Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2011 r., II OSK 1145/10

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2011 r., II OSK 1145/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz Sędzia NSA Paweł Miładowski /spr./ Sędzia NSA Małgorzata Stahl Protokolant asystent sędziego Iwona Ścieszka po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej R. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Sz 1193/09 ze skargi R. J. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego, udzielenie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych i nałożenie obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, wyrokiem z dnia 11 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 1193/09, po rozpoznaniu skargi R. J. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego, udzielenie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych i nałożenie obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku, skargę oddalił.

3 Jak wynika z uzasadnienia wyroku, decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. Nr [...] Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Szczecinie, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), po rozpoznaniu skarg A. i R. S. i R. J. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r., znak: [...], uchylającą w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim Szczecin z dnia [...] września 2008 r., znak: [...] – uwzględnił obie skargi i uchylił w całości wyżej wskazane decyzje organu I i II instancji oraz na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego znajdującego się w Szczecinie przy ul. [...] i udzielił A. i R. S. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nałożył obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowego budynku mieszkalnego.

4 Wydanie zaskarżonej decyzji poprzedziło postępowanie w którym Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Szczecinie decyzją z dnia [...] października 2007 r., znak: [...], uchylił w całości decyzję PINB w Szczecinie z dnia [...] czerwca 2007 r., znak: [...], zatwierdzającą A. i R. S. projekt budowlany zamienny i udzielającą pozwolenia na wznowienie robót budowlanych związanych z budową budynku jednorodzinnego, zlokalizowanego przy ul. [...] w S. oraz nakładającą obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie.

5 Organ odwoławczy wskazał, że z przedłożonego projektu zamiennego wynika, iż jedna ze ścian z otworami okiennymi budynku mieszkalnego budowanego na nieruchomości nr [...] przy ul. [...] w S. znajduje się w odległości od 3,65 m do 3,75 m od granicy z działką skarżącego, R. J., a zatem w odległości niezgodnej z przepisem § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), według którego odległość ta powinna wynosić, nie mniej niż 4 m, bowiem przedmiotowy budynek zwrócony jest w kierunku działki R. J. ścianą z otworami okiennymi. W związku z tym organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowy projekt budowlany nie jest zgodny z przepisami powołanego rozporządzenia.

6 W celu doprowadzenia przedmiotowego budynku do stanu zgodnego z prawem, zdaniem organu odwoławczego, inwestor powinien, zgodnie z przepisem § 2 ust. 2 cyt. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., przedłożyć ekspertyzę, z której wskazań będzie wynikało, że wymagania określone w § 12 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia, mogą być spełnione w inny sposób, niż podany w tym przepisie, albo uzupełnić przedłożony projekt zamienny o rozwiązania projektowe doprowadzające obiekt do zgodności z wyżej wymienionymi przepisami.

7 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim Szczecin, w wyniku ponownego rozpatrzenia przedmiotowej sprawy, na podstawie art. 51 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, wydał decyzję z dnia [...] września 2008 r., znak: [...] nakazującą A. i R. S. likwidację, poprzez zamurowanie otworów okiennych np. kształtkami szklanymi (tzw. luksferami) uzyskując wymaganą odporność ogniową ściany budynku przy ul. [...] w S., zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy z działką nr [...].

8 W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał między innymi, że postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r., nałożył na inwestorów A. i R. S. obowiązek usunięcia w terminie do dnia [...] lutego 2008 r. stwierdzonych nieprawidłowości w przedstawionym do zatwierdzenia projekcie zamiennym, poprzez wskazanie rozwiązań umożliwiających doprowadzenie budynku do zgodności z przepisami § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W związku z tym, że inwestorzy w wyznaczonym terminie nie wykonali powyższego obowiązku, organ powiatowy wydał decyzję, nie uwzględniając argumentu zobowiązanych, iż działka nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] jest działką rolną, w związku z czym nie ma w tym przypadku zastosowania przepis § 12 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia.

9 Od powyższej decyzji inwestorzy – A. i R. S. złożyli odwołanie, wnosząc o wydanie pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku mieszkalnego. Odwołujący się podnieśli, że nakaz zamurowania otworów okiennych jest niezgodny z przepisami prawa budowlanego i przepisami o wentylacji w budynkach mieszkalnych.

10 A. i R. S. wskazali również, iż w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania przepis § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., bowiem działka sąsiednia, od granicy z którą nie jest zachowana wymagana odległość, jest działką rolną. Zdaniem odwołujących się powyższy przepis stanowi o zachowaniu odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną.

11 Wobec powyższego organ odwoławczy, pismem z dnia [...] lutego 2009 r., znak: [...], wystąpił do Urzędu Miejskiego w Szczecinie o podanie rodzaju użytku gruntowego dla działki nr [...] w obrębie ewidencyjnym D., tj. działki sąsiadującej z działką, na której budowany jest przedmiotowy budynek mieszkalny oraz o udzielenie informacji, czy działka nr [...] jest działką budowlaną.

12 W odpowiedzi na pismo z dnia [...] lutego 2009 r., podano, że działka nr [...] to użytki: RV, B-RV i N oraz, że w ewidencji gruntów i budynków nie funkcjonuje jako działka budowlana.

13 Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Szczecinie, po rozpatrzeniu odwołania A. i R. S., w decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] wskazał, że z pisma z Urzędu Miejskiego w Szczecinie z dnia [...] marca 2009 r., wynika, iż działka nr [...] w obrębie ewidencyjnym [...] (poprzednio Dąbie), będąca własnością R. J., jako sąsiadująca z działką, na której budowany jest przedmiotowy budynek mieszkalny nie jest działką budowlaną. Tym samym nie znajduje zastosowania przepis § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

14 Organ odwoławczy mając na uwadze fakt, że inwestorzy przedłożyli projekt budowlany zamienny, sporządzony przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego, znajdującego się w Szczecinie przy ul. [...] i nałożył na A. i R. S. obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku mieszkalnego.

15 Na decyzję Zachodniopomorskiego WINB w Szczecinie z dnia [...] czerwca 2009r., znak: [...], skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie złożyli A. i R. S. i R. J. .

16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w dniu 29 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym odrzucił skargę A. i R. S. (sygn. akt II SA/Sz 970/09) oraz skargę R. J. (sygn. akt II SA/Sz 969/09) z uwagi na nieuiszczenie przez skarżących wpisu sądowego.

17 Zachodniopomorski WINB w Szczecinie decyzją z dnia 26 sierpnia 2009 r. Nr WOA.KM-7144/96-33/02/09, działając na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., po rozpoznaniu skarg A. i R. S. i R. J. – uwzględnił obie skargi w całości.

18 Organ odwoławczy wskazał, że uprzednio dokonane przez niego ustalenia, iż roboty budowlane polegające na budowie przedmiotowego budynku mieszkalnego oraz związanych z nim urządzeń budowlanych zostały zakończone, a sprawa wybudowania muru oporowego pomiędzy posesjami obu skarżących stron została załatwiona w odrębnym postępowaniu - są niezgodne ze stanem faktycznym. Nie został bowiem wybudowany mur oporowy, a jego budowa objęta jest przedłożonym przez inwestorów projektem budowlanym zamiennym. Tym samym decyzja z dnia [...] czerwca 2009 r., którą zatwierdzono przedłożony projekt budowlany zamienny i zobowiązano inwestorów do uzyskania pozwolenia na użytkowanie - jest niezasadna. Zdaniem organu z przepisu art. 51 ust. 4 ustawy z 1994 r. Prawo budowlane, na podstawie którego wydano decyzję z dnia [...] czerwca 2009 r. wynika, iż w przypadku niezakończenia budowy, właściwy organ nadzoru budowlanego, w sytuacji, gdy ustali, przedłożony projekt budowlany zamienny odpowiada prawu, powinien wydać decyzję zatwierdzającą przedłożony projekt budowlany zamienny i udzielającą pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nakładającą obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

19 Biorąc pod uwagę powyższe oraz zakres żądań podniesionych w obu skargach, a w szczególności to, że R. J. domaga się uchylenia decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. w całości oraz nakazania "podległym urzędom budowlanym rzetelnego ustalenia faktów oraz zrealizowanie w danej sprawie wyroków WSA z dnia 2 grudnia 2004 r., NSA z dnia 17 lutego 2006 r. oraz wcześniejszych decyzji urzędów", organ odwoławczy mając na względzie uwzględnienie wszystkich wskazań wynikających z zapadłych w przedmiotowej sprawie prawomocnych orzeczeń sądów administracyjnych - uwzględnił w całości obie skargi.

