niezadowolonej z jego treści.

11 Odnośnie wskazanych zarzutów wskazać należy, iż zaskarżone orzeczenie nie wykazuje braków podniesionych w zażaleniu jak też nie może być skuteczny zarzut dotyczący innych spraw zawisłych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym albowiem tego typu argumentacja nie wykazuje związku z konsekwencjami wyrażonymi w art. 61 § 3 p.p.s.a.

12 Z powyższych względów zażalenie należało oddalić i orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia a podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.