Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2014 r., II GSK 2017/12

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2014 r., II GSK 2017/12

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Anna Stec Sędzia NSA Cezary Pryca Sędzia del. WSA Piotr Pietrasz (spr.) Protokolant Piotr Suchoń po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 28 sierpnia 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 817/12 w sprawie ze skargi Wojewódzkiej Stacji Ratownictwa Medycznego w Ł. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 28 sierpnia 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 817/12 w sprawie ze skargi Wojewódzkiej Stacji Ratownictwa Medycznego w Ł. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej – uchylił zaskarżoną decyzję i stwierdził, że nie podlega ona wykonaniu.

3 Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym:

4 W dniu 25 października 2011 r. Ł. Oddział Wojewódzki NFZ ogłosił konkurs ofert o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w okresie od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. w rodzaju ratownictwo medyczne. Do postępowania zostały złożone 2 oferty: 1) [...] sp. z o.o. prowadzącej Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej [...] Region Centralny oraz 2) Wojewódzkiej Stacji Ratownictwa Medycznego w Ł. (dalej także: WSRM w Ł. lub skarżąca).

5 W wyniku przeprowadzonego konkursu ofert, wybrana została oferta [...] sp. z o.o.

6 Odwołanie od rozstrzygnięcia konkursowego złożyła skarżąca. Dyrektor Ł. Oddziału Wojewódzkiego NFZ decyzją z [...] grudnia 2011 r. nie uwzględnił odwołania Wojewódzkiej Stacji Ratownictwa Medycznego w Ł., wskazując w uzasadnieniu, że postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W uzasadnieniu decyzji organ podtrzymał stanowisko o braku podstaw do przeprowadzenia negocjacji z oferentami powołując przepis art. 142 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.; dalej: ustawa o świadczeniach lub ustawa). Odwołanie od decyzji do Prezesa NFZ wniosła WSRM w Ł. zarzucając m.in. naruszenie art. 134 ust. 1, art. 142 ust. 6 pkt 2 i art. 149 ust. 1 pkt 4 i 7 ustawy o świadczeniach.

7 W uzasadnieniu decyzji Prezes NFZ wskazał, że ocena ofert nastąpiła w oparciu o zarządzenie nr 54/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 30 września 2011 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Organ wskazał ponadto, że NFZ nie udostępnia odwołującym się dokumentacji ofertowej złożonej przez podmioty konkurencyjne biorące udział w postępowaniu konkursowym, bowiem zawierają one informacje, których przekazywanie podmiotom nieuprawnionym jest zabronione. Tym samym NFZ nie jest uprawniony do udostępniania do wglądu skarżącej oferty złożonej przez jej konkurenta – [...] sp. z o.o.

8 Prezes NFZ uznał również, że w świetle art. 142 ust. 6 ustawy o świadczeniach komisja konkursowa prowadząca postępowanie nie ma obowiązku prowadzenia negocjacji z oferentami biorącymi udział w tym postępowaniu. Organ wyjaśnił, iż komisja konkursowa może przeprowadzić negocjacje, jeśli uzna, że przeprowadzenie negocjacji pozwoli na ostateczne ustalenie, która ze złożonych ofert jest korzystniejsza.

9 Jednocześnie organ uznał za niezasadny zarzut naruszenia art. 134 i 148 ustawy, bowiem w trakcie przedmiotowego postępowania Fundusz zapewnił równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy, w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. (dalej także: Sąd I instancji, lub Sąd) skarżąca zarzuciła organom naruszenie:

10 1. art. 7, art. 8, art. 9 oraz art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.; dalej: k.p.a.) przez nie wyjaśnienie stanu faktycznego oraz nie udostępnienie pełnych akt sprawy tj. uzasadnienia przyjętej punktacji w stosunku do [...];

11 2. art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach to jest zasady równego traktowania oferentów;

12 3. art. 142 ust. 6 pkt 2 ustawy o świadczeniach przez zaniechanie przez Komisję przeprowadzenia negocjacji z oferentami;

13 4. przepisów o wyborze oferty, w szczególności poprzez przyjęcie bez negocjacji oferty, w której wskazano cenę poniżej minimalnej ceny wynikającej z warunków zawartych w ogłoszonym postępowaniu;

14 5. art. 149 ust. 1 pkt 4 i 7 ustawy o świadczeniach poprzez nie odrzucenie oferty [...] z uwagi na świadome i rażące zaniżenie ceny;

15 6. błędnego ustalenia, iż spośród ofert, które uzyskały taką samą, maksymalna ilość punktów można dokonać wyboru oferty, w której zaproponowano cenę poniżej ceny minimalnej.

