Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2019 r., II GSK 2056/17

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2019 r., II GSK 2056/17

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Drachal Sędzia NSA Maria Jagielska (spr.) Sędzia del. WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Protokolant Anna Ważbińska-Dudzińska po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2019 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 1192/16 w sprawie ze skargi B Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy 1. uchyla zaskarżony wyrok; 2. oddala skargę w całości; 3. zasądza od B S.A. w K. na rzecz A sp. z o.o. z siedzibą w W. 800 (osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 4 listopada 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 1192/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi B Sp. z o.o. w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy, uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję pierwszej instancji z dnia [...] listopada 2014 r. i orzekł o kosztach.

3 Z uzasadnienia wyroku wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia Sąd I instancji przyjął następujące ustalenia.

4 Decyzją z dnia [...] października 2015 r. Urząd Patentowy, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., obecny tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.; dalej: k.p.a.) oraz w związku z art. 256 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1410, obecny tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 776 ze zm.; dalej: p.w.p.), utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 2014 r., którą na mocy art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p. umorzył postępowanie z wniosku B Sp. z o.o. w W. (dalej jako Wnioskodawca lub Skarżąca) o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "GLOBI codziennie niskie ceny" nr R.205612, udzielonego decyzją z 25 marca 2008 r. na rzecz A Sp. z o.o. w W. (dalej jako Uprawniony), zgłoszony 4 grudnia 2002 r. do oznaczania usług zawartych w klasach 35 i 39 (m.in. prowadzenie supermarketów) oraz orzekł o kosztach. Urząd wyjaśnił, że do Wnioskodawcy należy prawo ochronne na znak towarowy słowno-graficzny "Biedronka Codziennie niskie ceny" nr R.194732, zgłoszony 11 marca 2002 r. dla usług w klasach 35 i 39 i stwierdził, że Wnioskodawca – konkurent Uprawnionego – nie wykazał interesu prawnego w tej sprawie. Urząd podkreślił, że Wnioskodawca może posługiwać się swoim znakiem bez ograniczeń ze strony Uprawnionego, a nawet gdyby uznać znak Wnioskodawcy za renomowany, co nie było przedmiotem badania, renoma znaku towarowego nie stanowi podstawy do uznania interesu prawnego. Ponadto organ stwierdził, że na ocenę interesu prawnego Wnioskodawcy oddziałują zarówno decyzja z [...] marca 2011 r. nr [...] (oddalająca sprzeciw Wnioskodawcy w sprawie o unieważnienie prawa ochronnego na znak R.205612), jak też prowadzący do utrzymania tej decyzji w mocy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2014 r. (sygn. akt II GSK 1560/12), zatem przekonanie Wnioskodawcy o kolizji znaków "Biedronka Codziennie niskie ceny" i "GLOBI codziennie niskie ceny" jest oczywiście bezzasadne. Organ nie podzielił opinii Wnioskodawcy, że jego interes prawny do wygaszenia znaku "GLOBI codziennie niskie ceny" pojawił się wraz z rosnącą zdolnością odróżniającą wyrażenia "codziennie niskie ceny". W powołanym wyżej wyroku NSA zaaprobował stanowisko UP, że stosowanie przez inny podmiot tego samego sloganu "codziennie niskie ceny", samodzielnie nieposiadającego zdolności odróżniającej, przekreśliło nabycie przez ten slogan wtórnej zdolności odróżniającej. Przyjęcie za trafne przekonania Wnioskodawcy o zmieniającym się w czasie charakterze elementu znaku towarowego prowadziłoby do obejścia ustaleń poczynionych w ww. orzeczeniach i rozmycia kryteriów oceny interesu prawnego, który nie może mieć charakteru iluzorycznego.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę Wnioskodawcy i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., obecny tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając naruszenie prawa materialnego – art. 169 ust. 2 p.w.p., które miało wpływ na wynik sprawy. Sąd uznał, że Skarżąca spółka działała w ochronie swojego wyłącznego prawa do znaku "Biedronka Codziennie niskie ceny", a więc wykazała interes prawny w żądaniu wygaszenia prawa ochronnego na znak towarowy konkurenta; Skarżąca wskazała, że legitymuje się prawem ochronnym do znaku "Biedronka Codziennie niskie ceny" dla podobnych usług w klasie 35, co znak sporny i identycznych w klasie 39; oraz, że wspólne elementy występujące w obu znakach towarowych czynią przekonanie o ich kolizyjności obiektywnie usprawiedliwionym. Skarżąca podniosła, że element słowny będący identycznym w znaku spornym, tj. "codziennie niskie ceny" był i jest jednoznacznie kojarzony z siecią sklepów "B.", przy czym złożone przed UP dokumenty w sposób jednoznaczny wskazują na intensywność używania znaku oraz zawartego w nim elementu słownego.

