Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2014 r., II GSK 2417/13

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2014 r., II GSK 2417/13

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi G. sp. z o.o. w O. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2012 r.; sygn. akt II GSK 2435/11 w sprawie ze skargi kasacyjnej G. sp. z o.o. w O. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 13 października 2011 r.; sygn. akt III SA/Wr 217/11 w sprawie ze skargi G. sp. z o.o. w O. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego

Uzasadnienie

2 Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 13 stycznia 2012 r. (sygn. akt II GSK 2435/11) oddalił skargę kasacyjną spółki G. sp. z o.o. w O. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 13 października 2011 r. (sygn. akt III SA/Wr 217/11), wydanego w sprawie ze skargi spółki na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] marca 2011 r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych.

3 Z uzasadnienia Sądu wynika, że legitymację do zaskarżenia decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. miał adresat decyzji, tj. B. G. i nie istnieje przepis postępowania, ani prawa materialnego, który dawałby prawo spółce "G." do wniesienia skargi na wskazaną decyzję dotyczącą sytuacji prawnej B. G. Ponadto, w ocenie Sądu, bez znaczenia jest kto jest aktualnym posiadaczem gruntów rolnych, ponieważ postępowanie administracyjne toczy się na skutek wniosku B. G. i dotyczy jej interesu prawnego. Również podniesione przez stronę zarzuty naruszenia prawa materialnego, w ocenie Sądu, nie wpływają na stwierdzenie legitymacji procesowej strony skarżącej.

4 Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. strona wniosła o wznowienie postępowania sądowego w sprawach o sygnaturze akt III SA/Wr 215-218/11 i III SA/Wr 231/12, wszczętych jej jednym wnioskiem z 2009 r. o wszczęcie jednego postępowania administracyjnego w przedmiocie przyznania B. G. jednej płatności rolnośrodowiskowej do jej gruntów za 2009 r., do którego to postępowania- jak wskazała skarżąca- usiłuje wstąpić spółka "G." po przejęciu od skarżącej posiadania gospodarstwa w dniu [...] listopada 2010 r. i po złożeniu przez spółkę w tym dniu wniosku o wstąpienie do tego postępowania w miejsce skarżącej, nie zaś "obok niej".

5 Skarżąca nie zgodziła się na prowadzenie postępowania przez Sąd w zakresie tylko jednej z czterech decyzji wydanych w tym postępowaniu, na podstawie części akt tego postępowania i wniosła o uchylenie, ewentualnie o stwierdzenie nieważności wszystkich czterech decyzji wydanych przez organa Agencji.

6 Ponadto skarżąca wniosła, aby Sąd w trybie art. 54 § 2 p.p.s.a. oraz art. 292 § 1 p.p.s.a. wezwał organ do złożenia w określonym terminie poświadczonych urzędowo odpisów dokumentów z akt sprawy płatności rolnośrodowiskowej za 2009 r. do gruntów zgłoszonych do płatności przez B. G. w zakresie czterech decyzji merytorycznych, albo do oświadczenia, że organ ich nie posiada, ze wskazaniem, gdzie przedmiotowe dokumenty obecnie się znajdują.

7 Strona wniosła, aby Sąd , w trybie art. 153 i 171 p.p.s.a. zastosował swą ocenę prawną wyrażoną w analogicznej sprawie płatności za rok 2010 r., z udziałem tych samych podmiotów, w której Sąd wydał prawomocny wyrok pod sygn. akt III SA/Wr 660/11. strona wniosła o uznanie przez Sąd, iż w niniejszej sprawie organ również błędnie dopuścił oba podmioty (przekazującego i przejmującego gospodarstwo) do działania obok siebie, zamiast rozstrzygnąć w przedmiocie dokonania ewentualnej zmiany jedynej strony postępowania.

8 Skarżąca wniosła również o dopuszczenie spółki do udziału w tym postępowaniu, bowiem, tak jak w sprawie III SA/Wr 66/11 w tej sprawie organ rozstrzygnął w istocie o prawach spółki w decyzjach skierowanych do B. G.

9 W uzasadnieniu skargi o wznowienie strona nie wykazała podstawy wznowienia postępowania sądowego i jej uzasadnienia, ani też okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi, które zgodnie z treścią art. 279 p.p.s.a. są koniecznym elementem skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego.

10 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

11 Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.

12 Na wstępie przypomnieć należy, iż skarga o wznowienie postępowania musi być wniesiona w terminie określonym w art. 277 p.p.s.a. i opierać się na jednej z ustawowych podstaw wznowienia określonych w art. 271-273 p.p.s.a. Dla przyjęcia, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, nie wystarcza samo wskazanie podstawy wznowienia. Należy wykazać, że wskazana, ustawowa podstawa w danej sprawie rzeczywiście istnieje, a więc przytoczyć fakty i okoliczności mieszczące się w dyspozycji przepisu prawnego, określającego podstawę wznowienia postępowania. W przeciwnym bowiem razie skarga jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu. (por. post. NSA z 17 lipca 2012 r., sygn. akt II GSK 995/12 i post. NSA z 27 marca 2012 r., sygn, akt I GSK 69/12, niepubl.).

13 Zgodnie treścią art. 276 p.p.s.a. w sytuacji, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, zastosowanie w sprawie znajduje odpowiednio art. 175 p.p.s.a., ustanawiający tzw. przymus adwokacko-radcowski. Pismo z dnia [...] listopada 2013 r. zostało wniesione osobiście przez B. G. z naruszeniem art. 175 p.p.s.a. Niespełnienie ustawowego wymogu wniesienia skargi o wznowienie przez profesjonalnego pełnomocnika stanowi jedną z przesłanek odrzucenia niniejszej skargi o wznowienie.

14 Ponadto wskazać należy, że skarga o wznowienie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie spełnia również określonych w treści art. 279 p.p.s.a. wymogów formalnych. Zgodnie z tym przepisem skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.

15 W treści skargi o wznowienie postępowania wniesionej przez stronę nie zostało uprawdopodobnione zaistnienie którejkolwiek z podstaw wznowienia, a także nie zostały wskazane okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi, co skutkować powinno odrzuceniem skargi o wznowienie. Podnoszone przez stronę zarzuty wobec postępowania sądowego nie stanowią bowiem ustawowej przesłanki wznowienia, w szczególności nie mogą być uznane za później wykryte okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W związku z brakiem wskazania i uzasadnienia przez pełnomocnika strony podstaw wznowienia postępowania zasadnym jest stwierdzenie, że skarga ta nie została oparta na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia, określonych w art. 270 – 273 p.p.s.a.

16 Wskazanie podstaw wznowienia i ich uzasadnienie jest elementem obligatoryjnym skargi (art. 279 p.p.s.a.), którego brak powoduje, że skarga o wznowienie nie może być przez Sąd rozpoznana merytorycznie. Zgodnie z treścią art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań wniosek odrzuca.

17 W związku z powyższym, przedmiotowa skarga jako wniesiona z naruszeniem art. 276 w zw. z art. 175 p.p.s.a. i art. 279 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.

18 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 280 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.