16 Uczestnik postępowania – [...] sp. z o.o. na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. wniósł o oddalenie skargi i uznanie decyzji za nieważną z powodu nie dopuszczenia go przez organ do udziału w sprawie.

17 Sąd I instancji uznał zaskarżoną decyzję Prezesa NFZ za niezgodną z prawem z przyczyn innych niż wskazane w skardze.

18 Sąd wskazał, iż wydając zaskarżoną decyzję organ dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego - art. 28 k.p.a. w związku z art. 152 i art. 154 ustawy o świadczeniach – polegającego na niedopuszczeniu do udziału w sprawie spółki [...] jako uczestnika postępowania na prawach strony. W ocenie Sądu [...] sp. z o.o. jako podmiot, który wygrał postępowanie konkursowe powinien był zostać uznany za stronę postępowania, albowiem miał interes prawny w prowadzonym postępowaniu odwoławczym.

19 Sąd I instancji stwierdził również, iż rozważania nad dopuszczeniem [...] sp. z o.o. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania należy oceniać w świetle przepisów ustawy o świadczeniach. Zgodnie z art. 152 ust. 1 - świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Z brzmienia przytoczonej regulacji wywieść należy, iż w kręgu podmiotów, którym przysługują środki odwoławcze, ustawodawca umieścił świadczeniodawców posiadających interes prawny, swoisty o tyle, że musi dojść do jego uszczerbku i to wskutek naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń. Sąd podkreślił ponadto, że w myśl art. 132 ustawy, podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu (ust. 1), która może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w niniejszym dziale (ust. 2). W świetle przytoczonych regulacji uszczerbek interesu prawnego zdaniem Sądu wystąpi po stronie świadczeniodawcy, który nie został wybrany do udzielania świadczeń.

20 Konkludując Sąd I instancji stwierdził, że dla oceny uprawnienia do występowania w sprawie w charakterze uczestnika postępowania - w rozumieniu art. 152 ust. 1 i art. 154 ust. 8 ustawy - nie ma znaczenia czy świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy wniósł odwołanie. Istotne jest jedynie to czy w wyniku postępowania odwoławczego interes prawny świadczeniodawcy - z punktu widzenia jego uprawnień do zawarcia umowy - doznał uszczerbku.

21 Sąd wywiódł również, iż w sprawie skargę wniósł oferent, który nie został wybrany. W wyniku złożonej skargi postępowanie w sprawie konkursu nie zostało zakończone. Postępowanie konkursowe zostało rozstrzygnięte na korzyść [...] sp. z o.o. poprzez wybór jego oferty. Jednakże, ewentualne uwzględnienie skargi przez sąd pierwszej instancji zdaniem Sądu może doprowadzić do sytuacji, w której [...] sp. z o.o. utraci prawo do zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. To wszystko skutkuje zmianą sytuacji prawnej uczestnika [...] sp. z o.o., który winien mieć prawo do udziału w całym postępowaniu

22 Skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji wniósł Prezes NFZ, któremu zarzucił:

23 I. naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

24 1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) oraz art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.; dalej: P.u.s.a.) poprzez uchylenie decyzji Prezesa NFZ w oparciu o niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym ustalenie w wyroku naruszenia przez organ art. 7, 10, 28 i 73 k.p.a. poprzez niezasadne przyjęcie, że Prezes NFZ:

25 - naruszył przepisy postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 28 k.p.a. w zw. z art. 152 i art. 154 ustawy o świadczeniach poprzez niedopuszczenie do udziału w sprawie [...] sp. z o.o. prowadzącej Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej [...] Region Centralny - świadczeniodawcy w charakterze strony w postępowaniu odwoławczym od rozstrzygnięcia konkursu ofert, zainicjowanym przez świadczeniodawcę, który nie został wybrany,

26 - nie dał świadczeniodawcy możliwości czynnego udziału w postępowaniu odwoławczym zainicjowanym przez konkurenta i uniemożliwił mu przez to wypowiedzenie się w sprawie odwołania wniesionego przez innego świadczeniodawcę, podczas gdy na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że Prezes NFZ prawidłowo ustalił, że organy Funduszu wyjaśniły, iż:

27 a) w toku przeprowadzonego postępowania konkursowego nie naruszono jego zasad, w szczególności zasady równego traktowania świadczeniodawców, uczciwej konkurencji oraz niezmienności w trakcie postępowania jego warunków i wobec tego w postępowaniu tym interes prawny świadczeniodawcy nie doznał uszczerbku, w odróżnieniu od interesu prawnego świadczeniodawcy, którego oferta nie została wybrana;

28 b) w toku postępowania konkursowego wszyscy świadczeniodawcy byli jednakowo informowani o jego zasadach na zasadzie równego traktowania, a interes prawny świadczeniodawcy nie został w tym zakresie w żaden sposób naruszony, co więcej interes prawny świadczeniodawcy został w pełni zrealizowany poprzez wybranie jego oferty i zawarcie z nim umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;

29 c) w postępowaniu odwoławczym prowadzonym w oparciu o przepis art. 154 w zw. z art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach, organy Funduszu nie przeprowadzają rewizji postępowania konkursowego i nie powtarzają czynności z tego postępowania, a jedynie poddają kontroli czy w postępowaniu konkursowym nie naruszono prawa w taki sposób, że spowodowało to uszczerbek w interesie prawnym oferenta -świadczeniodawcy, który odwołał się od rozstrzygnięcia w zakresie niewybrania jego oferty, a zatem interes prawny świadczeniodawcy, którego oferta została wybrana, został zrealizowany poprzez korzystne dla niego rozstrzygnięcie konkursu ofert oraz zawarcie umowy, natomiast status strony w postępowaniu odwoławczym (administracyjnym) nabywa jedynie świadczeniodawca, którego oferta nie została wybrana i wykaże on w swoim odwołaniu, iż doznał uszczerbku interesu prawnego z powodu naruszenia przez organ zasad postępowania konkursowego;

30 II. naruszenie prawa materialnego:

31 poprzez błędną wykładnię art. 28 k.p.a. oraz art. 152 i 154 ustawy o świadczeniach i przyjęcie, że stroną postępowania odwoławczego od rozstrzygnięcia postępowania konkursowego jest każdy świadczeniodawca, także ten który nie składał odwołania, z uwagi na interes prawny - pomimo tego, iż art. 152 ust. 1 i 154 ustawy jednoznacznie definiują materialnoprawną istotę oraz zakres interesu prawnego odwołującego się świadczeniodawcy oraz ograniczają granice zaskarżalności czynności i decyzji organów Funduszu, a także zakres postępowania odwoławczego, do zbadania przez organ, czy w toku postępowania konkursowego interes prawny świadczeniodawcy, którego oferta nie została wybrana doznał uszczerbku na skutek niezgodnego z prawem działania komisji konkursowej lub dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, a wobec tego postępowanie odwoławcze nie ma charakteru rewizyjnego w zakresie analizy porównawczej zawartości ofert wszystkich świadczeniodawców, powtórzenia w tym zakresie czynności postępowania konkursowego i ponownego dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej, a jest jedynie ograniczonym administracyjnym postępowaniem reklamacyjnym, weryfikującym, czy w postępowaniu konkursowym przestrzegane były zasady wynikające z przepisów prawa, w szczególności zasada równego traktowania stron i uczciwej konkurencji.

32 Organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu I instancji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, lub uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi.

