Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2010 r., II GSK 584/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2010 r., II GSK 584/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. P. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 3 marca 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 759/09 w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lipca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. wyrokiem z dnia 3 marca 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 759/09 oddalił skargę M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...], w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych.

3 Od powyższego orzeczenia M. P. wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której wniósł także o wstrzymanie wykonania decyzji z uwagi na fakt, że cofnięcie zezwolenia na sprzedaż alkoholu uniemożliwia mu prowadzenie działalności gospodarczej, pozbawia źródeł dochodu i naraża na niepowetowaną szkodę. W piśmie procesowym z dnia 11 czerwca 2010 r. skarżący ponowił wniosek i wskazał, że SKO błędnie przyjęło, iż alkohol był sprzedawany na imprezach masowych, podczas gdy Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 czerwca 2010 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 1088/09 uznał, że materiał dowodowy sprawy nie pozwala na przyjęcie, iż skarżący organizował imprezy masowe.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

6 Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności - które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności - spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.

7 Przede wszystkim należy podnieść, że przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi i wiąże się to z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy.

8 Przenosząc te ogólne rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że w ocenie NSA argumenty powołane we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługują na uwzględnienie. Wniosek zawiera dwuzdaniowe, ogólnikowe uzasadnienie, z którego wcale nie wynika, iż wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudnych do odwrócenia skutków.

9 Należy bowiem mieć na uwadze, że skarżący prowadzi dyskotekę "D. H." w lokalu, w którym do czasu cofnięcia zezwolenia, następowała także sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży. Wyłączenie możliwości sprzedawania napojów alkoholowych może ograniczyć zyski dyskoteki, ale nie musi łączyć się z koniecznością rezygnacji z prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżący nie wykazał w żaden sposób, jaką część dochodów dyskoteki przynosi sprzedaż alkoholu, na którą posiadał dotąd zezwolenie i nie wskazał nawet w przybliżeniu rozmiarów ewentualnej szkody. Skarżący stwierdził tylko, że cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych uniemożliwia mu prowadzenie działalności gospodarczej (prowadzenie dyskoteki) i pozbawia źródeł dochodu oraz naraża na niepowetowaną szkodę. Nie wyjaśnił jednak, jaka to będzie szkoda, ani też nie wykazał, na czym będą polegały trudne do odwrócenia skutki prowadzenia dyskoteki bez podawania w niej alkoholu.

10 Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego taka argumentacja w świetle brzmienia art. 61 § 3 p.p.s.a. nie może stanowić wystarczającego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić należy, że powyższy przepis wymaga, aby szkoda, której wystąpienie miałoby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, miała kwalifikację znacznej szkody. Przepis ten umożliwia Sądowi ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ale tylko w sytuacji uprawdopodobnienia, że wykonanie decyzji stworzy realne niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wobec powyższego nie można przyjąć, że wykonanie decyzji na obecnym etapie postępowania spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki w sytuacji, gdy dyskoteka może nadal funkcjonować i serwować inne napoje niż alkohol.

11 Należy także zwrócić uwagę na brak w aktach sprawy jakichkolwiek dokumentów świadczących o sytuacji finansowej skarżącego, co mogłoby mieć wpływ na rozpatrywanie przedmiotowego wniosku.

12 Mając powyższe na uwadze uznać należy, że ogólnikowe stwierdzenia skarżącego o trudnych do odwrócenia skutkach oraz niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody nie uzasadnia złożonego wniosku w kontekście wykazania istnienia przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a.

13 W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku i orzekł jak w sentencji postanowienia.