Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2016 r., II OSK 407/16

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2016 r., II OSK 407/16

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Mazur Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Stahl (spr.) Sędzia del. NSA Zygmunt Zgierski Protokolant starszy inspektor sądowy Wioletta Lasota po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej K.Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1832/15 w sprawie ze skargi K.Z. na zarządzenie Prezydenta Miasta z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie powołania zarządu dzielnicy postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie; 2. zasądzić od Miasta [...] na rzecz K.Z. kwotę 150 (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 grudnia 2015 r. odrzucił skargę K.Z. na zarządzenie Prezydenta Miasta. [...] z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie powołania zarządu dzielnicy.

3 W uzasadnieniu postanowienia Sąd wyjaśnił, ze K.Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w trybie art.101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2015 r. poz.1515) skargę na zarządzenie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie powołania Zarządu Dzielnicy [...] . Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności ww. zarządzenia.

4 K.Z. stwierdził, że ww. zarządzenie Prezydenta Miasta narusza jego interes prawny, bowiem powołanie tzw. "komisarycznego" Zarządu Dzielnicy [...] pozbawiło go funkcji Burmistrza Dzielnicy [...], na którą został legalnie wybrany przez Radę Dzielnicy.

5 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej przez podmiot nieposiadający legitymacji czynnej do jej wniesienia. Organ uznał, że stwierdzenie nieważności zarządzenia powołującego Zarząd dzielnicy [...] nie ma żadnego bezpośredniego wpływu na sytuacje prawną skarżącego. Okoliczność , iż K.Z. pełnił w przeszłości funkcje burmistrza dzielnicy nie może stanowić podstawy do kwestionowania legalności przedmiotowego zarządzenia Prezydenta Miasta.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, powołanym na wstępie zaskarżonym postanowieniem, odrzucił powyższą skargę K.Z..

7 W uzasadnieniu stwierdził, że w niniejszej sprawie ani interes prawny, ani uprawnienie skarżącego, nie zostało naruszone zarządzeniem Prezydenta Miasta z dnia [...] września 2015 r. Wyjaśnił, że zainteresowanie K.Z. sytuacją prawną G. P. i G. K.wybranych na zastępców Burmistrza Dzielnicy [...], nie można utożsamiać z naruszeniem jego interesu prawnego. Powołanie na te funkcje nie narusza uprawnień K.Z., nie powoduje też ani nie wpływa na utratę przez skarżącego stanowiska burmistrza.

8 Za podstawę materialną do kwestionowania zarządzenia Prezydenta Miasta w zakresie powołania Zarządu Dzielnicy [...] nie można uznać, powołanego w skardze art.10 ust.4 i 7 ustawy o ustroju miasta stołecznego [...]. Wspomniany przepis w ust. 4 stanowi, że jeżeli w ciągu 30 dni od dnia pierwszego posiedzenia rady dzielnicy zarząd dzielnicy nie zostanie wybrany, Prezydent Miasta nie później niż w ciągu 14 dni powołuje zarząd dzielnicy, w tym burmistrza dzielnicy. Z kolei w ust. 7 stanowi, że w przypadku odwołania zarządu stosuje się odpowiednio ust.4.

9 Zdaniem Sądu, skoro K.Z. nie wykazał, że przedmiotowe zarządzenie narusza jego konkretny, aktualny i realny interes prawny, przedmiotową skargę jako niedopuszczalna należy odrzucić.

