Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2015 r., II GSK 3106/15

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2015 r., II GSK 3106/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 31 lipca 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 1527/15 w sprawie ze skargi A. C. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 25 marca 2015 r. nr . w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją o nałożeniu kary pieniężnej za brak uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 31 lipca 2015 r. o sygn. akt VI SA/Wa 1527/15 odrzucił skargę A. C. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 25 marca 2015 r. nr . w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji podał, że A. C. (dalej: "skarżący") dnia 29 kwietnia 2015 r. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na powyższe postanowienie poprzez jej nadanie w placówce pocztowej. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego doręczono skarżącemu 30 marca 2015 r. Sąd na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 maja 2015 r. przesłał skargę Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego w dniu 7 maja 2015 r. O powyższym fakcie poinformowano skarżącego. Sąd powołał się na treść art. 54 § 1 w związku z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), w myśl których skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działalnie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd podkreślił, że w przypadku wniesienia skargi z pominięciem organu o zachowaniu trzydziestodniowego terminu decyduje data wysłania skargi przez sąd do właściwego organu administracji publicznej (postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2009 r. sygn. akt II OSK 892/09). W sytuacji, gdy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał 29 kwietnia 2015 r., przekazanie skargi organowi dnia 7 maja 2015 r. spowodowało ten skutek, że skarga została wniesiona po terminie i z tego powodu podlegała na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzuceniu.

3 A. C. wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. i zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego.

4 W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi jako wniesionej po upływie trzydziestodniowego terminu od doręczenia decyzji stronie, w sytuacji gdy przepisy nie określają wprost, że w takim przypadku za datę wniesienia skargi należy uznać dzień przekazania pisma organowi, za którego pośrednictwem skarga powinna być wniesiona oraz że skarga podlega odrzuceniu.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Skarga kasacyjna podlega oddaleniu.

7 W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 p.p.s.a.). Wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, z pominięciem trybu określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a. jest zasadniczo bezskuteczne i nie powoduje zachowania trzydziestodniowego terminu. Wniesienie skargi bezpośrednio do sądu skutkuje tym, że sąd ten powinien ją przesłać właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania jej biegu. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej, gdyż przez złożenie skargi do organu następuję wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego (por. R. Hauser, R. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo C.H.Beck Warszawa, 2015 str. 328.).

8 Nie ulega wątpliwości, że istotne znaczenie ma w tej sytuacji pouczenie organu o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego czyli, że skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni za pośrednictwem organu, który wydał akt podlegający zaskarżeniu. Zaniechanie organu w tym zakresie będzie bowiem brane pod uwagę przy ocenie braku zawinienia strony w związku z uchybieniem terminu do wniesienia skargi. Kwestia ta będzie jednak przedmiotem badania sądu przy okazji ewentualnego wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wniesionej bezpośrednio do sądu administracyjnego.

9 W niniejszej sprawie Główny Inspektor Transportu Drogowego w postanowieniu z dnia 25 marca 2015 r. zawarł pouczenie o terminie i trybie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarżący wiedział zatem o tym, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu. Tym samym skarżący wnosząc skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego z pominięciem organu nie dochował wymaganej procedury. Sąd pierwszej instancji po otrzymaniu skargi przekazał ją Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego w dniu 7 maja 2015 r. Data przekazania skargi przez sąd jest bowiem uznawana, o czym już wcześniej powiedziano, za datę wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z tym, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął 29 kwietnia 2015 r. a przekazanie skargi organowi miało miejsce 7 maja 2015 r., to uchybiono terminowi do wniesienia tego środka zaskarżenia. Podkreślenia wymaga, że fakt złożenia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego w ostatnim dniu terminu jest bez znaczenia, gdyż jedynie dzień wniesienia skargi do organu (art. 54 § 1 p.p.s.a.) pozwala stwierdzić, czy termin, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. został zachowany. W niniejszej sprawie skarżący wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. dnia 29 marca 2015 r. nie dochował terminu do złożenia skargi, co w konsekwencji było powodem jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

10 Reasumując, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.