Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2016 r., II OSK 2478/16

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2016 r., II OSK 2478/16

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Ryms po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 2 lipca 2015 r. o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt stały oraz decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej Warszawa-Modlin z dnia 4 sierpnia 2016 r. w przedmiocie zobowiązania do powrotu w sprawie ze skargi kasacyjnej A. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 103/16 oddalającego skargę A. N. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2015 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt stały postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 9 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. N. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt stały

3 Skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2015 r., utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2015 r. odmawiającej udzielenia zezwolenia na pobyt stały oraz decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej Warszawa-Modlin w przedmiocie zobowiązania skarżącego do powrotu. Skarżący podniósł, że decyzja zobowiązująca skarżącego do powrotu została wydana w dniu [...] sierpnia 2016 r. z uwagi na to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał w dniu 18 lutego 2016 r. postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2015 r. Skarżący został zobowiązany do opuszczenia Polski w określonym terminie, na skutek odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt stały na terytorium Polski. Wykonanie decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej Warszawa-Modlin będzie prowadziło do trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej P.p.s.a. Skarżący prowadzi na terenie Polski działalność gospodarczą, wydalenie go z terytorium Polski pozbawi go tej możliwości, a w konsekwencji uniemożliwi mu utrzymanie rodziny.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07; ONSAiWSA z 2007 r., Nr 4, poz. 77). Uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. możliwe jest wstrzymanie wykonania także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

6 Udzielenie stronie postępowania sądowego ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. zależy od wystąpienia potencjalnego zagrożenia powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jako następstwa wykonania decyzji przed rozpoznaniem skargi przez sąd. Oznacza to, że skarżący obowiązany jest wskazać okoliczności, które mogą uzasadniać przyjęcie, iż wykonanie określonej decyzji może spowodować takie następstwa. Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2015 r., utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2015 r. odmawiającej udzielenia zezwolenia na pobyt stały oraz decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej Warszawa-Modlin z dnia [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie zobowiązania skarżącego do powrotu wskazał, że w konsekwencji wydania tych decyzji będzie zobowiązany do opuszczenia terytorium Polski, co pozbawi go możliwości prowadzenia działalności gospodarczej i utrzymania rodziny.

7 Odnosząc się do tak sformułowanego wniosku i wskazanych w nim okoliczności świadczących, zdaniem skarżącego, o niebezpieczeństwie powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia okoliczności, należy wskazać, że bezpośrednim następstwem wydania decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie jest wydalenie cudzoziemca z tego terytorium. Zgodnie z art. 299 ust. 1 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemiec jest zobowiązany opuścić terytorium Polski w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o odmowie udzielenie zezwolenia na pobyt stały stała się ostateczna, a w przypadku wydania decyzji przez organ wyższego stopnia, od dnia, w którym decyzja ostateczna została cudzoziemcowi doręczona. Przy czym, jeżeli cudzoziemiec posiada ważny dokument uprawniający go do pobytu na terytorium Polski lub z ustawy o cudzoziemcach wynika, że jego pobyt jest legalny, wówczas cudzoziemiec nie jest zobowiązany do opuszczenia terytorium Polski (art. 299 ust. 8 ustawy o cudzoziemcach). Wyegzekwowanie przez organy obowiązku opuszczenia terytorium Polski następuje w odrębnym postępowaniu, o którym mowa w art. 302 ustawy o cudzoziemcach. W toku tego postępowania podlega ocenie, czy zachodzą przesłanki do wydania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu oraz czy zachodzą okoliczności określone w art. 302 ustawy o cudzoziemcach, które wyłączają możliwość wydania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu. Dopiero decyzja o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu może podlegać przymusowemu wykonaniu. Przy czym, w przypadku gdy cudzoziemiec złożył skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzję o zobowiązaniu go do powrotu wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania, termin dobrowolnego powrotu lub termin przymusowego wykonania tej decyzji z mocy prawa przedłuża się do dnia wydania przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia w przedmiocie tego wniosku (art. 331 ust.1 ustawy o cudzoziemcach).

8 Mając powyższe względy na uwadze należy uznać, że skarżący nie przytoczył takich okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2015 r. Nie jest wystarczające powołanie się przez skarżącego, że decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt stały ma określone znaczenie prawne w toku postępowania w sprawie o zobowiązania skarżącego do powrotu. Decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt stały nie upoważnia bezpośrednio do wydalenia cudzoziemca z terytorium Polski. Tym samym nie można podzielić argumentacji skarżącego, że wykonanie zaskarżonej decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2015 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2015 r. odmawiającej udzielenia zezwolenia na pobyt stały wiąże się bezpośrednio z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Odnosząc się zaś do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej Warszawa-Modlin z dnia [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie zobowiązania skarżącego do powrotu brak jest podstaw do jego uwzględnienia, albowiem w odniesieniu do tego rozstrzygnięcia przysługiwać będzie skarżącemu odrębna ochrona prawna, o której mowa w art. 331 ust.1 ustawy o cudzoziemcach. W ramach tego odrębnego postępowania skarżący może domagać się ochrony prawnej przed wydaleniem z terytorium Polski. Nie można podzielić poglądu skarżącego, że decyzja Komendanta Placówki Straży Granicznej Warszawa-Modlin z dnia [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie zobowiązania skarżącego do powrotu została wydana w graniach tej samej sprawy co odmowa udzielenie zezwolenia na pobyt stały. Kwestia zobowiązania skarżącego do opuszczenia Polski wymaga rozważenia szeregu okoliczności, które podlegają ocenie w odrębnym postępowaniu w sprawie zobowiązania skarżącego do powrotu.

9 W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.