Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 marca 2011 r., II OZ 222/11

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 marca 2011 r., II OZ 222/11

Sentencja

1 Dnia 30 marca 2011 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 stycznia 2011 roku, sygn. akt II SA/Rz 1056/10 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T.B. na decyzję Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Rzeszowie z dnia [...] września 2010 roku, Nr [...] w przedmiocie oznakowania na opakowaniach postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2011 roku, sygn. akt II SA/Rz 1056/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił T.B. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Rzeszowie z dnia [...] września 2010 r.

3 W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji strona wystąpiła w skardze ograniczając się do sformułowania zarzutów stawianych zaskarżonej decyzji oraz wskazując, że wykonanie decyzji nakazującej dostosowanie oznakowań opakowań produkowanej wody źródlanej wiąże się z wycofaniem dotychczasowych opakowań, co jest zbyt kosztowne, a nawet przekracza możliwości firmy.

4 Sąd I instancji podkreślił, że uzasadnienie wniosku nie zawiera jakiegokolwiek uzasadnienia, w którym wskazano by na ryzyko zajścia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywał na skarżącym.

5 Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Zarzucił naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – poprzez wydanie rozstrzygnięcia odmownego, pomimo, że jednorazowe zakupienie opakowań z właściwym oznakowaniem i wyeliminowanie z obrotu opakowań z wcześniejszym oznaczeniem spowoduje znaczną szkodę w majątku skarżącego, w szczególności po przyjęciu, że z uwagi na ilość opakowań (130000 sztuk) koszt zakupienia właściwych opakowań wyniesie około 1.000.000 zł, natomiast przychód z działalności gospodarczej skarżącego wynosi 5.691.991,51 zł. Jednocześnie skarżący ponosi stałe koszty związane z wynagrodzeniem pracowników i bieżącymi kosztami działalności gospodarczej w wysokości 5.419.272,52 zł.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

7 Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw.

8 Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

9 Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Przepis art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia.

10 W ocenie Sądu rozpoznającego zażalenie, Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Brak wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 ustawy uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, nie publ.). Skarżący tymczasem poprzestał na ogólnym stwierdzeniu, że wykonanie decyzji będzie kosztowne. Dysponując tak sformułowanym wnioskiem, Sąd I instancji zasadnie uznał, że brak było podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym też znaczeniu argumenty zażalenia należy uznać za spóźnione. Nie wyklucza to jednocześnie uprawnienia strony do ponownego wystąpienia z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem stosownie do treści art. 61 § 4 postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.

11 Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.