6 W ocenie Sądu, nie bez znaczenia pozostaje okoliczność, że wykorzystanie w spornym znaku wyrażenia "codziennie niskie ceny" – będącego od wielu lat znakiem rozpoznawczym sieci "B." i stanowiącym istotny element znaku Skarżącej – może sugerować przeciętnemu konsumentowi, że między Skarżącą a Uprawnionym istnieje powiązanie gospodarcze, co oznacza możliwość wprowadzenia w błąd.

7 Jak zauważył Sąd, organ – badając interes prawny Skarżącej do wszczęcia postępowania o wygaszenie spornego znaku – odwołał się do innego postępowania i ustaleń oraz rozstrzygnięć, które zostały dokonane i zapadły w sprawie toczącej się między tymi samymi stronami o unieważnienie znaku "GLOBI codziennie niskie ceny". Sąd stwierdził, że ustalenia dokonane w postępowaniu dotyczącym unieważnienia znaku spornego nie mają relewantnego znaczenia prawnego dla interesu prawnego w zgłoszeniu wniosku o wygaszenie prawa ochronnego na znak "GLOBI codziennie niskie ceny". Postępowanie o wygaszenie prawa ochronnego do znaku jest bowiem odrębnym postępowaniem, w którym – co słusznie podnosił Skarżący – przymiot strony musi ona wykazać na dzień złożenia wniosku o wygaszenie prawa (w niniejszej sprawie na dzień 2 kwietnia 2014 r.), a zatem rozstrzygnięcia, które zapadły na gruncie tamtej sprawy, w tamtym stanie faktycznym, nie mogą być przenoszone jako argumenty do wydania decyzji w tej sprawie i uznania, że nie występuje kolizja przeciwstawionych oznaczeń.

8 Na koniec WSA odwołał się do judykatury Naczelnego Sądu Administracyjnego i wskazał, że organ będzie zobligowany do przeprowadzenia postępowania w zakresie ziszczenia się przesłanek do wygaszenia prawa ochronnego na znak towarowy "GLOBI codziennie niskie ceny", o których mowa w art. 169 ust. 1 pkt 1 p.w.p.

9 Skargą kasacyjną Uprawniony zaskarżył powyższy wyrok w całości, domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, przeprowadzenia rozprawy, jak również zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych, zarzucając naruszenie:

10 1. przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), tj. naruszenie art. 134 § 1, art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz art. 151 p.p.s.a.:

11 a) poprzez błędną ocenę stanu faktycznego sprawy prawidłowo ustalonego przez UP, a mianowicie zakwestionowanie przez WSA wyciągniętych przez UP z niego wniosków odnośnie do braku posiadania przez Wnioskodawcę interesu prawnego zgodnie z wymogami przepisu art. 169 ust. 2 p.w.p. w domaganiu się stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "GLOBI codziennie niskie ceny" nr R.205612;

12 b) poprzez nienależyte uzasadnienie powodów, dla których WSA uznał, że wydanie przez UP decyzji o wygaśnięciu prawa ochronnego na słowno-graficzny znak towarowy "GLOBI codziennie niskie ceny" nr R.205612 może wpłynąć na sytuację prawną Wnioskodawcy w zakresie prawa materialnego;

13 c) poprzez nienależyte uzasadnienie powodów, dla których WSA uznał, że orzeczony przez NSA brak podobieństwa znaku towarowego słowno-graficznego "GLOBI codziennie niskie ceny" nr R.205612 do znaku towarowego słowno-graficznego "Biedronka Codziennie niskie ceny" nr R.194732 (wyrok z dnia 21 stycznia 2014 r. sygn. akt II GSK 1560/12) mógł ulec zmianie z upływem lat;

14 d) poprzez nienależyte uzasadnienie powodów, dla których WSA uznał, że hasło reklamowe "codziennie niskie ceny" jest znakiem towarowym, zwłaszcza w świetle wyroku NSA z dnia 21 stycznia 2014 r. sygn. akt II GSK 1560/12;

