Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2012 r., II OSK 661/12

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2012 r., II OSK 661/12

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w sprawie ze skargi J. P. na powyższą decyzję Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2011 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji polegającej na budowie budynku restauracyjno-hotelowego wraz ze zjazdem z drogi wewnętrznej, miejscami postojowymi oraz zbiornikiem bezodpływowym na nieczystości ciekłe, oddalił skargę.

3 Od powyższego wyroku J. P. wniósł skargę kasacyjną, w której zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] kwietnia 2011 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wykonanie decyzji, spowoduje nieodwracalne skutki dla jego nieruchomości w zakresie spadku jej wartości rynkowej i użytkowej. Zwrócił także uwagę, że zasadniczą przesłanką postanowienia o wstrzymaniu nie jest wcale "wyrządzenie znacznej szkody", względnie "spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków". Wykładnia art. 61 § 3 p.p.s.a. nie pozostawia wątpliwości, że chodzi nade wszystko o "niebezpieczeństwo" zaistnienia powiązanych alternatywą przesłanek o których wyżej mowa, do których to niebezpieczeństwo odnosi się z osobna. Szkoda po stronie skarżącego dla uznania jej "znaczności" winna być natomiast zrelatywizowana w odniesieniu do jego majątku i możliwości jego odtworzenia z uzyskiwanych dochodów, które w normalnych warunkach, mogłyby zostać obrócone na inne cele. Jeżeli z powodu zrealizowania zaplanowanej inwestycji, wartość nieruchomości skarżącego zmniejszy się w dziesiątkach procent, to mając na uwadze jego dochody, które przez lata musiałyby w całości być przeznaczane na wyrównanie poniesionej szkody, można uznać jej "znaczność". Ponadto skarżący wskazał na obniżenie komfortu życia z powodu oszczędności w odprowadzaniu ścieków, które poczynić chce inwestor, kosztem sąsiadów i ich własności.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] nie ma usprawiedliwionych podstaw.

6 W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.

7 Analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie stwarza podstaw do przyjęcia, że strona uprawdopodobniła w nim przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech. W rozpatrywanej sprawie taki przypadek nie występuje. Należy mieć na uwadze, że wybudowanie budynku nie wywołuje skutku o charakterze nieodwracalnym. W orzecznictwie sądowym przejmuje się, że wykonanie obiektu budowlanego jest zdarzeniem faktycznym, a nie prawnym i wobec tego nie prowadzi do skutku, który można określić jako nie dający się odwrócić, bo jego odwrócenie zależy tylko od możliwości technicznych inwestora. Ponadto Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powinien brać pod uwagę interesy prawne i stanowiska wszystkich uczestników postępowania, bowiem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., może zachodzić nie tylko po stronie wnoszącego skargę (wnioskodawcy), ale również po stronie innych uczestników postępowania. Wznoszenie obiektów budowlanych przed rozpoznaniem sprawy przez sąd z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, niemniej jednak ryzyko prowadzenia w tym czasie robót budowlanych obciąża inwestora, którym w przedmiotowej sprawie nie jest skarżący. To inwestor bowiem decydując się na realizację inwestycji na podstawie decyzji objętej skargą do sądu administracyjnego ponosi ryzyko ewentualnego wyeliminowania tej decyzji z obrotu prawnego przez sąd administracyjny.

8 Podnieść również należy, że po rozpoznaniu analogicznego wniosku strony skarżącej, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SO/Wr 6/11, orzekł o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji, zaś NSA w postanowieniu z dnia 27 października 2011 r. o sygn. akt II OZ 1036/11 oddalił zażalenie J. P. na to postanowienie. Strona w skardze kasacyjnej nie przedstawiła nowych okoliczności, czy argumentów, które w aktualnym stanie sprawy uzasadniałyby uwzględnienie wniosku.

9 Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.