Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2013 r., II OZ 1101/13

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2013 r., II OZ 1101/13

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądy Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 1571/13 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zameldowania na pobyt stały postanawia oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 1571/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy z dnia [...] lutego 2013 r. w przedmiocie zameldowania na pobyt stały.

3 W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został zawarty w skardze na w/w decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] kwietnia 2013 r.

4 WSA w Warszawie odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji podał, że przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a" wskazuje dwie przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, a mianowicie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona, która żąda "ochrony tymczasowej" jest zobowiązana do uzasadnienia w przekonujący sposób, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a.. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie stanowi wymogu formalnego, lecz jest materialnoprawną argumentacją wniosku. Dlatego treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, natomiast jest oceniana z punktu widzenia zasadności wniosku.

5 W ocenie Sądu I instancji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie spełnia wskazanych wyżej wymogów. Pełnomocnik skarżącego wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadnił swojego żądania, nie przedstawił żadnego argumentu wskazującego na potrzebę czy konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu niemożliwa była jego merytoryczna ocena (por. post. NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04).

6 W zażaleniu na powyższe postanowienie J.Z. podniósł zarzuty dotyczące merytorycznego rozstrzygnięcia, w tym zarzucił Sądowi I instancji naruszenie art. 7, 8 i 77 § 1 k.p.a. Wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.

9 Stosownie bowiem do art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

10 Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, iż w danej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

11 Tymczasem w niniejszej sprawie – jak wskazano już w zaskarżonym postanowieniu – skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie powołał się na jakiekolwiek okoliczności przemawiające za zastosowaniem w sprawie ochrony tymczasowej określonej w cytowanym wyżej przepisie. Przedmiotowy wniosek zawarty bowiem został w skardze na wymienioną decyzję, w której skarżący ograniczył się wyłącznie do argumentów dotyczących merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, nie wskazując, aby zachodziło, w związku z wykonaniem aktu, niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

12 Jednocześnie należy podkreślić, iż przedmiotem wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie dotyczy to bowiem wszystkich aktów administracyjnych, gdyż co do zasady, cechy wykonalności polegającej na możliwości spowodowania lub doprowadzenia do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem, nie mają decyzje deklaratoryjne, potwierdzające określony stan faktyczny, takie jak decyzje wydawane w przedmiocie zameldowania na pobyt stały (por. J. P. Tarno: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., str. 122).

13 W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak wyżej.