Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2013 r., II OZ 1124/13

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2013 r., II OZ 1124/13

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnadministracyjnej zażalenia ... Spółki jawnej z siedzibą w Starym Oleśnie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 4 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Op 408/13 odmawiające ... Spółce jawnej z siedzibą w Starym Oleśnie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi ... Spółki jawnej z siedzibą w Starym Oleśnie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 kwietnia 2013 r. nr SKO.I/40/640/2013/oś w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 4 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Op, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił przyznania prawa pomocy ... Spółce jawnej z siedzibą w Starym Oleśnie, zw. dalej A., w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 kwietnia 2013 r. nr SKO.I/40/640/2013/oś w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia.

3 W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 11 sierpnia 2013 r., A. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 kwietnia 2013 r., nr SKO.I/40/640/2013/oś, uchylającą decyzję Burmistrza Olesna z dnia 17 stycznia 2013 r., nr III.6220.3.2012 o odmowie określenia warunków realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie wytwórni mas bitumicznych o wydajności do 50 Mg/h na działce nr ..., położonej w Starym Oleśnie i o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

4 Następnie w piśmie z dnia 11 sierpnia 2013 r., strona skarżąca zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości.

5 Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Sądu Wojewódzkiego, wezwano stronę skarżącą pismem z dnia 23 września 2013 r., do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie w terminie 7 dni, 5 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem.

6 Powyższe wezwanie zostało doręczone na adres podany w skardze, do rąk G. C.

7 Przy piśmie, nadanym przesyłką pocztową w dniu 8 października 2013 r., strona skarżąca nadesłała żądane 5 egzemplarzy odpisów skargi.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wskazał, że strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez nadesłanie 5 jej odpisów, a wezwanie to doręczone zostało skutecznie w dniu 26 września 2013 r., do rąk G. C. Siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął zatem w dniu 3 października 2013 r. Jednak dopiero w dniu 8 października 2013 r., strona skarżąca nadała przesyłkę pocztową na adres Sądu, załączając brakujące odpisy. Jednocześnie skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Tym samym w sprawie zaistniała oczywista bezzasadność skargi, bowiem nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie, powoduje niemożność nadania skardze biegu i zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., będzie skutkować jej odrzuceniem. Rodzi to z kolei konsekwencje w postaci konieczności odmowy przyznania wnioskodawcy prawa pomocy, na zasadzie art. 247 p.p.s.a.

9 Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła A. domagając się jego uchylenia oraz przyznania prawa pomocy.

10 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

11 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

12 Stosownie do treści art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Oznacza, to że zastosowanie powołanego przepisu jest dopuszczalne wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na uwzględnienie skargi. W szczególności dotyczy to sytuacji, w której skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, str. 573).

13 Stosownie zaś do treści art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jednocześnie w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Podstawę odrzucenia skargi z uwagi na nieusunięcie braków formalnych stanowi natomiast przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który przewiduje odrzucenie skargi w razie nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jednakże wyraźnego podkreślenia wymaga, iż obowiązek określony w art. 47 § 1 i art. 49 § 1 powołanej ustawy, polegający na dołączeniu odpisów, obciąża składającego pismo, ze skutkami o których stanowi art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, jeżeli brak w tym zakresie uniemożliwi nadanie pismu procesowemu właściwego biegu.

14 Niewykonanie wezwania w zakresie nadesłania określonej liczby odpisów skargi nie powoduje natomiast automatycznie odrzucenia skargi z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych.

15 Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wezwanie skarżącego do nadesłania odpisu skargi było uzasadnione, jednakże niewykonanie - lub wykonanie po terminie, jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie skutkowało odrzuceniem skargi. Sytuacja taka kwalifikowała się pod przesłankę oczywistej bezzasadności skargi, w związku z czym wniosek o przyznanie prawa pomocy należało na podstawie art. 247 p.p.s.a. oddalić.

16 W sprawie niniejszej Sąd Wojewódzki trafnie uznał, że na tym etapie postępowania skarga złożona przez A. jest w sposób oczywisty bezzasadna, co skutkuje brakiem możliwości przyznania jej prawa pomocy. Sąd Wojewódzki prawidłowo przyjął bowiem, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez nadesłanie 5 jej odpisów, co jest warunkiem dopuszczalności skargi (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Zasadnym więc było, na tym etapie postępowania, stanowisko Sądu Wojewódzkiego co do oczywistej bezzasadności skargi A., a postanowienie odmawiające przyznania stronie prawa pomocy, z uwagi na spełnienie przesłanki wskazanej w art. 247 p.p.s.a., w pełni odpowiada prawu.

17 Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.