Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2014 r., II OW 151/14

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2014 r., II OW 151/14

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.) sędzia NSA Grzegorz Czerwiński sędzia del. WSA Mariola Kowalska Protokolant starszy asystent sędziego Tomasz Godlewski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Katowice o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Katowice a Prezydentem Miasta Dąbrowy Górniczej w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. [...]" realizowanego w Dąbrowie Górniczej przy ul. [...] 1 postanawia: 1. odrzucić wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, 2. zwrócić Prezydentowi Miasta Katowice z kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniosku.

Uzasadnienie

2 Wnioskiem z 17 lipca 2014 r. Prezydent Miasta Katowice wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość przez wskazanie Prezydenta Miasta Dąbrowa Górnicza jako organu właściwego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "[...]", przewidzianego do realizacji w Dąbrowie Górniczej.

3 W uzasadnieniu Prezydent Miasta Katowice wyjaśnił, że wniosek w sprawie został złożony do Prezydenta Miasta Dąbrowy Górniczej, który wszczął postępowanie i określił krąg stron postępowania. Postępowanie trwało półtora roku, po czym Prezydent Miasta Dąbrowy Górniczej wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach o wyłączenie od prowadzenia postępowania i wyznaczenie innego organu do załatwienia sprawy. W uzasadnieniu tego wniosku Prezydent Miasta Dąbrowa Górnicza stwierdził, że reprezentuje Skarb Państwa i Gminę jako stronę tego postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach postanowieniem z 6 maja 2014 r. wyłączyło Prezydenta Miasta Dąbrowy Górniczej od wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia oraz wyznaczyło Prezydenta Miasta Katowice do załatwienia sprawy.

4 Prezydent Miasta Katowice uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach niewłaściwie zinterpretowało art. 26 § 3 oraz 24 § 3 k.p.a. i z tego powodu wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.

5 W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta Dąbrowa Górnicza wniósł o odrzucenie wniosku jako niedopuszczalnego, ewentualnie oddalenie wniosku jako bezzasadnego. Wskazał, że w sprawie nie doszło do sporu, ponieważ Prezydent Miasta Katowice został wyznaczony do załatwienia sprawy postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, a nie na skutek przekazania sprawy w trybie art. 65 § 1 k.p.a. Wniosek Prezydenta Miasta Katowice sprowadza się więc do kwestionowania niezaskarżalnego postanowienia o wyłączeniu organu z 6 maja 2014 r. Ponadto Prezydent Miasta Dąbrowa Górnicza wskazał, że w tym przypadku organem właściwym do rozstrzygnięcia sporu między organami nie jest wojewódzki sąd administracyjny, lecz wspólny organ wyższego stopnia, a więc Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

7 Stosownie do treści art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Natomiast spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego rozstrzyga co do zasady wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a dopiero w razie braku takiego organu - sąd administracyjny (art. 22 § 1 ust. 1 k.p.a.).

8 Po pierwsze, spór pomiędzy organami może mieć miejsce, kiedy do jednego z organów zostanie wniesione (wpłynie) podanie, żądanie załatwienia konkretnej sprawy administracyjnej. Jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono uważa, że jest niewłaściwy w sprawie, zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a., przekazuje je do organu właściwego, który powinien sprawę załatwić albo wystąpić do właściwego organu lub Naczelnego Sądu Administracyjnego, jeżeli uważa się też za niewłaściwy.

9 Organ, któremu przekazano sprawę postanowieniem wydanym na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., jest nim związany, chyba że moc wiążąca postanowienia zostanie wzruszona w drodze wniesienia zażalenia bądź w trybach nadzwyczajnych (wznowienie postępowania, stwierdzenie nieważności) albo w drodze rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego lub sporu o właściwość. Przekazanie sprawy innemu organowi w trybie art. 65 § 1 k.p.a. jest też niezbędnym warunkiem do wystąpienia z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego lub sporu o właściwość (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 sierpnia 2005 r., II OW 34/2005, ONSAiWSA 2006, nr 2, poz. 40, z 14 grudnia 2005 r., II OW 59/05, ONSAiWSA 2006, nr 4, poz. 98, z 20 września 2007 r., II GW 3/07, ONSAiWSA 2008, nr 6, poz. 93 oraz z 22 grudnia 2008 r., I OW 98/08, ONSAiWSA 2009, nr 6, poz.105).

10 Po drugie, nawet gdyby uznać, że w sprawie zaistniał spór o właściwość, należy mieć na uwadze, że z wnioskiem wystąpił organ jednostki samorządu terytorialnego, wnosząc o wskazanie innego organu jednostki samorządu terytorialnego jako organu właściwego w sprawie. Zastosowanie znajdzie więc art. 22 § 1 ust. 1 k.p.a. Prezydent Miasta Katowice i Prezydent Miasta Dąbrowa Górnicza posiadają w zakreślonym przedmiotem sprawy zakresie wspólny organ wyższego stopnia, którym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach. Wynika to z § 1 pkt 12 lit. c) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz.U. z 2003 r., Nr 198, poz. 1925). Stąd też do właściwego samorządowego kolegium odwoławczego należało rozstrzygnięcie sporu.

11 Po trzecie, art. 26 § 2 k.p.a. stanowi m.in. że organ wyższego stopnia może do załatwienia sprawy wyznaczyć inny podległy sobie organ. Postanowienie w tym przedmiocie jest niezaskarżalne w administracyjnym toku instancji, nie przysługuje na nie również skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola postanowienia w tym przedmiocie wyłączone jest z kognicji sądów administracyjnych, a tym bardziej formą jego zakwestionowania nie może być wszczęcie sporu o właściwość między organami administracji posiadających wspólny organ wyższego stopnia.

12 Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.

13 -----------------------

14 2

15 3