33 W uzasadnieniu do skargi kasacyjnej organ podniósł, że wybranie oferty świadczeniodawcy - w kontekście podstaw i granic odwołania (art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach) - nie ma żadnego wpływu na interes prawny świadczeniodawcy w postępowaniu konkursowym, który został skonsumowany poprzez korzystną dla niego decyzję oraz zawarcie umowy. Brak jest zatem powodów, dla których usprawiedliwione byłoby przyjęcie, że ma on interes prawny w postępowaniu, które dotyczy badania okoliczność ewentualnego uszczerbku interesu prawnego konkurenta, którego oferta nie została wybrana. Ponadto wskazał, że wywodzenie interesu prawnego NZOZ [...] Region Centralny ze zdarzenia przyszłego i niepewnego, zasadzającego się na hipotezie, że w postępowaniu odwoławczym, odwołanie konkurenta może ewentualnie zostać uwzględnione i w ten sposób interes prawny świadczeniodawcy wybranego zostaje naruszony - w żaden sposób, w wymiarze normatywnym - nie mieści się w ustawowo zakreślonych granicach uszczerbku interesu prawnego zakreślonego normami art. 152 ust. 1 w zw. z art. 134 ust. 1 ustawy, a więc także nie odpowiada samej materialnoprawnej istocie tego interesu, wobec czego zarzut naruszenia przez organ art. 28 k.p.a. jest całkowicie niezasadny.

34 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

35 Zgodnie z postanowieniami art. 174 P.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na podstawie: 1) naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 P.p.s.a.), a więc w tych granicach, jakie strona wnosząca ten środek odwoławczy sama nakreśli w ramach podstaw, o których mowa w art. 174 pkt 1 i 2 P.p.s.a., biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, której przesłanki zostały określone w art. 183 § 2 P.p.s.a., a która nie zachodzi w tej sprawie.

36 Wynikająca z art. 183 § 1 P.p.s.a. zasada związania granicami skargi kasacyjnej oznacza również związanie wskazanymi w środku prawnym podstawami zaskarżenia, które determinują zakres kontroli kasacyjnej, jaką Naczelny Sąd Administracyjny powinien podjąć w celu stwierdzenia ewentualnej wadliwości zaskarżonego orzeczenia.

37 Wobec takich regulacji nie ulega wątpliwości, że wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy ad meritum w jej całokształcie, lecz uzasadnione jest odniesienie się jedynie do zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych.

38 Skarga kasacyjna została oparta na obu podstawach kasacyjnych określonych w art.174 pkt 1 i pkt 2 P.p.s.a.

39 Zarzut naruszenia prawa procesowego odnosi się do art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. oraz art. 1 § 1 P.u.s.a. w powiązaniu z art. 7, 10, 28 i 73 k.p.a. i z naruszeniem art. 28 k.p.a. w zw. z art. 152 i art. 154 ustawy o świadczeniach. Z kolei zarzut naruszenia prawa materialnego odnosi się do naruszenia art. 28 k.p.a. oraz art. 152 ust. 1 i art. 154 ustawy o świadczeniach.

40 Analiza podstaw kasacyjnych oraz ich uzasadnienie prowadzi do wniosku, że w istocie spór w tej sprawie, wyrażony wskazanymi wyżej podstawami kasacyjnymi oraz ich uzasadnieniem, sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy [...] sp. z o.o., czyli świadczeniodawca, którego oferta została wybrana w następstwie przeprowadzenia postępowania konkursowego ofert o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej jest stroną postępowania administracyjnego, w rozumieniu art. 28 k.p.a., które to postępowanie zostało zainicjowane przez innego świadczeniodawcę, czyli Wojewódzką Stację Ratownictwa Medycznego w Ł., w związku z wniesieniem przez ten podmiot na podstawie art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania konkursowego.

41 Niezależnie od powyższego spostrzeżenia należy zwrócić uwagę na to, że w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia prawa formalnego odwołuje się do naruszenia przez wyrok Sądu I instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. i art. 1 § 1 P.u.s.a. w związku z przepisami k.p.a., czyli art. 7, art. 10, art. 28 i art. 73. Naruszenie tych przepisów, zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną, polegało na uchyleniu decyzji Prezesa NFZ, w sytuacji gdy nie było podstaw do takiego działania, dlatego że organy NFZ nie naruszyły wskazanych w zarzucie przepisów k.p.a.

42 Odnosząc się do tak zbudowanego zarzutu skargi, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nie może on być skuteczny. Wskazać należy, że Sąd I instancji nie stosował art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a., jako podstawy prawnej własnego rozstrzygnięcia, zatem trudno przyjmować, że ten Sąd naruszył treść tego przepisu. Przypomnieć należy, że podstawą uchylenia decyzji organu administracyjnego było przyjęcie przez Sąd I instancji, że w postępowaniu przed organami administracji publicznej nie brała udziału bez własnej winy strona tego postępowania, czyli NZOZ [...]. Brak jej udziału w postępowaniu należało uznać za przesłankę wznowieniową, a to wymagało zastosowania przez Sąd I instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) P.p.s.a. i uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. W świetle przedstawionych uwag zarzut skargi kasacyjnej określony w jej pkt 1 należało uznać za nieskuteczny.

