Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2018 r., II OSK 141/18

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2018 r., II OSK 141/18

Sentencja

1 Dnia 8 lutego 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 października 2017 r., sygn. akt II SA/Bd 857/17 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. G. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z 9 października 2017 r., sygn. akt II SA/Bd 858/17, odrzucił skargę P. G. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy z dnia [...] czerwca 2017 r., którym utrzymano w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Żninie z [...] maja 2017 r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym. Odrzucając skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) Sąd stwierdził, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., jego kognicją objęte są postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.

3 W skardze kasacyjnej od tego postanowienia skarżący zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że nowelizacja p.p.s.a., która weszła w życie 15 sierpnia 2015 r., znajduje zastosowanie do sprawy w toku i tym samym bezpodstawne przyjęcie braku kognicji sądu administracyjnego. Ponadto podniesiono zarzuty co do zgodności z Konstytucją RP art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.

4 W oparciu o tak przedstawione podstawy kasacyjne wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Ponadto wniesiono o rozpoznanie sprawy na rozprawie oraz o zwrócenie się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem co do zgodności art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. z art. 2, art. 30, art. 31 ust. 1–3, art. 45 ust. 1, art. 68 ust. 1–3 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP w zakresie, w jakim umożliwia odrzucenie skargi z powodu braku kognicji Sądu w sprawach postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.

5 W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ administracji wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

6 Rozpoznając skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

7 Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst ustawy - Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie podstawy nieważności wskazane w art. 183 § 2 p.p.s.a. nie zachodzą, zaś granice skargi kasacyjnej zostały wyznaczone przez jej wniosek (uchylenie zaskarżonego orzeczenia) i podstawy (wskazane naruszenia przepisów prawa). Rozpoznając zatem w tak określonych granicach sprawę NSA uznał, że skarga kasacyjna nie jest zasadna.

8 W ocenie NSA, Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucając skargę na postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, jako złożoną w sprawie wyłączonej spod kognicji sądów administracyjnych.

9 Zgodnie z wyraźnym i jednoznacznym brzmieniem art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. skarga do sądu administracyjnego nie służy na wydane w postępowaniu egzekucyjnym postanowienie, którego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Tak sformułowany przepis obowiązuje od 15 sierpnia 2015 r. i stosownie do art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r. poz. 658) ma zastosowanie do postępowań wszczętych po tym dniu. W ocenie NSA, nie ulega przy tym wątpliwości, że postępowania w rozumieniu tego przepisu to postępowania przed sądem administracyjnym. W związku z tym wskazać należy, że skarga do sądu administracyjnego została wniesiona, z uwzględnieniem art. 54 § 1 p.p.s.a. oraz nadania jej na poczcie, 19 lipca 2017 r., a więc już pod rządami art. 3 § 3 pkt 2 p.p.s.a. w obecnym brzmieniu.

10 W ocenie NSA rozpoznającego sprawę, art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. w obecnym brzmieniu nie jest sprzeczny z Konstytucją RP, w szczególności z jej art. 45 ust. 1 i innymi przepisami powołanymi w skardze kasacyjnej. Fakt, że nie jest dopuszczalna skarga do sądu administracyjnego na postanowienie, którego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, nie pozbawia skarżącego możliwości rozpoznania przez sąd administracyjny jego sprawy związanej z egzekwowaniem od niego obowiązku poddania dziecka obowiązkowemu szczepieniu, gdyż dopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonego zarzutu, dotyczącego postępowania egzekucyjnego. Tym samym nie jest zasadny zgłoszony w skardze kasacyjnej wniosek o przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego, co do zgodności art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. z Konstytucją RP.

11 Mając to wszystko na uwadze NSA, na mocy art. 184 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

12 Odnosząc się do zawartego w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania NSA stwierdza, że w świetle art. 203 i art. 204 p.p.s.a., brak podstaw do takiego rozstrzygnięcia w przypadku, gdy – tak jak w rozpoznawanej sprawie – przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie kończące postępowanie w sprawie.