Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2017 r., II GSK 2603/15

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2017 r., II GSK 2603/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Sędzia del. WSA Cezary Kosterna (spr.) Protokolant Tomasz Haintze po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2017 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. M. J. U. J. Spółka jawna w Ż. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 17 kwietnia 2015 r. sygn. akt III SA/Gl 1512/14 w sprawie ze skargi M. M. J. U. J. Spółka jawna w Ż. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od M. M. J. U. J. Spółka jawna w Ż. na rzecz Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 17 kwietnia 2015 r. o sygn. akt III SA/Ga 1512/14, po rozpoznaniu sprawy ze skargi M. M. J., U. J. Spółka Jawna w Ż. (dalej: skarżąca lub spółka)

3 na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w P. (dalej jako: "Dyrektor LOW NFZ") z dnia [...] września 2014 r.

4 w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddalił skargę.

5 Z uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia:

6 13 marca 2014 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ w Katowicach, na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2008 r. nr 164, poz. 1027 ze zm. – dalej w skrócie "ustawa" lub "u.ś.o.z."), oraz w oparciu o przepisy wykonawcze ogłosił prowadzone w trybie konkursu ofert postępowanie poprzedzające zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze w zakresie świadczenia w pielęgniarskiej opiece długoterminowej domowej. Wartość zamówienia określono na nie więcej

7 niż 1.910.532,00 PLN na okres rozliczeniowy od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 31 grudnia 2019 r. Po przeprowadzeniu części jawnej postępowania 11 ofert, jako spełniających wymagane warunki niezbędne dla realizacji wyżej wymienionego świadczenia, zostało zakwalifikowanych do części niejawnej postępowania.

8 W oparciu o algorytm zawarty w Zarządzeniu Nr 3/2014/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu

9 w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, system przydzielił ofertom odpowiednią liczbę punktów. Liczba ta stanowiła o wyjściowej pozycji oferty w rankingu otwarcia. Ustalona na tym etapie postępowania liczba punktów mogła ulec zmianie w toku szczegółowej oceny ofert, kontroli i negocjacji

10 z oferentami.

11 W części niejawnej konkursu ofert Komisja Konkursowa przeprowadziła

12 z oferentami negocjacje, w wyniku których nastąpiło automatyczne wygenerowanie przez system informatyczny rankingu końcowego, w którym oferty zostały uszeregowane zgodnie z punktacją malejącą. Wybór oferentów następował według kolejności wynikającej z rankingu końcowego. Oferta Wnioskodawcy znalazła się

13 w rozstrzygnięciu konkursu i uplasowała się ostatecznie, równorzędnie z dwoma innymi ofertami, na 3 miejscu w rankingu końcowym.

14 Od powyższego rozstrzygnięcia spółka złożyła odwołanie, podnosząc zarzuty naruszenia art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w zw. z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP poprzez jego niezastosowanie i niezapewnienie równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz dokonanie oceny ofert, która wypełnia znamiona czynu nieuczciwej konkurencji. W jej ocenie doprowadziło to do przeprowadzenia postępowania w sposób naruszający zasadę uczciwej konkurencji oraz nieprawidłowego rozdziału środków finansowych w stosunku do zajmowanego miejsca w rankingu końcowym. Zarzuciła też naruszenie art. 11 ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) NR 765/2008 poprzez jego niezastosowanie i uznanie certyfikatu ISO, wydanego przez szwajcarską firmę QS Zurich AG, za nierównoważny z certyfikatami wydanymi przez podmioty posiadające akredytację krajowej jednostki akredytującej lub jednego z państw Unii Europejskiej.

15 W efekcie spółka wniosła o wybór jej oferty zgodnie z przedstawioną propozycją

16 w zakresie ilości świadczeń i ich wyceną, a także zajmowanym miejscem w rankingu końcowym, oraz zawarcie umowy.

17 Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia oddalił odwołanie Spółki uznając,

18 iż Komisja Konkursowa nie naruszyła zasad przeprowadzania postępowania

19 W złożonym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy spółka zarzuciła organowi wydanie decyzji z naruszeniem:

20 1) przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a to: art. 7

21 w zw. z art. 77 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez ich błędne zastosowanie;

22 2) przepisów prawa materialnego, tj. art. 134 u.ś.o.z. i zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy oraz zasady prowadzenia postępowania konkursowego w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji, poprzez zaoferowanie przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ większej ilości świadczeń konkurentom pozostającym

23 na dalszych miejscach, bez uwzględnienia proporcjonalności ilości proponowanych świadczeń adekwatnie do pozycji na liście rankingowej;

24 3) przepisów prawa materialnego, tj. Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

25 i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiającego wymagania

26 w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93 w zw. art. 134 ust. 1 i 2 oraz z art. 146 ust. 1 i 3 ustawy w zw. z § 1 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 Zarządzenia nr 3/2014/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej poprzez ich błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie przejawiające w uznaniu, że oferta spółki nie spełniała kryterium rankingującego w postaci posiadania ważnego i uznawanego certyfikatu ISO.

