Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2010 r., II GZ 295/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2010 r., II GZ 295/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 7 września 2010 r., sygn. akt I SA/Ol 590/10 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 7 września 2010 r., sygn. akt I SA/Ol 590/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2010 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne.

3 W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że L. B. w skardze na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2010 r. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że decyzja jest obarczona poważnymi wadami. Zdaniem wnioskodawcy, jego zadłużenie, w realnych, a nie hipotetycznych warunkach nie jest możliwe do spłacenia.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wyjaśnił, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, a decyzja w przedmiocie odmowy umorzenia należności nie może być wykonana.

5 L. B. złożył zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o skontrolowanie legalności i zasadności postanowienia Sądu I instancji.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

8 Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

9 Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. obejmuje zakresem przedmiotowym wszystkie akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt 1 - 7 p.p.s.a., które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, czyli decyzje, postanowienia oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Należy jednak zauważyć, że udzielenie ochrony tymczasowej, przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a., może dotyczyć jedynie aktów lub czynności, które nadają się do wykonania, a takiej cechy nie mają decyzje odmowne.

10 Decyzja, której dotyczy zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania, została wydana w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne, ma więc charakter odmowny.

11 Zaskarżona decyzja nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy. Negatywne ustosunkowanie się właściwego organu do starań zobowiązanego o umorzenie wcześniej powstałych należności nie wykreowało nowej sytuacji skarżącego w sferze jego obowiązków. Stwierdzić zatem należy, że nie istnieje możliwość wstrzymania wykonania takiej decyzji.

12 Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a postanowił jak w sentencji.