Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2010 r., II OSK 2260/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2010 r., II OSK 2260/10

Sentencja

1 Dnia 18 listopada 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 sierpnia 2010 r., sygn. II SA/Gl 479/10 w sprawie ze skargi C. A. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie wykonania określonych robót budowlanych postanawia: oddalić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2010 r., odrzucił skargę C. A. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie wykonania określonych robót budowlanych. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wystąpił z odwołaniem, a zatem nie wyczerpał przysługującego mu w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. W oparciu o powyższe, tak złożona skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa związku z art. 52 § 1 ppsa oraz art. 58 § 3 ppsa.

3 Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną wniósł Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach, zarzucając naruszenie art. 52 § 1 ppsa poprzez nietrafne uznanie niedopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej w przedmiotowej sprawie, z powodu niewyczerpania drogi odwoławczej w trybie administracyjnym.

4 W uzasadnieniu skargi kasacyjnej powołano się na stanowisko Sądu Najwyższego w uchwale z dnia 15 grudnia 1984 r. III AZP 8/83, w której w uzasadnieniu wskazano: "Jeżeli zaś chodzi o instytucję wznowienia postępowania, to odpowiedź na pytanie, czy decyzja wznawiająca postępowanie jest decyzją pierwszej instancji czy też decyzją ostateczną, od której środek odwoławczy nie przysługuje, nie jest - jak w poprzednio omawianych przypadkach - jednoznaczna. Zależy to od tego, czy postępowanie wznowione zostało przed organem pierwszej instancji, czy też w ostatniej instancji. W pierwszej sytuacji nowa decyzja będzie nieostateczna i zaskarżalna jak każda decyzja, jeżeli zaś postępowanie wznowiono w ostatniej instancji, to nowa decyzja wydana we wznowionym procesie głównym będzie ostateczna. Odmienny wniosek stwarzałby dla stron prerogatywę w postaci dodatkowej instancji, co byłoby niezgodne z konsekwentnie przestrzeganą w kodeksie postępowania administracyjnego zasadą dwuinstancyjności przy rozstrzyganiu indywidualnych spraw". Wnoszący skargę kasacyjną uznał powyższy pogląd za trafny, wskazując że postępowanie wznowieniowe jest swoistą kontynuacją postępowania zwykłego.

5 Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

6 W myśl przepisu art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), mającego zastosowanie w niniejszej sprawie, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przepis art. 52 § 2 powołanej ustawy stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

7 Tym samym w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi odpowiada prawu, bowiem skarga ta jest niedopuszczalna z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia. W sprawie niniejszej skarżący kierując się błędnym pouczeniem w przedmiotowej decyzji zaskarżył ją do sądu administracyjnego nie wyczerpując uprzednio środka zaskarżenia jakim było w tym przypadku odwołanie do organu wyższej instancji. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawidłowo odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa skargę C. A. Odrębną kwestią jest możliwość złożenia odwołania od kwestionowanej skargą decyzji organu I instancji wraz z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu w sytuacji, gdy strona działała w warunkach błędnego pouczenia przez organ pierwszej instancji o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję nieostateczną, co jak wynika z pisma Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego, skarżący uczynił.

8 Odnosząc się do argumentów powołanych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej należy stwierdzić, że w przywołanej uchwale Sądu Najwyższego jest mowa o nowej decyzji wydanej we wznowionym procesie głównym, w sprawie niniejszej zaś do wydania takiej decyzji nie doszło gdyż organ administracyjny na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa odmówił uchylenia decyzji, której dotyczył wniosek o wznowienie postępowania. Ponadto w kwestii wznowienia postępowania orzecznictwo przeszło istotną ewolucję i obecnie, zarówno w orzecznictwie jak i literaturze nie ma wątpliwości, że decyzje wydane w postępowaniu wznowieniowym są decyzjami wydanymi w I instancji, od których służy odwołanie.

9 Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 i art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.