27 Decyzją z dnia [...] września 2014 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia utrzymał w mocy własną decyzję

28 z dnia [...] czerwca 2014 r. Dokonując ponownej analizy materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania w kontekście zarzutów podniesionych przez wnioskodawcę organ uznał, że argumenty i zarzuty są chybione, a wniosek

29 o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zasługuje na uwzględnienie.

30 W skardze skierowanej do wojewódzkiego sądu administracyjnego spółka, zaskarżając decyzję z dnia [...] września 2014 r. w całości, wniosła o jej uchylenie oraz o uchylenie w całości poprzedzającej ją decyzji i zasądzenie od organu kosztów postępowania.

31 Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to: art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez błędne utrzymanie w mocy decyzji I instancji i uznanie,

32 że postępowanie prowadzone było w sposób nienaruszający interesu skarżącej. Zarzuciła też naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 134 ust. 1 i art. 146 pkt 1 i 3 u.ś.o.z. w zw. z § 1 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 Zarządzenia nr 3/2014/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy

33 o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej poprzez błędną ich wykładnię,

34 a w rezultacie niewłaściwe zastosowanie przejawiające się w uznaniu,

35 że postępowanie konkursowe nr 12-14-565/SPO/14/1/14.2142.026.04/01 prowadzone było z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji, podczas gdy kryteria rankingujące odnoszące się do certyfikatu ISO określone zostały wbrew zapisom Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339193, co skutkowało ich nieważnością i brakiem możliwości zastosowania.

36 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie .

37 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalając skargę wskazał,

38 że postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, unormowane w dziale VI ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych stanowi swoistą, znaną tylko tej ustawie, procedurę zawarcia umowy w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami prowadzone

39 na podstawie ustawy nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu przepisów k.p.a. Staje się postępowaniem administracyjnym z chwilą złożenia przez świadczeniodawcę odwołania, w trybie art. 154 ustawy. Celem procedury uruchamianej odwołaniem jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy

40 we wcześniejszej "nie administracyjnej" fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Zakres kontroli dokonywanej przez organ administracyjny jest zatem ściśle związany

41 z pojęciem uszczerbku interesu prawnego powstałego w wyniku naruszenia przepisów prawa (zasad postępowania). Ustalenie, że nie doszło do naruszenia zasad postępowania czyni zbędnym dalsze badanie. Do uszczerbku interesu prawnego uczestnika postępowania w procedurze zawierania umów

42 o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dojść może wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu prawa przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Sądowa kontrola takiej decyzji odbywa się przy tym wyłącznie w oparciu

43 o kryterium legalności, bowiem sądy administracyjne nie są uprawnione

44 do rozstrzygania o trafności merytorycznej oceny ofert, która odbywa się

45 z uwzględnieniem także elementów medycznych i ekonomicznych.

46 Sąd I instancji nie dopatrzył się naruszeń procedury przeprowadzenia przedmiotowego konkursu. Stwierdził m.in, że skoro negocjacje i ich wynik stanowią przejaw autonomii woli stron co do poczynionych uzgodnień końcowych, to przyznanie spółce, m.in. na ich podstawie, najwyższej punktacji i pierwszego miejsca w rankingu nie może być uważane jako naruszenie interesu prawnego spółki.

47 Za bezpodstawne uznał zarzuty naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. art. 7

48 w zw. z art. 77 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez błędne ich zastosowanie przejawiające się brakiem wyczerpującego zebrania i rozpoznania materiału dowodowego, w tym nieporównaniem ofert konkurencyjnych. WSA zauważył też,

49 że przepis art. 146 ustawy daje Prezesowi NFZ ustawowe upoważnienie

50 do określenia m.in. warunków wymaganych od świadczeniodawców przystępujących do konkursu poprzedzającego zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Prezes wykonuje swoje zadanie poprzez wydanie zarządzenia, w którym winien uwzględnić przepisy działu VI ustawy oraz przepisy odrębne. To ustawowe upoważnienie Prezesa NFZ do określenia ww. warunków znajduje także oparcie

51 w § 7 ust. 1 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r.

