Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 października 2015 r., II GSK 2462/15

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 października 2015 r., II GSK 2462/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku J. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 12 czerwca 2015 r. sygn. akt III SA/Wr 193/15 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. wyrokiem z 12 czerwca 2015 r. (sygn. akt III SA/Wr 193/15) oddalił skargę J. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: GITD) z [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.

3 W skardze kasacyjnej od tego wyroku J. K. zawarła również wniosek o wstrzymaniu wykonania decyzji GITD z [...] stycznia 2015 r. Skarżąca wyjaśniła, że zapłata kary pieniężnej w wysokości 15.000 złotych może wpłynąć na jej możliwości finansowe i zdolność do pokrycia bieżącej działalności firmy, co nie tylko może mieć wymiar finansowy, ale wpłynąć na pozytywne relacje z kontrahentami budowane od wielu lat. Dlatego wstrzymanie wykonania decyzji jest zdaniem skarżącej zasadne, zwłaszcza, że decyzja została skierowana do osoby, która nie jest stroną.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

5 Stosownie do art. 140ac ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.; dalej: p.r.d.) decyzja ostateczna podlega wykonaniu po upływie 30 dni od jej doręczenia, chyba że wstrzymano jej wykonanie. W razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, organ, który wydał decyzję ostateczną, z urzędu wstrzymuje jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Z powołanego przepisu nie wynika jednak jak długo trwa taka ochrona. Rozważając tę kwestię warto odwołać się do rozwiązań przyjętych na gruncie innych ustaw, które przewidują nakładanie kar pieniężnych w związku z wykonywaniem transportu drogowego.

6 W związku z tym należy zauważyć, że z art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 1414 ze zm.; dalej: u.t.d.), wynika, że decyzja ostateczna staje się wykonalna po upływie 30 dni od jej doręczenia, jeżeli strona nie wniosła skargi na decyzję do właściwego sądu administracyjnego. Natomiast w przypadku wniesienia skargi, decyzja staje się wykonalna z chwilą: 1. odrzucenia skargi; 2. cofnięcia skargi lub 3. wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi. Oznacza to, że gdy złożona została skarga do sądu administracyjnego, to z mocy art. 93 ust. 2 u.t.d. decyzja nie posiada przymiotu wykonalności, między innymi do momentu prawomocnego oddalenia skargi.

7 Mając na uwadze, zbliżony charakter rozwiązań przyjętych w art. 140ac ust. 2 p.r.d. i art. 93 ust 2 u.t.d. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że pierwszy z powołanych przepisów należy rozumieć w ten sposób, ze udzielona na jego podstawie ochrona tymczasowa trwa do czasu prawomocnego oddalenia skargi.

8 Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu znany jest pogląd przedstawiony w postanowieniu NSA z 26 maja 2015 r. (sygn. akt II GSK 939/15), zgodnie z którym dobrodziejstwo ochrony tymczasowej przewidziane art. 140ac p.r.d. nie rozciąga się na postępowanie przed NSA wywołane skargą kasacyjną od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego skargę, jednak z podanej przyczyny NSA w obecnym składzie nie podziela tego stanowiska. Podkreślenia wymaga, że art. 140ac ust. 2 p.r.d. na podstawie którego następuje wstrzymanie niewykonania decyzji, jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 61 § 2 p.p.s.a. W związku z tym, zdaniem NSA, brak jest uzasadnionych podstaw do stosowania art. 61 § 6 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego wyroku tj. 12 czerwca 2015 r., w przypadku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na mocy art. 140ac ust. 2 p.r.d.

9 W konsekwencji należało uznać, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym staje się bezprzedmiotowy, gdyż obowiązuje postanowienie organu z 2 kwietnia 2015 r. Podobny pogląd został wyrażony na gruncie art. 93 ust. 2 u.t.d. w postanowieniu NSA z 19 marca 2015 r. (sygn. akt II GZ 63/15).

10 Dodać trzeba, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wszczyna postępowania, w rozumieniu art. 63 p.p.s.a. i dlatego nie mają do niego zastosowane przepisy o skargach (art. 64 § 3 p.p.s.a.). W związku z tym brak było podstaw do umorzenia postępowania wszczętego wnioskiem skarżącej

11 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek.