Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2016 r., II GSK 163/16

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2016 r., II GSK 163/16

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marzenna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. T. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 września 2015 r. sygn. akt I SA/Sz 453/15 w sprawie ze skargi M. T. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 sierpnia 2013 r. o sygn. akt I SA/Sz 664/13 wydanym w sprawie ze skargi M. T. i C. T. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie przewlekłości postępowania w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 18 września 2015 r. (sygn. akt I SA/Sz 453/15) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, działając na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), odrzucił skargę M. T. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 sierpnia 2013 r. (sygn. akt I SA/Sz 664/13), wydanym w sprawie ze skargi M. T. i C. T. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2013 r. (nr [...]) w przedmiocie przewlekłości postępowania w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Odpis postanowienia Sądu pierwszej instancji został doręczony pełnomocnikowi skarżącej (adwokatowi A. M.) w dniu 24 września 2015 r. (vide zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 50 akt sądowych).

3 W dniu 19 października 2015 r. M. T. wniosła sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną, którą zatytułowała "Skarga i wniosek". Strona stwierdziła w szczególności: "Sędziowie WSA uniemożliwiają skarżenie i działanie to uważam za łamanie Konstytucji pod presją Prezesa G. J.".

4 W dniu 13 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącej (adwokat) złożył pismo (zatytułowane "Skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 18 września 2015"), w którym wniósł o uchylenie postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. Równocześnie zarzucił temu orzeczeniu naruszenie przepisów postępowania - art. 271 pkt 2 oraz 280 § 1 p.p.s.a. W uzasadnieniu pisma pełnomocnik wyjaśnił przy tym, że skoro M. T. złożyła 19 października 2015 r. pismo zatytułowane "Skarga i wniosek", to należy uznać, że wniosła w terminie skargę kasacyjną od postanowienia z 18 września 2015 r., którą jej pełnomocnik niniejszym pismem uzupełnia.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

6 Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.

7 Wydane przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, a zatem przysługuje od niego skarga kasacyjna (zob. art. 173 § 1 p.p.s.a.). Taki środek odwoławczy wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (zob. art. 177 § 1 p.p.s.a.). Ponadto zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg wynikający z tego przepisu ma charakter materialnoprawny i nie podlega sanowaniu. W art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. zostały natomiast określone wyjątki od tego wymogu poprzez stwierdzenie, że skargę kasacyjną może sporządzić również: sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych (jeśli są stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem), prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka, a także doradca podatkowy (w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji związanej z tymi obowiązkami) lub rzecznik patentowy (w sprawach własności przemysłowej).

8 W niniejszej sprawie w ustawowym terminie, o jakim mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a. (który w przypadku M. T. rozpoczął bieg od następnego dnia po dniu doręczenia pełnomocnikowi skarżącej odpisu postanowienia z 18 września 2015 r.), wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez M. T. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca była adwokatem lub radcą prawnym, albo jednym z podmiotów, które wskazano w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a.

9 Powyższe oznacza, że skarga kasacyjna została sporządzona z naruszeniem art. 175 § 1 p.p.s.a. W terminie, o jakim mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a., przedmiotowa skarga kasacyjna nie została podpisana przez żadną z osób uprawnionych do sporządzania tego rodzaju środka odwoławczego, w szczególności przez adwokata będącego pełnomocnikiem skarżącej. Pełnomocnik strony nie wniósł również w przewidzianym prawem terminie skargi kasacyjnej sporządzonej przez siebie. Po upływie terminu z art. 177 § 1 p.p.s.a. tego rodzaju brak skargi kasacyjnej (to jest wymóg jej sporządzenia przez uprawniony podmiot) jest nieusuwalny, zaś skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 p.p.s.a. Ostatnio powołany przepis stanowi bowiem, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Natomiast zgodnie z art. 180 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

10 Wskazanej oceny nie może zmienić okoliczność, że w dniu 13 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącej (adwokat) złożył pismo, które - jak wynika z jego uzasadnienia - ma stanowić uzupełnienie skargi kasacyjnej z dnia 19 października 2015 r. Jak już wskazano, brak spełnienia wymogu określonego w art. 175 § 1 p.p.s.a. nie może zostać "uzupełniony" po upływie trzydziestodniowego terminu, o jakim mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a. Ponadto należy zauważyć, że wspomnianym pismem z dnia 13 listopada 2015 r. pełnomocnik strony zmierzał również do uzupełnienia innych - tzw. konstrukcyjnych - elementów skargi kasacyjnej wskazanych w art. 176 p.p.s.a. (m.in. przytoczenie podstaw kasacyjnych), co również nie jest dopuszczalne po upływie terminu wynikającego z art. 177 § 1 p.p.s.a. (zob. m.in. postanowienia NSA: z 3 grudnia 2015 r. o sygn. akt II FSK 2531/15, z 30 listopada 2015 r. o sygn. akt II FZ 865/15, z 25 czerwca 2015 r. o sygn. akt II OSK 1590/15 - treść tych orzeczeń jest dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje możliwość uzupełnienia co najwyżej uzasadnienia podstaw kasacyjnych (zob. art. 183 zdanie drugie p.p.s.a.), a nie uzupełniania samych podstaw kasacyjnych, które muszą zostać wskazane w skardze kasacyjnej złożonej w przewidzianym prawem terminie.

11 Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

12 PG