10 W skardze kasacyjnej od ww. postanowienia K.Z. wniósł o jego uchylenie w całości oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenia art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, art. 50 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) poprzez bezpodstawne przyjęcie, niedopuszczalności skargi wobec braku interesu prawnego podczas gdy jego konkretny, aktualny i realny interes prawny z przepisu § 44 ust. 6 Statutu Dzielnicy [...] [...]. Powołany przepis Statutu stanowi, że " Zarząd Dzielnicy pełni funkcję do czasu wyboru lub powołania nowego Zarządu Dzielnicy w trybie określonym w ust. 2 ", a tym samym wydanie zaskarżonego zarządzenia w sposób bezpośredni, konkretny i realny pozbawiło go zajmowanego w okresie od [...] grudnia do [...] września 2015 r. stanowiska Burmistrza Dzielnicy [...] [...]. Przedstawione stanowisko potwierdziło pismo Prezydenta Miasta do pracowników Urzędu Dzielnicy [...], w którym stwierdzono, że wybrany w grudniu Zarząd Dzielnicy od dnia dzisiejszego pełni obowiązki tylko do czasu wyboru nowego Zarządu. Skarżący przytoczył także treść art. 10 ust. 4 w zw. z ust. 7 ustawy o ustroju [...], zgodnie z którym Prezydent Miasta powołuje Zarząd Dzielnicy tylko w przypadku, gdy nie zostanie on wybrany w terminie 30 dni przez właściwą Radę Dzielnicy. Wyjaśnił również, że nawet gdyby zostały oddalone skargi na uchwały Rady [...], stwierdzające nieważność uchwał Rady Dzielnicy [...] o wyborze Burmistrza K.Z. oraz Zastępców Burmistrza – J.G. oraz R.K. i tym samym stwierdzono zaistnienie podstaw do powołania zarządu komisarycznego to i tak wydanie zaskarżonego zarządzenia nr [...] Prezydenta Miasta nastąpiło przedwcześnie i skróciło okres pełnienia przez niego funkcji Burmistrza, stanowiąc naruszenie jego interesu prawnego co legitymizowało go do wniesienia skargi.

11 Pełnomocnik Prezydenta Miasta w piśmie procesowym (podnosząc także bezpodstawne dokonanie zwrotu odpowiedzi na skargę kasacyjną) wnosił o oddalenie skargi kasacyjnej, podzielając stanowisko zajęte przez WSA w zaskarżonym postanowieniu i podkreślając, że interes K.Z. ma charakter jedynie faktyczny a nie prawny.

12 Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

13 Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach zarzutów skargi kasacyjnej , biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, która w niniejszej sprawie nie ma miejsca. W rozpoznawanej sprawie zarzuty skargi kasacyjnej mają uzasadnione podstawy. Odrzucenie skargi nastąpiło bez rozważenia wszystkich aspektów sprawy , które mogły mieć wpływ na jej wynik. W szczególności dotyczy to zasadniczej dla sprawy kwestii wykazania przez skarżącego naruszenia jego interesu prawnego, które to naruszenie przesądza o istnieniu lub braku legitymacji skargowej do zaskarżenia uchwały lub zarządzenia z zakresu administracji publicznej. Z akt sprawy i wyjaśnień skarżącego K.Z. wynika, że zaskarżonym postanowieniem nr [...] Prezydenta Miasta pozbawiony został funkcji Burmistrza Dzielnicy [...], na którą został wybrany przez Radę Dzielnicy. Wybory organów wykonawczych dzielnic [...] są uregulowane ustawowo i postanowieniami Statutu Dzielnicy [...] i już to, a zwłaszcza ewentualne zastosowanie art. 10 ust. 4 ust.7 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta [...] wymagało rozważenia w kontekście naruszenia (lub nienaruszenia) interesu prawnego K.Z.. Tym bardziej należało kwestię tę rozważyć w odniesieniu do treści i podstaw prawnych zaskarżonego zarządzenia. Naruszenie interesu prawnego może też wynikać z podniesionego w skardze kasacyjnej faktu zaskarżenia przez K.Z. i przez jego Zastępców uchwał Rady [...] sierpnia 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwał Rady Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. w sprawie wyboru Burmistrza Dzielnicy [...] i wyborów jego Zastępców, bez względu na ewentualne orzeczenia sądowe. Zaskarżone zarządzenie pozostaje w bezpośrednim związku ze wskazanymi uchwałami Rady [...]

14 Odrzucenie skargi K.Z. bez rozważenia kwestii naruszenia jego interesu prawnego w oparciu o całokształt okoliczności prawnych sprawy sprawia, że podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty należało uznać za uzasadnione.

15 Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 185 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.