Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2016 r., II GZ 981/15

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2016 r., II GZ 981/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. Z. w zakresie odmowy zmiany postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 18 listopada 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 1368/15 w sprawie ze skargi W. Z. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 4 lutego 2015 r. nr . w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie wstrzymania postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 18 listopada 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 1368/15 odmówił W. Z. (dalej: "skarżący") zmiany postanowienia z dnia 18 czerwca 2015 r. Sąd pierwszej instancji podał, że postanowieniem z dnia 18 czerwca 2015 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 września 2015 r. sygn. akt II GZ 410/15 oddalił zażalenie skarżącego na powyższe orzeczenie.

3 Pismem z dnia 28 czerwca 2015 r. skarżący zwrócił się ponownie o prawo pomocy, które Sąd pierwszej instancji potraktował jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 18 czerwca 2015 r. Sąd wyjaśnił, że w powyższym piśmie skarżący wskazał, że jego stan zdrowia się pogorszył, co uniemożliwia mu wykonywanie jakichkolwiek prac dodatkowych. Z kolei w formularzu PPF podał takie same dane jak we wcześniejszym wniosku o przyznanie prawa pomocy tzn., że prowadzi gospodarstwo domowe i jest współwłaścicielem mieszkania o powierzchni 60 m2. Utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 2090 zł. Nie posiada innych nieruchomości, przedmiotów wartościowych ani oszczędności pieniężnych. Ponosi wydatki z tytułu zakupu leków, utrzymania mieszkania oraz alimentów w wysokości 600 zł miesięcznie. Jak podkreślił Sąd pierwszej instancji, poza wymienionymi informacjami skarżący nie podał żadnych nowych okoliczności na temat jego aktualnej sytuacji majątkowej.

4 W. Z. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zażalenie jest niezasadne.

7 Stosownie do treści art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociaż były zaskarżone a nawet prawomocne.

8 Z treści powyższego przepisu wynika, że zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia mogą uzasadniać jedynie zmiany okoliczności sprawy czyli zmiany zarówno do faktów jak i zmiany w obowiązującym prawie. Jednakże nie mogą to być jakiekolwiek zmiany ale takie, które rzeczywiście uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia. W związku z tym ponowny wniosek złożony po uprawomocnieniu się postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów sądowych podlega merytorycznemu rozpoznaniu, jednak w przypadku braku zmiany okoliczności powinien być on oddalony.

9 W sprawie objętej zażaleniem skarżący wniósł o zmianę dotychczasowego prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2015 r., w którym odmówiono mu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jednakże we wniosku o zmianę postanowienia oraz w formularzu PPF skarżący powtórzył informacje, które przedstawił we wcześniejszym postępowaniu. Nie podał żadnych nowych okoliczności odnoszących się do jego sytuacji majątkowej tzn. takich, które świadczyłyby o drastycznym jej pogorszeniu i uzasadniałyby zmianę prawomocnego rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji w zakresie prawa pomocy. Skoro sytuacja majątkowa skarżącego nie uległa zmianie, a jak wynika ze złożonego oświadczenia utrzymuje się ona na dotychczasowym poziomie, to brak było podstaw do uchylenia postanowienia Sądu pierwszej instancji z dnia 18 czerwca 2015 r. i przyznania skarżącemu prawa pomocy.

10 Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał zaskarżone postanowienie za prawidłowe i w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.