15 e) poprzez niezastosowanie art. 151 p.p.s.a. w sytuacji, gdy istniały przesłanki do nieuwzględnienia skargi Wnioskodawcy na decyzję UP z dnia [...] października 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2014 r. o umorzeniu postępowania w sprawie o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "GLOBI codziennie niskie ceny" nr R.205612 w świetle prawidłowego zastosowania przez UP przepisów art. 169 ust. 2 p.w.p. oraz art. 105 § 1 k.p.a. przy jej wydawaniu;

16 2. prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.): a) poprzez błędne zastosowanie przepisu art. 169 ust. 2 p.w.p. w stanie faktycznym niniejszej sprawy i w konsekwencji uchylenie przez WSA decyzji UP z dnia [...] października 2015 r. oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] listopada 2014 r. o umorzeniu postępowania w sprawie o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "GLOBI codziennie niskie ceny" nr R.205612.

17 W uzasadnieniu skargi kasacyjnej akcentowano, że slogan reklamowy "codziennie niskie ceny" nie ma zdolności odróżniającej, nie może zatem być zarejestrowany jako znak towarowy, co zostało już prawomocnie orzeczone przez NSA wyrokiem w sprawie II GSK 1560/12. Oznacza to, że przekonanie Wnioskodawcy o tym, że znaki towarowe "Biedronka Codziennie niskie ceny" i "GLOBI codzienne niskie ceny" pozostają w kolizji nie jest obiektywnie uzasadnione, a co za tym idzie nie jest ono wystarczające dla wykazania interesu prawnego Wnioskodawcy w żądaniu stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego na znak "GLOBI codziennie niskie ceny." Zdaniem skarżącego kasacyjnie WSA oparł swój wyrok wyłącznie na ogólnych tezach w zakresie rozumienia pojęcia "interes prawny", których nie przełożył na stan niniejszej sprawy.

18 Urząd Patentowy zgodził się ze skargą kasacyjną i poparł wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku z powodów wyrażonych w zaskarżonej decyzji.

19 Uczestnik postępowania wniósł o przeprowadzenie rozprawy, a w piśmie procesowym z dnia 26 czerwca 2019 r. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej, wskazując na jej wady konstrukcyjne i prezentując argumentację popierającą zawarte w zaskarżonym wyroku stanowisko Sądu I instancji.

20 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

21 Oparta na obu podstawach wskazanych w art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a., skarga kasacyjna podlega uwzględnieniu.

22 Istota problemu prawnego jaki wynikł w niniejszej sprawie zawiera się w odpowiedzi na pytanie, czy Skarżąca spółka, do której przynależy prawo ochronne do znaku "BIEDRONKA Codziennie niskie ceny" legitymuje się wymaganym art. 169 ust. 2 p.w.p. interesem prawnym do żądania wygaszenia prawa ochronnego na należący do konkurencyjnej firmy – A Sp. z o.o. znak towarowy "GLOBI codziennie niskie ceny" i czy ocena Sądu I instancji, uznająca ten interes ze względu na potrzebę ochrony prawa wyłącznego do znaku towarowego "BIEDRONKA Codziennie niskie ceny", jest prawidłowa.

23 Skarga kasacyjna identyfikuje powyższy problem, stawiając zarzut wadliwego zastosowania art. 169 ust. 2 p.w.p. w stanie faktycznym sprawy i jego błędną ocenę.

24 Przypomnieć należy, że jak stanowi art. 169 ust. 2 p.w.p., we wszystkich wskazanych w ust. 1 tego artykułu przypadkach wygaśnięcie prawa ochronnego na znak towarowy stwierdza decyzją Urząd Patentowy na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny. Problematyka interesu prawnego, również w sprawach powstałych w wyniku stosowania przepisów ustawy Prawo własności przemysłowej, była niejednokrotnie przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, ograniczając się zatem do zasadniczych kwestii z zakresu tej tematyki, należy zgodzić się z niezakwestionowanym przez WSA poglądem organu, że pojęcie interesu prawnego na gruncie ustawy Prawo własności przemysłowej należy wykładać w taki sam sposób, w jaki czyni się to na gruncie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a konkretnie na gruncie art. 28 tej ustawy. Wskazany przepis, przyjmując ogólną zasadę ustalenia legitymacji procesowej określonego podmiotu prawa w danej sprawie w oparciu o interes prawny, samodzielnie tej kwestii rzecz jasna nie rozstrzyga, a konkretyzacja uprawnień i obowiązków dokonuje się na gruncie przepisów prawa materialnego. Mieć interes prawny oznacza, że można ustalić przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie (uczestnicząc w postępowaniu administracyjnym) żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby (por. postanowienia NSA: z dnia 31 marca 2017 r. sygn. akt II GZ 228/17, z dnia 13 stycznia 2009 r. sygn. akt II OZ 1382/08 i z dnia 14 maja 2009 r. sygn. akt I OZ 505/09; te i dalej powoływane orzeczenia NSA dostępne w Internecie w CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

