Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2007 r., II OZ 1287/07

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2007 r., II OZ 1287/07

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia adwokata D. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1915/06 odmawiające przyznania adwokatowi D. L. wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej świadczonej z urzędu w sprawie ze skargi J. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wybudowania zbiornika ściekowego postanawia oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 października 2007 r. odmówił przyznania adwokatowi D. L. wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej świadczonej z urzędu.

3 W uzasadnieniu w/w postanowienia Sąd wskazał, że w związku z przyznaniem skarżącemu prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu Okręgowa Izba Adwokacka w W. pismem z dnia [...] powiadomiła o wyznaczeniu adw. A. M. pełnomocnikiem skarżącego. Działając w imieniu skarżącego w/w pełnomocnik złożył w dniu 9 lipca 2007 r. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 lipca 2007 r. przyznał adw. A. M. koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

5 W dniu [...] Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała Sąd o zmianie pełnomocnika z urzędu i wyznaczyła w miejsce adw. A. M., adw. D. L.

6 W dniu 7 września 2007 r. adw. D. L. złożył pełnomocnictwo i przejrzał akta, a następnie sporządził opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej i złożył ją wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

7 W ocenie Sądu wyznaczenie przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnika z urzędu i podjęcie przez niego czynności stanowiło wykonanie wydanego w tej sprawie postanowienia w zakresie pomocy prawnej świadczonej z urzędu, a tym samym nie można skutecznie domagać się wyznaczenia kolejnego pełnomocnika z urzędu.

8 Sąd wskazał również, że Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o zmianie pełnomocnika w piśmie datowanym na dzień 13 sierpnia 2007 r., a więc już po podjęciu i wykonaniu wszelkich czynności przez wyznaczonego wcześniej adwokata. Ponadto, wyznaczony w drodze tej zmiany adwokat przeglądając akta w dniu 7 września 2007 r. musiał mieć pełną świadomość faktu, że sprawa ta jest już zakończona i nie toczy się już w niej postępowanie sądowoadministracyjne.

9 Dokonanie więc tej samej czynności w ramach pomocy prawnej świadczonej z urzędu, którą wykonał już pierwotnie wyznaczony pełnomocnik jest niedopuszczalne, zważywszy, że pełnomocnicy z urzędu są opłacani ze środków publicznych świadczonych przez wszystkich podatników.

10 Pełnomocnik skarżącego adw. D. L. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając mu naruszenie art. 250 i 253 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez odmowę przyznania pełnomocnikowi kosztów zastępstwa procesowego.

11 W uzasadnieniu wskazał, że czynności jakie podjął w przedmiotowej sprawie zajęły mu 6 godzin pracy. Zdaniem pełnomocnika był on związany orzeczeniem Okręgowej Rady Adwokackiej, która, w myśl art. 253 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest organem uprawnionym do decydowania w jaki sposób ma być realizowane prawo pomocy w zakresie wyznaczenia pełnomocnika.

12 Skarżący stwierdził również, że podobna do niniejszej sytuacja zachodziłaby, gdyby w przypadku wypowiedzenia przez klienta pełnomocnictwa adwokatowi z urzędu, Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w to miejsce jego następcę.

13 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

14 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

15 W myśl art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach. Stosownie do art. 253 powołanej ustawy o wyznaczenie adwokata sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej.

16 W przedmiotowej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnikiem z urzędu adw. A. M., któremu postanowieniem z dnia 18 lipca 2007 r. przyznano koszty pomocy prawnej.

17 Należy podzielić pogląd Sądu I instancji, że podjęcie przez tego pełnomocnika czynności w sprawie, w szczególności sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stanowi wykonanie wydanego w tej sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Brak było tym samym podstaw do przyznania na podstawie postanowienia z dnia 14 maja 2007 r. kolejnego pełnomocnika.

18 Natomiast wyznaczenie w tej sprawie przez Okręgową Radę Adwokacką następnego pełnomocnika z urzędu, który wydał tożsame stanowisko o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie uzasadnia przyznania mu kosztów z tytułu zastępstwa procesowego. Podkreślenia bowiem wymaga, że w przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu koszty związane z jego wynagrodzeniem obciążają Skarb Państwa. Nieusprawiedliwione jest zatem w okolicznościach w/w sprawy przyznawanie ze środków publicznych wynagrodzenia dwóm pełnomocnikom ustanowionym z urzędu, którzy podejmowali w sprawie te same działania, w tym sporządzili dwie podobne w treści opinie o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W istocie oznaczałoby to bowiem nieuzasadnione i nadmierne obciążenie Skarbu Państwa.

19 W świetle powyższego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmawiające przyznania adw. D. L. wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej świadczonej z urzędu, należy uznać za prawidłowe.

20 Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.