Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2007 r., II OSK 1084/07

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2007 r., II OSK 1084/07

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 21 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skarg kasacyjnych L. i J. K. oraz E. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 3/07 o odrzuceniu skarg L. i J. K. oraz E. M. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] października 2006 r., nr [...] w przedmiocie podjęcia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i wydania pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego postanawia: oddalić skargi kasacyjne

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniesione przez pełnomocnika pismem z dnia 27 listopada 2006 r. skargi L. i J. K. oraz E. M. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 17 stycznia 2007 r. wezwał adwokata S. W. do usunięcia w terminie siedmiu dni braków formalnych skargi, przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących. Ponieważ w terminie tym braki formalne nie zostały uzupełnione, skarga podlegała odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.

3 W skargach kasacyjnych od tego postanowienia wniesionych pismem z dnia 4 kwietnia 2006 r., pełnomocnik skarżących zarzucił naruszenie prawa procesowego – art. 39 p.p.s.a. przez jego pominięcie, w wyniku przyjęcia, że skarga jest dotknięta brakiem formalnym w postaci braku pełnomocnictwa, następnie wobec nieuzupełnienia braku odrzucenie skargi, w sytuacji, gdy zgodnie z tym przepisem znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo daje umocowanie do wniesienia skargi w imieniu skarżących. Na te podstawie wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Skargi kasacyjne nie zawierają usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 37 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Natomiast stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma w postępowaniu sądowym należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.

6 Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik wnosząc skargi do sądu administracyjnego – pierwsze pismo w sprawie - nie dołączył pełnomocnictwa udzielonego mu przez skarżących. W takiej sytuacji Sąd I instancji zasadnie wezwał pełnomocnika do złożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, podkreślając w wezwaniu, że nieuzupełnienie braku formalnego skargi spowoduje odrzucenie skarg.

7 Jeżeli pierwszą czynnością procesową dokonywaną przez pełnomocnika jest wniesienie skargi, to należy do niej dołączyć pełnomocnictwo (lub jego wierzytelny odpis), nawet wówczas, gdy zostało złożone w postępowaniu administracyjnym (wyrok NSA z dnia 4 stycznia 2006 r., sygn. akt I FSK 334/05).

8 Bezspornym jest, że pełnomocnik nie nadesłał na wezwanie Sądu pełnomocnictwa, a tym samym nie uzupełnił braków formalnych skarg w wyznaczonym terminie, zachodziły zatem podstawy do ich odrzucenia. Należy zauważyć, że znajdujące się w aktach administracyjnych organu I instancji pełnomocnictwo upoważniające "do prowadzenia we wszystkich instancjach sprawy dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i legalizacji budynku w Strzelcach nr 85" nie jest pełnomocnictwem w oparciu, o które można uznać, że pełnomocnik był prawidłowo umocowany do działania w imieniu skarżących w postępowaniu sądowym. Złożone w toku postępowania administracyjnego pełnomocnictwo do prowadzenia sprawy "we wszystkich instancjach" oznacza, że skarżący upoważnili pełnomocnika do występowania w ich imieniu w postępowaniu administracyjnym, nie można bez wątpienia stwierdzić, że "instancje", o których mowa w tym pełnomocnictwie obejmują także postępowanie przed sądami administracyjnymi. Sąd wezwał pełnomocnika do przedstawienia, zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnictwa, określając w wezwaniu, że pełnomocnictwo ma upoważniać do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Skoro pełnomocnik wezwania tego nie wypełnił, postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu skarg nie narusza prawa.

9 Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.