25 Sąd I instancji, uznając interes prawny Skarżącej spółki, poprzedził tę ocenę uwagami dotyczącymi możliwości oparcia tego interesu na art. 20 i art. 22 Konstytucji RP oraz art. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 672 ze zm., ostatni tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 2168 ze zm.). Jak stwierdził, odwołując się do wyroku NSA z dnia 21 listopada 2011 r. (sygn. akt II GSK 1646/11), "Podmiot, który uprawdopodobni, że respektowanie cudzego prawa wyłącznego uniemożliwia wykonywanie działalności gospodarczej na równych prawach z podmiotem uprawnionym, przy jednoczesnym wykazaniu, ze zarejestrowane oznaczenie nie funkcjonuje należycie (...) niewątpliwie ma interes prawny do wszczęcia postępowania o stwierdzenie jego wygaśnięcia".

26 Powyższy pogląd Sądu I instancji należy uznać za prawidłowy, skonfrontowany jednak z niespornymi warunkami stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy, czyni wniosek Sądu nieprawidłowym.

27 Nie może być wątpliwości, że ocena posiadania przez wnioskującą o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego interesu prawnego, dokonuje się na gruncie określonego dla tej sprawy stanu prawnego, a ten – w stanie prawnym obowiązującym w rozpatrywanej sprawie – wymagał od podmiotu domagającego się stwierdzenia wygaśnięcia znaku towarowego "GLOBI codziennie niskie ceny" wykazania się interesem prawnym. Odstąpienie od tego obowiązku, jakie zostało wprowadzone na mocy art. 1 pkt 39 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2015 r. poz. 1615), nie mogło odnosić się do Skarżącej spółki, co znajduje podstawę prawną w art. 2 ust. 2 cyt. ustawy. Jak stanowi wskazany przepis, w postępowaniach o unieważnienie i stwierdzenie wygaśnięcia praw ochronnych dotyczących znaków towarowych zgłoszonych na podstawie przepisów dotychczasowych, wszczętych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, nie jest wymagane wykazanie interesu prawnego. Jeżeli zatem ustawa zmieniająca weszła w życie dnia 15 kwietnia 2016 roku, natomiast postępowanie w sprawie o stwierdzenie wygaśnięcia spornego znaku towarowego zainicjowane zostało 2 kwietnia 2014 r., to za niedopuszczalne należało uznać niezastosowanie jasnego w swojej treści przepisu art. 169 ust. 2 p.w.p. w jego dotychczasowym, nakazującym wykazanie się interesem prawnym, brzmieniu.

28 Ponadto, za całkowicie błędny należało uznać pogląd Sądu I instancji, który odmówił "relewantnego znaczenia prawnego" zakończonemu ostatecznym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2014 r. (sygn. akt II GSK 1560/12) postępowaniu w sprawie o unieważnienie znaku towarowego "GLOBI codziennie niskie ceny". Przywołany wyrok zakończył spór pomiędzy spółkami Skarżącą (B Sp. z o.o.) i Skarżącą kasacyjnie (A Sp. z o.o.) o wadliwość udzielenia prawa ochronnego na sporny znaku ze względu na konfuzyjne podobieństwo znaków "GLOBI codziennie niskie ceny" i "BIEDRONKA Codziennie niskie ceny". W ocenie NSA, oba znaki posługują się niemającym pierwotnej zdolności odróżniającej sloganem reklamowym "codziennie niskie ceny", zaś zdolność tę znaki uzyskały dzięki towarzyszącym sloganowi wyrazom "GLOBI" i "BIEDONKA" – całkowicie różnym, dominującym nad wspólnym podobnym elementem i tym samym eliminującym u odbiorców ryzyko pomyłki. Wnioskowi o braku niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd towarzyszyło, oparte na załączonych do akt sądowych aktach administracyjnych sprawy dowodach, stwierdzenie Sądu kasacyjnego o wieloletnim używaniu hasła reklamowego "codziennie niskie ceny" przez obie pozostające w sporze firmy, przy czym za udokumentowane przyjął NSA wcześniejsze używanie tego hasła przez A.

