Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2011 r., II GZ 431/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2011 r., II GZ 431/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. Spółki z o.o. z siedzibą we W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. z dnia 9 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 638/10 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi E. Spółki z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zmiany zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 9 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 638/10, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rz. wezwał skarżącą Spółkę E. do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...], w przedmiocie zmiany zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gier na automatach o niskich wygranych, wskazując jako podstawę tego wezwania art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako: p.p.s.a.) oraz § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej powoływane jako: rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.).

3 Zażaleniem pełnomocnik Spółki E. zaskarżył powyższe zarządzenie wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Przewodniczącemu Wydziału II WSA w Rz. do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zarządzeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, a to:

4 - § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z art. 2 ust 1 pkt 1 – 10 oraz ust. 2b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27) zwanej dalej ustawą o grach i zakładach, w zw. z art. 129 ust. 1 oraz art. 2 ust. 1 pkt 1 – 11 i ust. 3, ust. 4, ust. 5 oraz art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540), zwanej dalej ustawą o grach hazardowych, poprzez błędną wykładnię i błędne zastosowanie i uznanie, iż od skargi należny jest wpis w wysokości określonej we wskazanym powyżej przepisie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., mimo że skarga nie dotyczyła koncesji, zezwoleń ani pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych;

5 - § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 1 – 10 oraz ust. 2 b ustawy o grach i zakładach, w zw. z art. 129 ust. 1 oraz art. 2 ust. 1 pkt 1 – 11, ust. 3, ust. 4 i ust. 5 ustawy o grach hazardowych poprzez niezastosowanie przepisu rozporządzenia i brak wezwania do uiszczenia wpisu w wysokości w nim określonej, mimo iż skarga objęta jest zakresem normy wyrażonej w tym przepisie.

6 W uzasadnieniu zażalenia jego autor podniósł, iż w zaskarżonym zarządzeniu błędnie uznano, że skarga została złożona w sprawie określonej w § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., a który to przepis stanowi, iż w sprawach dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w pozostałym zakresie, wpis jest stały i wynosi 500 złotych. Żalący wskazał, że skarga skarżącej Spółki nie dotyczy sytuacji wydawania zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej, ale zmiany udzielonego jej wcześniej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. W sprawie winien mieć zatem zastosowanie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., a nie § 2 ust. 2 pkt 27 tego rozporządzenia, gdyż przepis ten odnosi się wprost do sytuacji której dotyczy skarga, tj. do zmiany albo wygaśnięcia aktu bez względu na przedmiot sprawy.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

9 Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] kwietnia 2010 r., utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia [...] lutego 2010 r., którą – po rozpatrzeniu wniosku strony skarżącej – odmówiono zmiany decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w Rz. z dnia [...] sierpnia 2008 r. wydanej w sprawie udzielenia stronie zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa podkarpackiego, w zakresie wnioskowanej przez spółkę zmiany miejsca urządzania gier na automatach o niskich wygranych.

10 W związku z powyższym za zasadny należy uznać zarzut zawarty w zażaleniu, że Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rz. wadliwie ustalił wysokość wpisu od skargi w oparciu o § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., uznając iż skarga dotyczy koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w pozostałym zakresie (nie wymienionym w pkt 1-26). Zawarte w § 2 ust. 2 omawianego rozporządzenia określenie "w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej" nie może być stosowane rozszerzająco, lecz należy je rozumieć ściśle, to jest w ten sposób, że chodzi tu o skargi na decyzje o udzieleniu koncesji, o wydaniu zezwolenia, czy pozwolenia na prowadzenie określonej działalności gospodarczej, o odmowie ich udzielenia lub wydania, o ograniczeniu lub odmowie ograniczenia ich zakresu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2006 r., sygn. akt II GZ 13/06, ONSAiWSA 2006, nr 5, poz. 130). W niniejszej sprawie strona kwestionuje natomiast decyzję organu administracji odmawiającą zmiany decyzji ostatecznej, a zatem bez względu na przedmiot tej ostatniej, to przepis § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. powinien stanowić podstawę określenia wysokości wpisu od skargi. Zgodnie z tym przepisem w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się wpis stały w wysokości 200 zł.

11 Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie kosztów postępowania wyjaśnić należy, iż stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów Sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 tej ustawy. Na obecnym etapie postępowania nie ma zatem podstaw do wydania rozstrzygnięcia w tym przedmiocie.

12 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.