Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2012 r., II GSK 1523/12

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2012 r., II GSK 1523/12

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 3 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [...] spółka jawna w L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 30 maja 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 956/12 w sprawie ze skargi [...]spółka jawna w L. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2012 r., nr Sp. [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji w sprawie częściowego unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 30 maja 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 956/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę [...] sp. j. z siedzibą w L. na postanowienie Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2012 r., nr Sp. [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji w spawie częściowego unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy.

3 W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. Urząd Patentowy RP unieważnił w części prawo ochronne na znak towarowy słowno-graficzny "[...]" R-. oraz [...] Sp. jawna (dalej: skarżąca lub spółka) kwotę 2129 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 4 stycznia 2012 r. skarżąca spółka wniosła do organu pismo zatytułowane "wniosek o sprostowanie pouczenia o środkach odwoławczych". Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. Urząd Patentowy RP odmówił uzupełnienia własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r., w zakresie środków odwoławczych. Na powyższe postanowienie skarżąca spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił powyższą skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.). Jak podkreślił, Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji, gdyż środek zaskarżenia przysługuje jedynie od decyzji będącej przedmiotem wniosku o jej uzupełnienie. Ustawodawca nie nadał podejmowanym w tym trybie aktom rangi odrębnych rozstrzygnięć, pozwalających przyjąć dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego w tego rodzaju sprawach. Brak jest także przepisów szczególnych, które w takich przypadkach pozwalałyby na kontrolę sądowoadministracyjną. Zatem na postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji nie służy stronie zażalenie, bowiem nie stanowi ono samoistnego aktu administracyjnego. Dlatego zakwestionowane rozstrzygnięcie jest niezaskarżalne i tym samym nie podlega kontroli sądów administracyjnych, skoro ten kontroluje działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 3 § 2 i § 3 tej ustawy).

5 Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła skarżąca spółka, jednocześnie zaskarżając zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 maja 2012 r., którym to zarządzeniem skargę dotyczącą kosztów postępowania spornego nr Sp. 477/10 rozdzielono na dwie odrębne sprawy o sygnaturach: VI SA/Wa 955/12 oraz VI SA/Wa 956/12.

6 Skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz umorzenie postępowania w zakresie wydzielonym do sygn. akt VI SA/Wa 956/12 z uwagi na bezprzedmiotowość odrębnego procedowania w tym zakresie. Wniosła o rozpoznanie odmowy sprostowania postanowienia o środkach odwoławczych od postanowienia o kosztach postępowania spornego w Urzędzie Patentowym a także sprawy – w ramach postępowania objętego sygnaturą akt VI SA/Wa 955/12, ponieważ są ze sobą związane.

7 Zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z 17 maja 2012 r. skarżąca zarzuciła:

8 Naruszenie art. 57 § 3 w zw. z art. 134 p.p.s.a. w zw. z art. 40 § 3 k.p.a., aczkolwiek brak jest takiej jednostki redakcyjnej, poprzez wydzielenie do odrębnego rozpoznania wpadkowego postanowienia o odmowie sprostowania pouczenia o środkach odwoławczych mimo, iż jako nie podlegającą odrębnemu zaskarżeniu, ujęto ją w skardze na postanowienie Urzędu Patentowego z dnia [...] grudnia 2011 r., którego to skarga dotyczy, czyniąc zbędnym i bezprzedmiotowym całe wydzielone postępowanie jak i kończące go postanowienie odrzucające nieistniejącą skargę.

9 Zaskarżonemu postanowieniu z dnia 30 maja 2012 r. skarżąca zarzuciła naruszenie art. 111 § 1 w zw. z art. 135, 165, 167 p.p.s.a. w zw. z art. 140 § 3 k.p.a., poprzez zaniechanie połączenia rozdzielonych skarg, co skutkowało rozpoznaniem odrębnej skargi, której skarżąca nie wnosiła i wydaniem zbędnego postanowienia. Ponadto zarzuciła naruszenie art. 141 § 4 zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez niepełne przedstawienie w uzasadnieniu postanowienia przebiegu sprawy, z pominięciem informacji o wydzieleniu skargi z postępowania głównego sygn. akt VI SA/Wa 955/12, co może mieć wpływ na kontrole drugoinstancyjną, sugerując prawidłowość zaskarżonego postanowienia.

10 Jak wskazała, wbrew twierdzeniom Sądu pierwszej instancji, nie składała oddzielnej skargi na postanowienie odmawiające sprostowania pouczenia, lecz to postanowienie zaskarżyła w skardze, którą wnosiła od postanowienia z [...] grudnia 2011 r. w zakresie kosztów postępowania spornego nr Sp. [...].

11 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

12 Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

13 Z urzędu znane jest Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, że zarządzeniem z dnia 17 maja 2012 r. Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W rozdzielił skargi, uznając, że skarżąca wniosła w istocie dwie skargi na różne akty administracyjne.

14 Analiza treści skargi strony z dnia 12 kwietnia 2012 r. prowadzi do wniosku, że skarżąca wskazała, wprawdzie, jako zaskarżone dwa akty administracyjne, jednakże wydane w jednym, a nie w dwóch postępowaniach administracyjnych. Zgodnie z art. 57 § 3 p.p.s.a. jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Celem tego przepisu jest w szczególności doprowadzenie do sytuacji, by w jednym postępowaniu sądowym przedmiotem kontroli sądu administracyjnego były akty lub czynności organu administracji podjęte w jednym postępowaniu administracyjnym a nie w wielu takich postępowaniach. Przepis ten należy zatem rozumieć w ten sposób, że rozdzieleniu podlegają skargi dotyczące aktów lub czynności wydanych w różnych sprawach administracyjnych.

15 Za wadliwe uznać natomiast należy rozdzielanie skarg na akty dotyczące jednego postępowania administracyjnego w jednej sprawie administracyjnej, tak jak to miało miejsce w okolicznościach sprawy. W sytuacji, gdy strona wskazuje jako zaskarżone rozstrzygnięcia organu wydane w jednym postępowaniu administracyjnym, to choćby pierwsze rozstrzygnięcie miało charakter merytoryczny a drugie procesowy, należy uznać, że strona wnosi jedną skargę, w której kwestionuje ostateczne rozstrzygnięcie podjęte przez organ odwoławczy, które to rozstrzygnięcie prowadzi jednocześnie do utrwalenia merytorycznego rozstrzygnięcia organu, kwestionowanego przez stronę (por: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt II GSK 2390/11).

16 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 189 p.p.s.a, uchylił zaskarżone postanowienie.

17 Odnosząc się do wniosku skarżącej o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 (ONSA i WSA 2008, nr 3, poz. 42), wyjaśnił, iż przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu I instancji kończące postępowanie w sprawie. Do wspomnianej kategorii należy postanowienie o odrzuceniu skargi i dlatego nie orzeczono o kosztach postępowania kasacyjnego.