43 Wśród naruszeń prawa materialnego autor skargi kasacyjnej wskazuje między innymi naruszenie art. 28 k.p.a., traktując ten przepis w sposób materialny. Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że takie rozumienie art. 28 k.p.a. jest uprawnione, gdyż przepis ten kształtując pojęcie strony postępowania administracyjnego, ma także, a może przede wszystkim wymiar materialny, a to oznacza, że Sąd II instancji musi odnieść się merytorycznie do zarzutu wskazanego w punkcie II skargi kasacyjnej. Dodatkowo podkreślić należy, że ocena sposobu rozumienia i stosowania art. 28 k.p.a. nie może być oderwana od przepisów ustawy o świadczeniach, do których nawiązuje skarga, gdyż zakres interesu prawnego strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. jest konsekwencją uregulowań tej ustawy.

44 Przepisy ustawy o świadczeniach nie zawierają, poza uregulowaniem określonych kwestii dotyczących postępowania, odesłania do przepisów k.p.a., ani też zastosowania przepisów k.p.a. w takich sprawach wprost nie wyłączają. Narodowy Fundusz Zdrowia jest państwową jednostką organizacyjną posiadającą osobowość prawną (art. 96 ust. 1 ustawy), wykonującą określone zadania publiczne w zakresie ochrony zdrowia, wyposażoną m.in. w kompetencje do wydawania decyzji administracyjnych, o których mowa w art. 154 ust. 3 i ust. 6 ustawy. Znajduje tu więc zastosowanie art. 1 pkt 2 k.p.a., z którego wynika, że jego przepisy mają zastosowanie do postępowania przed organami Funduszu (dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu i Prezesem Funduszu), zmierzającego do rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej w drodze decyzji administracyjnej. Nie ulega zatem wątpliwości, że k.p.a. ma zastosowanie w omawianych sprawach, z wyłączeniem tych jego przepisów, które dotyczą kwestii odmiennie uregulowanych w ustawie o świadczeniach.

45 Z wyżej przedstawionych względów Naczelny Sąd Administracyjny w tej sprawie nie podziela zarzutów skargi kasacyjnej organu co do tego, że postępowanie odwoławcze jest, w świetle ustawy o świadczeniach ograniczone "do zbadania przez organ czy w toku postępowania konkursowego interes prawny świadczeniodawcy, którego oferta nie została wybrana nie doznał uszczerbku na skutek niezgodnego z prawem działania komisji konkursowej lub dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu" i że postępowanie odwoławcze nie ma charakteru rewizyjnego w zakresie analizy porównawczej zawartości ofert wszystkich świadczeniodawców. W tym zakresie Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie i w pełni akceptuje wcześniejsze stanowiska w tej materii (zob. wyrok NSA z 6 marca 2013 r., sygn. akt II GSK 1163/12; dostępny w Internecie pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

46 Zaprezentowane stanowisko uzasadnia stwierdzenie, że Sąd I instancji miał podstawy do uznania, że skarżąca miała interes prawny, a co za tym idzie, przymiot strony w postępowaniu odwoławczym zainicjowanym przez innego uczestnika postępowania konkursowego. Interes prawny pojawia się wówczas, gdy istnieje związek między obowiązującą normą prawa materialnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu w zakresie prawa materialnego.

47 Naczelny Sąd Administracyjny, w odniesieniu do kwestii pojęcia strony postępowania wszczętego na skutek wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 155 ust 1 ustawy, podziela zatem stanowisko zaprezentowane w wyroku z 19 listopada 2013, sygn. akt II GSK 1207/12.

48 Już tylko na marginesie należy zwrócić uwagę na to, że art. 152 ust. 1 ustawy wskazuje, jaki pomiot jest wyłącznie uprawniony do wniesienia odwołania. Przepis ten nie precyzuje, kto jest stroną postępowania administracyjnego. W tym bowiem zakresie należy uwzględnić postanowienia art. 28 k.p.a.

49 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 P.p.s.a.