Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2012 r., II GZ 86/12

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2012 r., II GZ 86/12

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 9 grudnia 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 1615/10 w przedmiocie wniosku o wyłączenie sędziów wojewódzkiego sądu administracyjnego: H.L., W.S. i Z.R. w sprawie ze skargi M.D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2010 r.; nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z 9 grudnia 2011 r., VI SA/Wa 1615/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił wniosek M.D. o wyłączenie sędziów WSA w W.: H.L., W.S. i Z.R. w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia.

3 W piśmie z [...] listopada 2011 r. oraz podczas rozprawy z [...] listopada 2011 r., M.D. wskazał jako przesłankę wyłączenia sędziów niedopuszczenie przez skład orzekający dowodów, o które wnosił, a także niewystąpienie przez Sąd do organów o wydanie wnioskowanych przez niego dokumentów. Skarżący podniósł również, że skład orzekający przydzielił mu adwokata z urzędu, który nie uczestniczy w postępowaniu w sposób czynny, za co wini adwokata i Okręgową Radę Adwokacką. Wnioskował o przyznanie mu określonej kwoty, aby mógł poszukać sobie odpowiedniego pełnomocnika.

4 Oddalając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że nie zachodzą ustawowe przyczyny wyłączenia sędziów. Podkreślił, że dopuszczenie lub odmowa dopuszczenia dowodu należy do kompetencji Sądu, który decyduje o tym, czy przedkładany przez stronę dokument jest istotny dla sprawy i czy miałby wpływ na wydane rozstrzygnięcie.

5 W zażaleniu na powyższe postanowienie, M.D. zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie procedury i zdrowego rozsądku. Podtrzymując wcześniejszą argumentację domagał się uwzględnienia wniosku.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zażalenie podlega oddaleniu, ponieważ nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

8 W uzasadnieniu zażalenia zawarta jest subiektywna ocena rzekomego łamania przez sędziów procedury sądowoadministracyjnej, bez wykazania zaistnienia okoliczności, które w świetle przesłanek z art. 18 i 19 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: ppsa) uzasadniałyby wyłączenie od orzekania wskazanych sędziów.

9 Zgodnie z przepisami art. 18 i 19 ppsa, wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy prawa, bądź na wniosek strony. Przyczyny wyłączenia z mocy prawa zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 ppsa. Na żadną z nich skarżący się nie powoływał, jak również z akt sprawy nie wynika, aby którakolwiek z nich występowała.

10 Zgodnie z art. 19 ppsa sąd może wyłączyć sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby ona wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Takiej okoliczności skarżący nie wskazał, a objęci wnioskiem sędziowie złożyli do akt sprawy oświadczenia o ich braku.

11 Zgodnie z art. 20 ppsa, strona składająca wniosek o wyłączenie sędziego obowiązana jest wskazać i jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Skarżący nie wywiązał się z tego obowiązku, zatem rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji jest prawidłowe.

12 Jak słusznie Wojewódzki Sąd Administracyjny podniósł, okolicznością przemawiającą za wyłączeniem sędziego nie może być rozstrzygnięcie w zakresie odmowy dopuszczenia dowodu w sprawie. Rozstrzygnięcie w tym zakresie należy do kompetencji Sądu, który decyduje czy przedkładany przez stronę dokument jest istotny dla sprawy i czy będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie. Nie jest także podstawą wyłączenia sędziego subiektywna ocena zasadności rozstrzygnięć wydanych w sprawach z udziałem danego sędziego, nawet jeśli - zdaniem strony - dopuścił się on uchybień procesowych. Innymi słowy, niezadowolenie strony ze sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego, gdyż zarzuty te strona może wnosić w środkach odwoławczych od orzeczeń Sądów pierwszej instancji.

13 Nie można wreszcie uznać za okoliczność przemawiającą za zasadnością wyłączenia sędziów zastrzeżeń strony, odnośnie działań podejmowanych przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika.

14 Podkreślić należy, że z wyjaśnień zawartych w oświadczeniach złożonych przez sędziów WSA wynika, iż nie zachodzą wobec nich okoliczności z art. 18 ppsa uzasadniające wyłączenie, ani inne tego rodzaju, które mogłyby wywoływać wątpliwości co do ich bezstronności (art. 19 ppsa), a skarżący nie wykazał okoliczności, które podważałyby wiarygodność złożonych oświadczeń. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (por. postanowienie SN z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55).

15 Podobnie, należy zwrócić uwagę na stanowisko Trybunału Konstytucyjnego, który stoi na stanowisku, że "(...) o potrzebie zastosowania instytucji wyłączenia nie może decydować jedynie zasadność in casu zarzut braku obiektywizmu z punktu widzenia konkretnego sędziego, ale ocena, czy dla postronnego obserwatora, a także - jak się wskazuje w orzecznictwie Sądu Najwyższego - z punktu widzenia strony, zachodzą wystarczające okoliczności, które mogą budzić wątpliwości co do bezstronności sędziego". W sprawie należy stwierdzić, iż argumentacja przemawiająca za wyłączeniem sędziów WSA jest czysto subiektywna, a tym samym - jak prawidłowo stwierdził Sąd pierwszej instancji - niewystarczająca.

16 Zarzut skarżącego dotyczący naruszenia procedury przez WSA w W., nie mieści się w granicach wniosku o wyłączenie sędziego, a obowiązku zadośćuczynienia żądania w tym zakresie nie przewiduje żaden przepis prawa.

17 Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, jako niezasadne.