Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 2007 r., II OSK 515/07

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 2007 r., II OSK 515/07

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 210/06 odrzucającego skargę Z. P. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 5 września 2006 r. o stwierdzenie nieważności orzeczeń Wojskowej Komisji Morsko-Lekarskiej Marynarki Wojennej w Gdańsku z dnia [...] listopada 1984 r., nr [...] i nr [...] postanawia: oddalić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. P. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 5 września 2006 r. o stwierdzenie nieważności orzeczeń Wojskowej Komisji Morsko-Lekarskiej Marynarki Wojennej w Gdańsku z dnia [...] listopada 1984 r., nr [...] i nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia Sąd ten wskazał, że kwestionowane decyzje były przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który prawomocnym wyrokiem z dnia 10 listopada 2005 r. (sygn. akt II SA/ Wa 1392/05) oddalił skargę Z. P. na decyzję Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...], która utrzymano w mocy decyzję Wojskowej Komisji Lekarskiej Marynarki Wojennej w Gdańsku z dnia [...] kwietnia 2005 r. o umorzeniu postępowania w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczeń Wojskowej Komisji Morsko-Lekarskiej Marynarki Wojennej w Gdańsku z dnia [...] listopada 1984 r., nr [...] i nr [...]. Z tej przyczyny Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że sprawa objęta skargą została już prawomocnie osądzona i w związku z tym zachodziły podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4) i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.

3 Od tego postanowienia wniesiono skargę kasacyjną zarzucając, iż postanowienie to narusza: 1) art. 2, art. 32 ust. 1 i 2, art. 45 ust. 1, art., art. 77 ust. 2, art. 91 ust. 1, art. 184 w zw. z art. 7, art. 8 ust. 2, art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U Nr 78, poz. 483) poprzez pozbawienie skarżącego jego praw, w tym prawa do sądu; 2) art. 1, 3 § 1, art. 10, art. 49 § 1, art. 58 § 1 pkt 4 , art. 90 § 1, art. 133 § 1, art. 134 § 2, art. 135, art. 138, art. 141 § 4 , art. 149, art. 171 p.p.s.a. przez błędną interpretację, zastosowanie i odmowę zastosowania właściwych przepisów prawa materialnego. Z tej przyczyny postanowienie to winno ulec uchyleniu, a sprawa powinna zostać rozstrzygnięta ponownie. W odpowiedzi na skargę kasacyjną wniesiono o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nią objęta, pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 5 września 2006 r. o stwierdzenie nieważności orzeczeń Wojskowej Komisji Morsko-Lekarskiej Marynarki Wojennej w Gdańsku z dnia [...] listopada 1984 r., nr [...] i nr [...], wobec powołanego przez Sąd I instancji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2006 r., została słusznie odrzucona na podstawie powołanego przepisu, ponieważ jej rozpoznanie stanowiłoby naruszenie powagi rzeczy osądzonej. W takiej sytuacji zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia szeregu przepisów prawa materialnego oraz argumenty mające potwierdzić słuszność skargi nie mogły zostać uznane za umotywowane.

6 Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną .Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.