20 Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie złożył R. J. .

21 Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego, udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

22 Zdaniem skarżącego zasadniczą kwestią, która powoduje, że przedstawiany projekt budowlany zamienny jest sprzeczny z przepisami prawa budowlanego jest odległość nowo budowanego budynku od granicy jego działki.

23 W opinii R. J., stosownie do treści § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, odległość ta nie może być mniejsza niż 4 m dla ściany z otworami.

24 Skarżący podniósł nadto, że argumentacja zawarta w zaskarżonej decyzji nie jest zgodna ze stanem prawnym. Wskazanie, iż w przypadku działek rolnych nie stosuje się przepisów dotyczących odległości od granicy działki, zdaniem skarżącego, jest nieporozumieniem.

25 Skarżący zarzucił, że przed wydaniem decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 r. organ odwoławczy nie poinformował go o możliwości zapoznania się projektem dotyczącym murku oporowego i zabezpieczenia nasypu.

26 W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska.

27 Organ wyjaśnił, że skarżący był poinformowany o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. i z tego uprawnienia skorzystał.

28 Na rozprawie w dniu 21 stycznia 2010 r. pełnomocnik uczestnika postępowania R. S. wniósł o oddalenie skargi. Nadto wskazał, że brak jest podstaw do uwzględnienia skargi, albowiem zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z prawem.

29 Uczestnik postępowania R. S. wyjaśnił, że budynek wybudowany został zgodnie z pozwoleniem na budowę, a fakt przybliżenia budynku do granicy działki jest następstwem korekty przebiegu granicy dokonanej po rozpoczęciu budowy.

30 Skarżący podniósł, że geodeta wytyczający położenie budynku popełnił błąd, do czego przyznał się przed sądem.

31 W tych okolicznościach Sąd postanowił przeprowadzić dowód z akt sądowych o sygnaturach SA/Sz 1932/2000, SA/Sz 372/03, II SA/Sz 969/09, II SA/Sz 970/09.

32 Wskazanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie skargę oddalił .

33 Sąd podkreślił, że podstawową kwestią, która wymaga rozważenia i oceny w niniejszej sprawie jest podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia przepisów określających warunki techniczne, dotyczące usytuowania budynków, tj. § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 września 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75 poz. 690 ze zm.).

34 Skarżący kwestionuje bowiem ustalenia organu, iż działka będąca jego własnością, jako działka sąsiadująca z działką, na której budowany jest przedmiotowy budynek mieszkalny, nie jest działką budowlaną, a tym samym nie znajduje tu zastosowania przywołany powyżej przepis § 12 ust. 1 rozporządzenia.

35 Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że normuje on sposób usytuowania budynków na działce budowlanej względem granicy z sąsiednią działką budowlaną. Sąd wskazał jednak, że rozporządzenie to nie zawiera definicji legalnej użytego w § 12 pojęcia "działka budowlana", podobnie zresztą jak ustawa Prawo budowlane. Pojęcie to zdefiniowane zostało w art. 2 pkt 12 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) oraz w art. 4 pkt 3a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.).

36 Mając na uwadze przyjęty na gruncie tych aktów prawnych zakres znaczenia tego pojęcia, Sąd pierwszej instancji przyjął, że "działka budowlana" w rozumieniu § 12 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. to każda działka gruntu, na której możliwa jest realizacja obiektu budowlanego, zgodnie z wymogami wynikającymi z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego.

37 W niniejszej sprawie organ ustalił, że działka nr [...] w obrębie ewidencyjnym [...] (arkusz mapy [...]), której właścicielem jest R. J. nie jest działką budowlaną, gdyż nieruchomość ta przeznaczona jest pod grunty rolne - oznaczone symbolem RV, użytki rolne zabudowane – oznaczone symbolem B-RV i nieużytki – oznaczone symbolem N. Potwierdza to znajdujące się w aktach sprawy pismo Dyrektora Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej z dnia [...] marca 2009 r., oraz informacja uzyskana przez organ odwoławczy poprzez bezpośredni dostęp do bazy ewidencji gruntów i budynków wg stanu na dzień [...] lutego 2009 r.