29 Sformułowana cyt. wyrokiem ocena prawna nie tylko nie jest obojętna dla wyniku niniejszej sprawy, w której osią sporu jest przymiot interesu prawnego po stronie wnioskującej o wygaśnięcie prawa ochronnego na znak "GLOBI codziennie niskie ceny" spółki, ale ma dla niej wręcz decydujące znaczenie.

30 Jak prawidłowo stwierdził Sąd I instancji wykazanie, że dany podmiot ma interes prawny oznacza ustalenie związku między sytuacją prawną tego podmiotu, a normą prawa materialnego, której zastosowanie może ukształtować jego sytuacją materialno-prawną. Nawiązując do cytowanej przez WSA i przywołanej wyżej tezy wyroku NSA (II GSK 1646/11), szło o wykazanie, że dalsza obecność na rynku słowno-graficznego znaku towarowego "GLOBI codziennie niskie ceny" uniemożliwi lub w jakikolwiek znaczący sposób wpłynie na możliwość nieskrępowanego prowadzenia działalności gospodarczej przez Skarżącą spółkę, do której należy znak "BIEDRONKA Codziennie niskie ceny". Takiej zależności Skarżąca spółka nie wykazała, a Sąd mimo prawidłowych teoretycznie wywodów co do istotny interesu prawnego, błędnie ocenił stan faktyczny sprawy, w szczególności zaś nie przydał prawidłowego znaczenia wyrokowi NSA z dnia 21 stycznia 2014 r. (II GSK 1560/12), którym nie tylko wykluczono mylące podobieństwo znaków, ale też zaprzeczono sloganowi reklamowemu "codziennie niskie ceny" zdolności odróżniania usług w zakresie prowadzenia sklepów.

31 Sąd I instancji, przywołując poglądy Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyrokach już wyżej powołanym oraz w wyroku z dnia 25 stycznia 2008 r. (sygn. akt II GSK 309/07), z których wynika, że respektowanie cudzego prawa wyłącznego stanowi ustawowe ograniczenie swobody działalności gospodarczej, nie uwzględnił, że zostały one opatrzone istotnym zastrzeżeniem – żądający wygaszenia prawa, ze względu na kolidujący z jego działalnością gospodarczą znak towarowy, miał działać w ochronie swojego zagrożonego prawa. Jeżeli zatem z popartych dowodami w sprawie okoliczności wynikało, że prawo Skarżącej spółki do nieskrępowanego prowadzenia działalności gospodarczej nie zostało spornym znakiem towarowym zagrożone, należało przyjąć, że wywiedzenie interesu prawnego z art. 20 Konstytucji RP i art. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie znajdowało oparcia.

32 Natomiast za niezasadny należało uznać zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Przepis ten określa wyłącznie elementy konstrukcyjne prawidłowo sporządzonego uzasadnienia i nie można na tej podstawie dochodzić wadliwości dokonanej przez sąd oceny prawnej.

33 Nie jest także usprawiedliwiony zarzut naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a., bowiem Sąd I instancji poza granice sprawy nie wykroczył.

34 Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok, a uznając, że istota sprawy została należycie wyjaśniona, rozpoznał skargę i oddalił ją w całości, o czym orzekł na podstawie art. 188 p.p.s.a. i art. 151 p.p.s.a. w punktach 1-2 sentencji wyroku.

35 O kosztach postępowania kasacyjnego w punkcie 3 sentencji wyroku orzeczono stosownie do art. 203 pkt 2 p.p.s.a. i art. 205 § 2 i 4 p.p.s.a. w związku z § 12 ust. 2 pkt 2 i § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz. U. Nr 212, poz. 2076 ze zm.), zasądzając od B S.A. w K. na rzecz A Sp. z o.o. w W. łącznie 800 zł, na którą to kwotę złożyły się: uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 500 zł oraz 300 zł stawki minimalnej za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez rzecznika patentowego, który prowadził sprawę w pierwszej instancji.