52 w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

53 (Dz. U. z 2008 r. Nr 81, poz. 484), oraz w § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu

54 w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2719). Sąd I instancji za niezasadny uznał zarzut skarżącej, że w sprawie zastosowano przepisy prawa sprzeczne z normami powszechnie obowiązującymi,

55 w tym przepisami unijnymi. W ocenie Sądu nietrafny jest też zarzut, że Prezes NFZ precyzując wymogi dotyczące uznawania certyfikatów wydanych przez podmioty zagraniczne wyszedł poza ww. delegację. W przedmiotowym konkursie obowiązywały te same wymagania w stosunku do wszystkich biorących w nim udział i tożsame kryteria ocen. Zatem stosując kryterium certyfikatu zgodnie z warunkami opisanymi w powołanym zarządzeniu Fundusz nie naruszył zasady równego traktowania oferentów ani zasady konkurencyjności, nie zmienił warunków w toku postępowania o udzielenie świadczeń zdrowotnych. Nie naruszono również zasady jawności warunków wymaganych od świadczeniodawców oraz nie dokonano ich zmian w toku postępowania, gdyż Skarżąca przystępując do konkursu ofert wiedziała, jakim powinna legitymować się certyfikatem aby uzyskać dodatkowe punkty. Bezspornym jest, że tego wymogu nie spełniała.

56 W skardze kasacyjnej od tego wyroku zarzucono:

57 1) naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 152 i art. 154 ustawy o świadczeniach z opieki zdrowotnej polegające na przyjęciu (błędnej wykładni), że w granicach postępowania obejmującego badanie

58 w postępowaniu konkursowym ofert na udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej nie mieści się badanie prawidłowości oceny oferty złożonej przez podmiot konkurujący z podmiotem wnoszącym to odwołanie i w konsekwencji nie ma możliwości badania danych wynikających również z oferty konkurencyjnego świadczeniodawcy, podczas gdy odwołanie dotyczy całego rozstrzygnięcia o wyborze świadczeniodawcy i co do zasady nie ma podstaw do ograniczenia tego środka zaskarżenia wyłącznie do "sprawy" wnoszącego odwołanie, rozumianej jako rozpatrzenie okoliczności dotyczących oceny tylko jego oferty z punktu widzenia zgodności z regułami przeprowadzania postępowania o zawarcie umowy o udzielenie świadczeń;

59 2) mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 141 § 4 p.p.s.a. i art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a polegające na nieuwzględnieniu przez Sąd I instancji, że wydanie decyzji nastąpiło z naruszeniem art. 7, art. 77 oraz art. 107 § 3 k.p.a., podczas gdy postępowanie administracyjne prowadzone przez organ administracji cechowało się brakiem wyczerpującego zebrania i rozpoznania materiału dowodowego, a tym samym brakiem należytego i wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia skutkujące brakiem porównania oferty skarżącej z ofertami innych uczestników wybranych do zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie uzasadnienia ilości punktów uzyskanych przez skarżącą i pozostałych oferentów z jednoczesnym zestawieniem przedstawionej przez komisję w toku negocjacji propozycji ilościowej dla każdego z oferentów biorących udział w postępowaniu, tak by możliwym stała się rzeczywista weryfikacja postępowania konkursowego w kontekście składanych propozycji wielkości kontraktu;

60 3) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 146 ust. 1 u.ś.o.z., art. 134 u.ś.o.z.

61 i § 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 765/2008 polegające na niedopuszczalnym zawężeniu kręgu jednostek certyfikujących systemy zarządzania i w rezultacie wyłączenie zasady równego traktowania dla oferentów certyfikowanych przez jednostki akredytujące będące sygnatariuszem porozumienia o wzajemnym uznawaniu EA MUltilateral Agreement.

62 Podnosząc te zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku

63 w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach.

64 W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej.

65 Uczestnicy postępowania nie zajęli stanowiska w sprawie skargi kasacyjnej.

66 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

67 Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

68 Zgodnie z art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a., rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Skarga kasacyjna została oparta na obu podstawach kasacyjnych określonych w art. 174 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a.