38 Zasadnie zatem, zdaniem Sądu pierwszej instancji, Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Szczecinie stwierdził, że w sprawie nie znajduje zastosowanie przywołany powyżej przepis § 12 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

39 Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 10 k.p.a., tj. braku możliwości zapoznania się z projektem dotyczącym muru oporowego wskazać trzeba, że w aktach sprawy znajduje się zawiadomienie o możliwości zapoznania się strony ze gromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Skarżący stawiając powyższy zarzut nie wykazał jednak, że został pozbawiony możliwości udowodnienia swoich twierdzeń, czy też możliwości złożenia wyjaśnień i by uchybienie powyższemu przepisowi mogło mieć wpływ na wynik sprawy, w sytuacji gdy, jak wskazał organ sprawa muru oporowego pomiędzy posesjami A. i R. S. oraz R. J. objęta jest przedłożonym przez inwestorów projektem budowlanym zamiennym.

40 Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył R. J. zaskarżając tenże wyrok w całości i zarzucając naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., polegająca na przyjęciu, że "Dziaką budowlaną", o której mowa w powołanym przepisie nie może być nieruchomość przeznaczona pod grunty rolne, podczas gdy "działką budowlaną" w rozumieniu § 12 ust. 1 pkt 1 powyższego rozporządzenia jest każda działka gruntu, na której możliwa jest realizacja obiektu budowlanego, zgodnie z wymogami wynikającymi z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego w tym także działka należąca do skarżącego oznaczona nr [...] w obrębie ewidencyjnym [...], a tym samym przyjęcie, iż odległość pomiędzy budynkiem zwróconym ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi (usytuowanymi na nieruchomości [...] przy ul. [...]) w stronę granicy działki sąsiedniej (należącej do skarżącego R. J. oznaczonej nr [...] w obrębie ewidencyjnym [...]) od tej granicy może być mniejsza niż 4 metry.

41 Wskazując na powyższe zarzuty skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie, a także o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

42 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

43 Skarga kasacyjna nie znajdowała uzasadnionych podstaw.

44 Stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania.

45 Wobec tego, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a., a nadto nie zachodzi również żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku Sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny dokonał kontroli zaskarżonego wyroku w zakresie wyznaczonym podstawami skargi kasacyjnej.

46 Jedynym zarzutem skargi kasacyjnej był zarzut naruszenia prawa materialnego poprzez błędną wykładnię § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., polegająca na przyjęciu, że "Dziaką budowlaną", o której mowa w powołanym przepisie nie może być nieruchomość przeznaczona pod grunty rolne, podczas gdy "działką budowlaną" w rozumieniu § 12 ust. 1 pkt 1 powyższego rozporządzenia jest każda działka gruntu, na której możliwa jest realizacja obiektu budowlanego, zgodnie z wymogami wynikającymi z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego. Tym samym skarżący kasacyjnie określił granice skargi kasacyjnej, a zarazem granice kontroli przez Naczelny Sąd Administracyjny zaskarżonego wyroku.

47 Tak sformułowany zarzut skargi kasacyjnej nie mógł odnieść zamierzonego skutku. W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga bowiem fakt, że naruszenie prawa materialnego może polegać bądź to na błędnej wykładni normy prawnej bądź na niewłaściwym zastosowaniu. Błędna wykładnia, a na taką wskazuje skarżący kasacyjnie, oznacza mylne zrozumienie treści przepisu.

48 Tymczasem wbrew zarzutowi skargi kasacyjnej Sąd pierwszej instancji dokonał niewadliwej wykładni § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. Przepis ten jednoznacznie stanowi, iż w przypadku braku odrębnych uregulowań budynek na działce budowlanej należy sytuować w określonej tym przepisem odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną. Wskazanie zatem, że odległość od granicy dotyczy jedynie sytuacji graniczenia z działką budowlaną jest jednoznaczny i nie budzi wątpliwości. Ocena natomiast tego, czy działka sąsiednia jest działką budowlaną jest kwestią ustaleń faktycznych, a tych skarżący kasacyjnie nie kwestionował.

49 Tym samym, skoro skutecznie nie podważono ustaleń sądu pierwszej instancji, że działka sąsiadująca z działką objętą inwestycją nie jest działką budowlaną, to zasadnym było przyjęcie, iż w sprawie nie znajduje zastosowania przepis § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

50 Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznając zarzut skargi kasacyjnej za nieusprawiedliwiony, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną oddalił.