Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2012 r., II OSK 203/12

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2012 r., II OSK 203/12

Sentencja

1 Dnia 4 kwietnia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. W. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 203/12 uwzględniającego skargę kasacyjną M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 862/11 w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku.

Uzasadnienie

2 Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 203/12, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 862/11, którym oddalono jej skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...], w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę, w pkt. 1. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, w pkt. 2. zasądził od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz M. W. kwotę 350 (trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

3 Na rozprawie w dniu 21 marca 2012 r. stawiła się pełnomocnik strony skarżącej r. pr. H. P., która nie przedstawiła prawidłowego pełnomocnictwa do reprezentacji strony. Sąd, na podstawie art. 44 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a."), postanowił dopuścić tymczasowo do udziału w rozprawie pełnomocnika r. pr. H. P. zobowiązując ją do złożenia w terminie 3 dni pełnomocnictwa.

4 Pismem z dnia 23 marca 2012 r. pełnomocnik skarżącej wraz z pełnomocnictwem złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku o koszty dojazdu pełnomocnika w kwocie 314 zł oraz koszty zastępstwa procesowego według uznania Sądu.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

6 Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie, jak w niniejszej sprawie, dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok co do zwrotu kosztów może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Na mocy art. 193 p.p.s.a. unormowania te mają zastosowanie również w postępowaniu kasacyjnym.

7 Orzeczenie zapadłe w dniu 21 marca 2012 r., poza uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, obejmuje także postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Nie można zatem uznać, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku nie zamieścił dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu, co uzasadniałoby uzupełnienie wyroku na zasadzie wynikającej z art. 157 § 1 p.p.s.a. Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł w ogóle o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz; Zakamycze 2005 r., s. 365).

8 Jednocześnie wskazać należy, że zasądzenie kosztów postępowania sądowego w odmiennej wysokości od tej, której domagała się skarżąca kasacyjnie nie oznacza, że Naczelny Sąd Administracyjny nie zamieścił w wyroku dodatkowego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie (por. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2008 r. II FSK 50/07, LEX nr 505345 oraz postanowienie NSA z dnia 15 marca 2005 r. sygn. akt GSK 1334/04, ONSAiWSA 2005/6/124). Tym samym przedmiotowy wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez zamieszczenie w nim dodatkowego rozstrzygnięcia o kosztach nie może zasługiwać na uwzględnienie.

9 Niezależnie od powyższego wskazać również należy, że zwrot kosztów podróży nie stanowi wydatków radcy prawnego, bowiem za niezbędne ustawodawca uznał w tym zakresie tylko koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (por. Wyrok NSA z dnia 5 stycznia 2007 r., sygn. akt II FSK 1197/05, LEX nr 317361).

10 W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego powszechnie aprobowane jest stanowisko, że katalog czynności radcy prawnego, za które przysługuje wynagrodzenie, wskazany w § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) jest katalogiem zamkniętym (por. postanowienie NSA z dnia 16 czerwca 2004 r., sygn. akt FSK 93/04, M.Podat. 2004/12/50, LEX nr 132243).

11 Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 §§ 1, 2 i 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł o odmowie uzupełnienia wyroku.