Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2021 r., II GZ 51/21

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2021 r., II GZ 51/21

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A.B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 stycznia 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 2084/20 o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 5 stycznia 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 2084/20 na podstawie art. 235a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) wezwał A.B. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 3.50 zł, stosownie do treści § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1090) za odpis skargi w sprawie jego skargi na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

3 W zażaleniu skarżący zaskarżył powyższe zarządzenie wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucił naruszenie art. 235a p.p.s.a., polegające na błędnym przyjęciu, że Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego jest stroną, która nie posługuje się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. W uzasadnieniu powołał się na treść zarzucanego przepisu i stwierdził, że zaskarżone zarządzenie jest błędne. Organ posługuje się bowiem środkami komunikacji elektronicznej i otrzymał skargę w formie elektronicznej. W postępowaniu nie występują natomiast inne strony, zatem art. 235a p.p.s.a. nie mógł mieć w sprawie zastosowania.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zażalenie jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.

6 Stosownie do treści art. 47 § 3 p.p.s.a. w przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się. W celu doręczania dokumentów stronom, które nie stosują środków komunikacji elektronicznej do odbioru pism, sąd sporządza kopie dokumentów elektronicznych w postaci uwierzytelnionych wydruków, z zachowaniem wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 346 ze zm.).

7 Zgodnie z treścią stanowiącego podstawę zaskarżonego zarządzenia art. 235a p.p.s.a. opłatę kancelaryjną pobiera się za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Konsekwencje nieuiszczenia tej opłaty określa art. 220 § 3a p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlegają odrzuceniu przez sąd.

8 Nie budzi wątpliwości, co podnosi autor zażalenia, że organ administracji - Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego posługuje się środkami komunikacji elektronicznej. Wynika to z treści art. 74a § 10 p.p.s.a., zgodnie z którym w przypadku pism doręczanych uczestniczącym w postępowaniu przed sądem prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Rzecznikowi Praw Dziecka oraz organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, sąd przesyła pismo bezpośrednio do elektronicznej skrzynki podawczej podmiotu publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, za urzędowym poświadczeniem odbioru. Ponadto, stosownie do treści art. 16 ust. 1a powołanej ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. podmiot publiczny udostępnia elektroniczną skrzynkę podawczą, spełniającą standardy określone i opublikowane na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, oraz zapewnia jej obsługę.

9 Powyższa zasada dotycząca doręczeń nie odnosi się jednakże do innych uczestników postępowania, którzy nie mają obowiązku udostępniać elektronicznej skrzynki podawczej w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienia NSA: z dnia 24 września 2020 r., sygn. akt I GZ 230/20 i z dnia 16 lutego 2021 r., sygn. akt I GZ 10/21). Również w literaturze przedmiotu zauważono, że z treści art. 235a p.p.s.a., dodanego na podstawie art. 4 pkt 16 ustawy z 10.01.2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 183) wynika, że opłata kancelaryjna ma być pobierana również za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego, jeżeli w postępowaniu występują strony (uczestnicy postępowania), które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Wprowadzenie opłaty kancelaryjnej, o której mowa w tym przepisie, w istocie oznacza, że strona korzystająca ze środków komunikacji elektronicznej powinna pokrywać koszty nadawania jej pismom tradycyjnej formy i przekazywania do pozostałych stron (v. M. Niezgódka-Medek w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Lex 2019).

10 Podzielając powyższe poglądy należy podkreślić, że taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie, w której zaskarżonym zarządzeniem wezwano skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 3.50 zł, za odpis skargi. Zaskarżone zarządzenie nie wskazuje wprawdzie celu sporządzenia odpisu skargi, niemniej z akt sprawy wynika, że obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie odpisu skargi został na skarżącego prawidłowo nałożony celem doręczenia sporządzonego odpisu uczestnikowi postępowania, to jest X. S.A. w [...]. Skarżący, twierdząc w zażaleniu, że w sprawie tej nie występują inne strony pomija, że w sprawie tej występuje powołany uczestnik postępowania, dla którego ów odpis skargi musiał zostać sporządzony, stosownie do treści art. 47 § 3 w zw. z art. 235a p.p.s.a.

11 Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone zarządzenie jest zgodne z prawem – należna opłata kancelaryjna za odpis skargi została określona na prawidłowej podstawie prawnej i w prawidłowej wysokości - i dlatego na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.