Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2020 r., II OW 87/20

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2020 r., II OW 87/20

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jacek Chlebny (spr.) sędzia NSA Zofia Flasińska sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków [...] a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku i wydania decyzji nakazującej usunięcia stwierdzonych zagrożeń w budynku będącym zabytkiem niewpisanym do rejestru zabytków postanawia: odrzucić wniosek

Uzasadnienie

2 Pismem z [...] stycznia 2020 r. [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków [...] (dalej: WKZ [...]) przekazał na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.) – dalej: k.p.a., do załatwienia według właściwości Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: PINB w [...]) pismo P. K. dotyczące budynków [...], które znajdują się w złym stanie technicznym i stanowią zagrożenie dla zdrowia i życia oraz grożą katastrofą budowlaną, w związku z czym powinny zostać zabezpieczone i poddane remontowi.

3 W odpowiedzi na powyższe, Powiaty Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] w piśmie z [...] marca 2020 r. przekazał z powrotem według właściwości do WKZ [...] pismo z wnioskiem o zabezpieczenie budynków [...], zagrażających zdrowiu i życiu, twierdząc, że zostało ono skierowane do prawidłowego adresata.

4 W piśmie z [...] kwietnia 2020 r. WKZ [...] zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie negatywnego sporu organów administracji publicznej o właściwość rzeczową pomiędzy [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków [...] a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w [...] i wskazanie tego ostatniego jako właściwego w sprawie. Zdaniem wnioskodawcy, obiekty, których dotyczy sporne pismo nie są ujęte w rejestrze zabytków, co skutkuje uznaniem, że nie są one objęte indywidualną ochroną konserwatorską określoną w art. 7 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (t.j. Dz.U. z 2020 r.poz. 282) – dalej: ustawa o ochronie zabytków. Organem właściwym do rozpoznania sprawy jest PINB w [...], co wynika z art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm.) – dalej: prawo budowlane.

5 PINB w [...] odpowiadając na wniosek wskazał, że jest wyłączony z rozpoznawania spraw dotyczących obiektów wpisanych do rejestru zabytków oraz obiektów i obszarów objętych ochroną konserwatorską na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodnie art. 2 ust. 2 pkt 3 prawa budowlanego stanowiącym, że przepisy omawianej ustawy nie naruszą przepisów odrębnych, a w szczególności o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Właściwość rzeczowa WKZ [...] wynika z brzmienia art. 49 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków, zgodnie z którym wojewódzki konserwator zabytków może wydać decyzję nakazującą, w określonym terminie, przeprowadzenie prac konserwatorskich lub robót budowlanych przy zabytku, jeżeli ich wykonanie jest niezbędne ze względu na zagrożenie zniszczeniem lub istotnym uszkodzeniem tego zabytku.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Wniosek podlegał odrzuceniu.

8 Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość oraz spory kompetencyjne w przypadkach określonych w art. 4 p.p.s.a. oraz art. 22 § 1 pkt 1 i § 2 k.p.a.

9 W rozpoznawanej sprawie zaistniał negatywny spór o właściwość pomiędzy [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków [...] a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w [...] w sprawie rozpoznania pisma P. K. zawierającego wniosek o zabezpieczenie budynków, których zły stan techniczny zagraża zdrowiu i życiu.

10 Zgodnie z art. 89 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków, organem ochrony zabytków jest wojewoda, w którego imieniu wojewódzki konserwator zabytków wykonuje zadania i kompetencje w zakresie ochrony zabytków. Wojewoda powołuje i odwołuje wojewódzkiego konserwatora zabytków na wniosek Generalnego Konserwatora Zabytków lub za jego zgodą (art. 91 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków). Jak wynika z art. 92 ust. 1 omawianej ustawy wojewódzki konserwator zabytków wchodzi w skład zespolonej administracji wojewódzkiej.

11 Pozycja ustrojowa powiatowego inspektora nadzoru budowlanego wynika natomiast z przepisów ustawy – prawo budowlane. Stosownie do art. 80 ust. 2 prawa budowlanego zadania nadzoru budowlanego wykonują powiatowy inspektor nadzoru budowlanego oraz wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego jako kierownika wojewódzkiego nadzoru budowlanego, wchodzącego w skład zespolonej administracji wojewódzkiej. Powiatowy inspektor nadzoru budowlanego jest organem pierwszej instancji w zakresie zadań i kompetencji wskazanych w przepisie, a organem wyższego stopnia w stosunku do niego jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego (art. 83 ust. 1 i 2 prawa budowlanego). Powiatowy inspektor nadzoru budowlanego powoływany jest przez wojewodę za zgodą Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (art. 87 ust. 1 prawa budowlanego).

12 Analiza przepisów ustrojowych wykazuje, że zarówno [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków [...], jak i Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wchodzą w skład organów administracji rządowej zespolonej w województwie, której zwierzchnikiem jest wojewoda (art. 51 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie – t.j.Dz.U. z 2019 r. poz. 1464). Należy dodatkowo zauważyć, że podobny spór o właściwość między organami o tej samej pozycji ustrojowej był już przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt II OW 37/10, w której sąd odrzucił wniosek WKZ [...]. Biorąc pod uwagę powyższe i uwzględniając treść art. 22 § 1 pkt 3 k.p.a. należy wskazać, że spór o właściwość między organami administracji zespolonej w jednym województwie rozstrzyga wojewoda. Naczelny Sąd Administracyjny nie ma kompetencji do rozstrzygnięcia sporu o właściwość między organami administracji rządowej zespolonej. Brak właściwości sądu do rozpoznania sprawy stanowi przesłankę do odrzucenia wniosku (art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 2 p.p.s.a.).

13 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 15 § 2, art. 64 § 3 oraz art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.