Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2011 r., II OZ 1325/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2011 r., II OZ 1325/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 listopada 2010 r., sygn. akt IV SA/Gl 191/09 o odmowie wyłączenia sędziego NSA L. K. , sędziego NSA E. K. i sędziego WSA T. K. –F. w sprawie ze skargi L. L. na postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...], z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...], z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...], z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 6 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek L. L. o wyłączenie sędziów: NSA A. M. , NSA T. M. i WSA S. N.

3 Pismem z dnia 26 września 2010 r. L. L. domagał się wyłączenia kolejnych trzech sędziów, którzy brali udział w wydaniu wyżej wymienionego postanowienia, tj. sędziów: NSA L. K. , NSA E. K. i WSA T. K. – F.

4 Skarżący w uzasadnieniu wniosku odwołał się do argumentacji przedstawionej we wcześniejszych wnioskach o wyłączenie sędziów z dnia 8 sierpnia 2010 r. i 27 czerwca 2010 r. Skarżący zarzucał w nich wymienionym sędziom dokonanie manipulacji polegającej na podmianie przedmiotu zaskarżenia w złożonej przez siebie skardze, a w konsekwencji tego orzekanie niesprawiedliwe i nieobiektywne, dodatkowo sprzeczne z wymogami określonymi w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

5 Postanowieniem z dnia 2 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wyłączenia sędziów. Odnosząc się do wniosku skarżącego o wyłączenie sędziów, Sąd podniósł, że w świetle przywołanych wyżej przepisów nie mógł on odnieść skutku. Nie może bowiem stanowić przesłanki wyłączenia sędziego od udziału w sprawie samo subiektywne przeświadczenie skarżącego, że dany sędzia jest nieobiektywny i działa na jego szkodę oraz zarzut dotyczący nieprawidłowości w ustaleniu przedmiotu zaskarżenia. Wniosek o wyłączenie sędziego uzasadniają jedynie takie okoliczności, które obiektywnie mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności, takich zaś przyczyn nie ma w niniejszej sprawie. Okoliczność, że sędzia reprezentuje pogląd prawny niekorzystny dla strony i wydał odmienne z jej oczekiwaniami rozstrzygnięcie nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego i taka sytuacja nie może być oceniana jako okoliczność mogąca wywołać wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Skarżący niezadowolony z podjętych przez Sąd rozstrzygnięć może wykorzystać przysługujące mu środki zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej i zażalenia.

6 Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) Zgodnie z powyższym przepisem Sędzia jest wyłączony w sprawach: 1) w których sędzia jest stroną bądź pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki, 2) małżonka sędziego, krewnych sędziego lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia oraz powinowatych bocznych do drugiego stopnia, 3) osób związanych z sędzią z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli, 4) w których sędzia był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron, 5) w których sędzia świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą, 6) w których sędzia brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego sporządzonego z jego udziałem lub rozpoznanego przez niego, a także w sprawach, w których występował jako prokurator, 7) w których sędzia brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Powyższy przepis wymienia przyczyny wyłączenia sędziego z mocy ustawy. Treść art. 18 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, że zawarte w tym przepisie wyliczenie jest wyczerpujące. Z uwagi na wskazany wyżej charakter tego wyliczenia przyjmuje się, że objęte nim przyczyny wyłączenia nie powinny być interpretowane rozszerzająco (vide: postanowienie NSA z dnia 16 grudnia 2004 r., GZ 4/04, ONSAiWSA 2004/1/7). Art. 19 p.p.s.a. zakreśla natomiast tzw. względne przesłanki wyłączenia. Wskazuje mianowicie, że niezależnie od wymienionych w art. 18 p.p.s.a. przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

9 Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy zauważyć, że z oświadczeń złożonych przez sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wynika, że brak jest podstaw do wyłączenia ich od rozpoznania niniejszej sprawy z mocy ustawy (art. 18 p.p.s.a.) oraz nie zachodzą przyczyny wyłączenia, o których mowa w art. 19 p.p.s.a. Jak trafnie wskazał Sąd I instancji nie mogły odnieść również skutku jako uzasadniające przyczyny wyłączenia sędziów argumenty skarżącego kwestionujące prawidłowość ustalenia przedmiotu zaskarżenia w sprawie niniejszej oraz subiektywne przekonania skarżącego co do braku bezstronności sędziego.

10 W takiej sytuacji, ponieważ nie można dopatrzeć się, aby w sprawie niniejszej zachodziły podstawy do wyłączenia wskazanych wyżej sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z mocy samej ustawy (art. 18 p.p.s.a.) ani też inne okoliczności mogące wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności (art. 19 p.p.s.a) należało uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 listopada 2010 r. oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie wskazanych wyżej sędziów.

11 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.