69 Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutów naruszenia przepisów postępowania, należało je uznać za nieuzasadnione. Zarzuty te koncentrowały się

70 na nieuwzględnieniu przez Sąd pierwszej instancji zaistniałych, w ocenie skarżącej,

71 naruszeń przepisów art. 7, art. 77 oraz art. 107 § 3 K.p.a. Istota argumentacji skarżącej co do tego naruszenia sprowadzała się do zarzutów nie przyznania jej punktów za certyfikat ISO wydany przez podmiot szwajcarski, który w jej ocenie powinien być równoważny z takimi certyfikatami wydawanymi przez jednostki krajowe lub innych krajów Unii Europejskiej. Należy przy tym zauważyć, że skarżąca w skardze do WSA nie podnosiła zarzutów naruszenia art. 7, art. 77 oraz art. 107 § 3 K.p.a., a jedynie art. 80 K.p.a., przy czym i te zarzuty sprowadzały się w istocie

72 do kwestii nie przyznania jej punktów za certyfikat ISO. Sąd I instancji rozpatrzył jednak kwestię stosowania przez organ przepisów art. 138 § 1 pkt 1w zw. z art. 7, art. 77 oraz art. 107 § 3 K.p.a., czemu dał wyraz w uzasadnieniu swojego wyroku. Uznał. że te przepisy postępowania nie zostały naruszone. Wyjaśnił, że organ dokonał weryfikacji wyników postępowania konkursowego poprzez porównawcza ocenę ofert konkurujących. Sąd I instancji dysponował przy tym wszystkimi złożonymi do konkursu ofertami, ich zestawieniami porównawczymi, protokołami z negocjacji. Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w takich działaniach sądu I instancji naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. i art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a.

73 Zarzucane w skardze kasacyjnej naruszenia przez Sąd I instancji przepisów prawa materialnego sprowadza się przede wszystkim do tego, że w ocenie autora skargi kasacyjnej, z naruszeniem wskazanych w skardze przepisów nie przyznano skarżącej punktów za przedstawiony przez nią certyfikat ISO.

74 Pierwszy z zarzutów naruszenia prawa materialnego – zarzut błędnej wykładni art. 152 i art. 154 u.ś.o.z. jest nieuzasadniony. Jest to w istocie zarzut błędnej wykładni tych przepisów polegający na tym, że w ocenie autora skargi kasacyjnej Sąd I instancji błędnie przyjął, że w granicach postępowania konkursowego nie mieściło się badanie prawidłowości oceny ofert przez podmioty konkurujące

75 z podmiotem wnoszącym odwołanie i w konsekwencji nie ma możliwości badania danych wynikających z ofert konkurencyjnych. Rzeczywiście takie zdanie zawarte jest na str. 19 uzasadnienia wyroku WSA. Zamieszczono je jednak po stwierdzeniu, że sąd I instancji zgadza się z poglądem zawartym w wyroku NSA z dnia 5 czerwca 2014 r. w sprawie II GSK 732/13. Jednak w tym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny jednoznacznie stwierdził, że rozpoznanie odwołania wniesionego

76 na podstawie art. 154 w związku z art. 152 u.ś.o.z może obejmować również badanie oferty złożonej przez podmiot konkurujący z podmiotem wnoszącym odwołanie. Dalej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku sąd I instancji uznał,

77 że uprawnienia do weryfikacji wyników postępowania konkursowego poprzez porównanie oceny ofert konkurencyjnych muszą być poddane ocenie w kontekście charakteru i istoty całego postępowania. Stwierdził też, że do akt dołączono zestawienia porównawcze z innymi ofertami i za niezasadny uznał zarzut nieporównanie ofert konkurencyjnych. Tak więc zdanie, że "w granicach postępowania obejmującego badanie w postępowaniu konkursowym ofert

78 na udzielenie opieki zdrowotnej – nie mieści się badanie prawidłowości oceny złożonej przez podmiot konkurujący z wnoszącym odwołanie" zostało wyrwane

79 z kontekstu uzasadnienia. Należy tez zauważyć, że skarżąca nie wskazała

80 w działaniach organu czy Sądu I instancji konkretnych uchybień dotyczących wadliwości w porównaniu różnych ocen i przyznaniu im punktacji, poza kwestią nie przyznania jej punktów za certyfikat ISO, a do tej kwestii zarówno organ jak i Sąd wyczerpująco się odniosły.

81 Przechodząc wreszcie do podstawowego zarzutu skargi, to jest naruszenie art. 146 ust. 1 u.ś.o.z., art. 134 u.ś.o.z. i § 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 765/2008 polegające na niedopuszczalnym zawężeniu kręgu jednostek certyfikujących systemy zarządzania i w rezultacie wyłączenie zasady równego traktowania dla oferentów certyfikowanych przez jednostki akredytujące będące sygnatariuszem porozumienia o wzajemnym uznawaniu EA MUltilateral Agreement,

82 i ten zarzut należało uznać za nieuzasadniony. Zgodnie z § 1 ust. 1lit. c) i § 1 ust. 2 , zarządzenia nr 3/2014/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu

