Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 sierpnia 2011 r., II GSK 1579/11

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 sierpnia 2011 r., II GSK 1579/11

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Z. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 2846/10 w sprawie ze skargi Z. M. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2010 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranych płatności dla gospodarstwa niskotowarowego postanawia: oddalić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 2846/10 odrzucił skargę Z. M. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2010 r., [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranych płatności dla gospodarstwa niskotowarowego.

3 W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z dnia [...] października 2010 r. Z. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną wyżej decyzję. Następnie zarządzeniem z dnia [...] lutego 2011 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu [...] lutego 2011 r., zaś wpis uiszczono w dniu [...] lutego 2011 r., tj. po upływie ustawowego terminu. Skutki niedochowania przez skarżącego terminu było odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.).

4 Z. M. wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz rozpoznania skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym w myśl art. 182 § 1 i 2 p.p.s.a.

5 Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

6 - art. 138 w związku z art. 167 p.p.s.a. przez niezastosowanie tychże przepisów przy wydawaniu zarządzenia z dnia [...] lutego 2011 r. i w rezultacie błędne zastosowanie art. 220 § 3 p.p.s.a. w zaskarżonym postanowieniu skutkujące niezasadnym odrzuceniem skargi, w sytuacji, gdy z uwagi na błędy we wskazanym zarządzeniu nie można uznać terminu i rygoru w nim wskazanego za wiążący dla strony.

7 W uzasadnieniu wskazał, że w zarządzeniu z dnia [...] lutego 2011 r. brakuje istotnych jego elementów takich jak oznaczenia sądu, imienia i nazwiska sędziego oraz funkcji sędziego, który je wydał. Powyższe braki uniemożliwiły skarżącemu ocenę ważności i mocy prawnej tego zarządzenia.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

10 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest zgodne z prawem. W pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że na aprobatę zasługuje stanowisko Sądu I instancji, który uznał, że skarżący uiścił wpis po upływie ustawowego terminu. W rozpatrywanej sprawie skarżący został wezwany zarządzeniem, na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Wezwanie doręczono mu skutecznie w dniu [...] lutego 2011 r. (k. – [...] akt sądowych), zaś wpis uiszczono w dniu [...] lutego 2011 r. (potwierdzenie przelewu – k. [...] akt sądowych), tj. po upływie ustawowego terminu. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

11 Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nieuzasadnione są zarzuty skarżącego, dotyczące braków w zakresie istotnych elementów doręczonego skarżącemu zarządzenia. Wyjaśnienia wymaga, że odpis zarządzenia doręczony skarżącemu zawierał wszelkie niezbędne elementy pozwalające na uiszczenie opłaty. Określał on bowiem sygnaturę akt sprawy, podstawę prawną wezwania, wysokość należnego wpisu od zażalenia, termin i sposób uiszczenia opłaty oraz rygor niezastosowania się do wezwania. Argumentacja skarżącego jakoby niemożliwe było zidentyfikowanie podmiotu (brak imienia i nazwiska, stanowiska służbowego), oraz Sądu który wydał zaskarżone zarządzenie nie znajduje podstaw. Z pisma przewodniego z dnia [...] lutego 2011 r. (k. [...] akt sądowych) przesłanego do strony wraz z odpisem spornego zarządzenia jednoznacznie wynika, że "sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie doręcza odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi." Po pierwsze, wskazać należy, że istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Po drugie, Sąd jest instytucją państwową i strony postępowania powinny działać w zaufaniu do tej instytucji. Z powyższego wynika, że skarżący nie miał żadnych podstaw aby posiąść jakiekolwiek wątpliwości co do treści przesłanego przez Sąd odpisu zarządzenia. Zarzut skarżącego w tym zakresie, nie mógł zatem prowadzić do skutecznego zakwestionowania zaskarżonego postanowienia.

12 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny - działając na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.