Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2019 r., II GZ 261/19

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2019 r., II GZ 261/19

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 964/18 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. N. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 10 lipca 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 964/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej: p.p.s.a.), odmówił P.N. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] stycznia 2018 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych.

3 Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P.N.

4 W dniu 5 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał w sprawie wyrok, którym oddalił skargę P. N. na ww. decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] stycznia 2018 r.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 197 § 2 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

7 Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem I instancji wydaniem wyroku lub postanowienia powoduje, że sąd ten nie ma już uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej kompetencja w tym zakresie przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, co jednak wymaga złożenia przez stronę odrębnego wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 3 października 2018 r., sygn. akt II GZ 325/18).

8 Oznacza to, że po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest także rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a postępowanie zażalenie podlega umorzeniu (por. postanowienia NSA z dnia: 18 lipca 2018 r., sygn. akt II OZ 770/18; 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 363/18; 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II OZ 1514/17). W przypadku bowiem zasadności takiego zażalenia sąd I instancji nie miałby podstawy do ponownego rozpatrzenia wniosku skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 23 sierpnia 2019 r., sygn. akt II FZ 461/19).

9 Jednocześnie, mając na względzie możliwość złożenia wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 5 września 2019 r. - Naczelny Sąd Administracyjny na obecnym etapie postępowania nie przesądza, czy stanowisko Sądu I instancji, który odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - jest prawidłowe.

10 Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.