83 w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (dalej: "zarządzenie nr 3/2014/DSOZ") podlegającym punktacji jest kryterium oceny potwierdzonej certyfikatem systemu zarzadzania lub certyfikatem akredytacyjnym wydanym przez jednostkę certyfikująca systemu zarządzania posiadającą akredytację w zakresie usług medycznych udzieloną przez Polskie Centrum Akredytacji lub przez równorzędny podmiot zagraniczny. Zgodnie z art. 134 ust. 1 u.ś.o.z. Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielania świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Z kolei zgodnie z art. 146 ust. 1 u.ś.o.z Prezes Funduszu określa:

84 1) przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;

85 2) szczegółowe warunki umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, obejmujące w szczególności obszar terytorialny, dla którego jest przeprowadzane postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami,

86 z uwzględnieniem taryfy świadczeń w przypadku jej ustalenia w danym zakresie.

87 Z kolei art. 11 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008

88 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93 Dz.U.UE.L.2008.218.30 stanowi, że władze krajowe uznają równoważność usług świadczonych przez te jednostki akredytujące, które pomyślnie przeszły ocenę wzajemną na podstawie art. 10, i akceptują tym samym, na podstawie domniemania, o którym mowa w ust. 1, certyfikaty akredytacji tych jednostek oraz świadectwa wydane przez akredytowane przez nie jednostki oceniające zgodność.

89 Należy zauważyć, że istotą postępowania o zawarcie umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej jest zgodnie z art. 134 u.ś.o.z zapewnienie równego traktowania wszystkich ubiegających się o zawarcie umowy świadczeniodawców,

90 postępowanie powinno być prowadzone w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. W postępowaniu o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oferty oceniane są na podstawie kryteriów oceny ofert określonych przez Prezesa NFZ na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach. Niedopuszczalne jest stosowanie do niektórych świadczeniodawców dodatkowych kryteriów względnie wyłączenie stosowania określonych kryteriów wobec niektórych świadczeniodawców. I właśnie przestrzeganie tych zasad w postępowanie konkursowym poprzedzającym jego część "cywilnoprawną’ związaną

91 z negocjowaniem warunków umowy jest przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej. Jak wynika zaś z art. 147 u.ś.o.z kryteria oceny ofert

92 i warunki wymagane od świadczeniodawców nie podlegają zmianie w toku postępowania. Poza sporem jest, że przepisy § 1 ust. 1 pkt 1 lit c) i § 1 ust. 2 pkt 4 Zarządzenia Prezesa NFZ nr 3/2014/DSOZ stanowiły, że będące jednym z kryteriów jakości udzielanych świadczeń, podlegające przyznaniu określonej liczby punktów, jest posiadanie certyfikatu udzielonego przez Polskie Centrum Akredytacji lub przez równorzędny podmiot innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Tak określonych wymogów certyfikat przedstawiony przez skarżącą nie spełniał. To przyznanie punktów za certyfikat nie spełniający wymogów określonych

93 w zarządzeniu Prezesa NFZ nr 3/2014/DSOZ stanowiłoby naruszenie wyżej wskazanych zasad zapewnienie równego traktowania wszystkich ubiegających się

94 o zawarcie umowy w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji i zasady niezmienności kryteriów oceny ofert w toku postępowania. Brak certyfikatu spełniającego wymagania określone w Zarządzeniu Prezesa NFZ nr 3/2014/DSOZ nie ograniczał przy tym prawa do udziału w postępowaniu konkursowym, a wpływał tylko na przyznana punktację zgodnie z kryteriami oceny ofert. Dlatego też nie uwzględnienie w kryteriach oceny ofert przepisów art. 11 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. nie czyniło niezgodnym z prawem wydanego w ramach delegacji ustawowej wynikającej z art. 146 ust. 1 pkt 2 u.o.ś.z. Zarządzeniu Prezesa NFZ nr 3/2014/DSOZ. Tym samym stosowanie tego zarządzenia nie mogło być uznane za naruszające przepisy prawa materialnego.

95 Trafnie zatem Sąd I instancji uznał, że stosując kryterium certyfikatu zgodnie z warunkami opisanymi w powołanym zarządzeniu organ nie naruszył zasady równego traktowania oferentów ani zasady konkurencyjności, nie zmienił warunków w toku postępowania o udzielenie świadczeń zdrowotnych i uznał za zasadną odmowę przyznania Skarżącej punktów za posiadany certyfikat nie spełniający wymogów określonych w zarządzeniu nr 3/2014/DSOZ.

96 Z podanych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania NSA orzekł

97 na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a.