Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 2015 r., II GSK 1307/14

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 2015 r., II GSK 1307/14

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz Sędzia del. WSA Andrzej Skoczylas (spr.) Protokolant Marzena Bal-Kuźniarska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 1452/13 w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca [...] r. nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii 1. oddala skargę kasacyjną; 2. nakazuje zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz M. G. kwotę 100 (sto) zł tytułem nadpłaty wpisu od skargi kasacyjnej.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z 28 stycznia 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 1452/13 (dalej wyrok z 28

3 stycznia 2014 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej WSA albo sąd

4 I instancji) oddalił skargę M. G. (dalej zwanego stroną albo skarżącym)

5 na decyzję Głównego Geodety Kraju (dalej organ administracji albo GGK) z [...] marca

6 2013 r.( nr [...] (dalej decyzja z [...] marca 2013 r.) utrzymującą w mocy

7 decyzję GGK z [...] grudnia 2012 r., nr [...] (dalej decyzja z [...] grudnia

8 2012 r.) o pozbawieniu geodety uprawnionego M. G., zamieszkałego

9 przy ui. [...],[...] R., posiadającego świadectwo nadania uprawnień

10 zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii nr [...], uprawnień zawodowych.

11 Powyższy wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym:

12 Do Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii w dniu [...] września 2012 r.

13 wpłynął odpis prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w T. z [...] sierpnia

14 2012 r.} sygn. akt [...] (dalej wyrok z [...] sierpnia 2012 r.), z którego wynika, że

15 strona została uznana winną popełnienia przestępstwa z art. 271 § 1 i 3 ustawy z

16 dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U. 1997 r., nr 88, poz. 553 ze zm., dalej

17 k.k.) poprzez poświadczenie nieprawdy w sporządzonym operacie pomiarowym dla

18 działki o nr ew. [...] położonej w miejscowości S., poświadczając w nim

19 nieprawdę co do faktu istnienia na niej zbiornika wodnego zajmującego

20 przeważającą część działki.

21 W związku z powyższym wyrokiem Główny Geodeta Kraju wszczął z urzędu

22 postępowanie administracyjne na podstawie art. 46 ust. 3 ustawy z 17 maja 1989 r.

23 Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. 2010 r.t nr 88, poz. 553 ze zm., dalej

24 p.g.k.). Decyzją z 11 grudnia 2012 r. GGK pozbawił stronę uprawnień zawodowych.

25 Organ administracji stwierdził w uzasadnieniu, że jest zobligowany do pozbawienia

26 strony uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii w związku z

27 wydaniem wobec niej przez sąd wyroku skazującego za czyn zabroniony, określony

28 w rozdziale dotyczącym przestępstw przeciwko wiarygodności dokumentów. Główny

29 Geodeta Kraju wskazał, że zgodnie z dyspozycją art. 46 ust. 3 p.g.k. w przypadku

30 utraty zdolności do czynności prawnych przez osoby, o których mowa w art. 42, albo

31 skazania ich za przestępstwa przeciwko mieniu, obrotowi gospodarczemu,

32 wiarygodności dokumentów, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, za

33 przestępstwa skarbowe oraz inne przestępstwa mające znaczenie ze względu na

34 wykonywany zawód - o pozbawieniu uprawnień zawodowych orzeka Główny

35 Geodeta Kraju w drodze decyzji. Organ uznał, powołując się na orzecznictwo, że

36 sam fakt skazania za przestępstwa objęte art. 46 ust. 3 p.g.k. jest wystarczający do

37 pozbawienia uprawnień zawodowych bez potrzeby korzystania z innych unormowań i

38 konieczności dokonywania ocen.

39 Skarżący pismem z [...] grudnia 2012 r. złożył odwołanie od decyzji z 11

40 grudnia 2012 r., przyznając, że popełnił błąd, za który został już ukarany wyrokiem

41 sądu powszechnego. Skarżący wyjaśnił, że nie może uczestniczyć w przetargach.

42 Pozbawienie uprawnień uznał za uniemożliwienie funkcjonowania Jego firmy.

43 Po ponownym rozpatrzeniu sprawy GGK decyzją z [...] marca 2013r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie z [...] grudnia 2012 r. Organ w uzasadnieniu powtórzył

44 wcześniejsze stanowisko, uznając, że sam fakt skazania za przestępstwa objęte art.

45 46 ust. 3 p.g.k. jest wystarczający do pozbawienia uprawnień zawodowych bez

46 potrzeby korzystania z innych unormowań i konieczności dokonywania dalszych

47 ocen.

48 Na powyższe rozstrzygnięcie strona pismem z [...] kwietnia 2013 r. złożyła

49 skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o

50 uchylenie zaskarżonej decyzji, alternatywnie o zawieszenie jej do czasu zmiany

51 przepisów p.g.k.

52 W odpowiedzi na skargę z [...] maja 2013 r,, nr [...], L.dz. [...],

53 organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację faktyczną i

54 prawną.

55 Wydając przedstawiony na wstępie wyrok, sąd I instancji podkreślił, że art. 46

56 ust. 3 p.g.k. nakłada na Głównego Geodetę Kraju obowiązek orzeczenia o utracie

57 uprawnień zawodowych zawsze, o ile wystąpi któreś ze zdarzeń wskazanych w tym

58 przepisie, oraz że przesłanki do orzeczenia o utracie uprawnień wystąpiły w

59 odniesieniu do skarżącego (świadectwo nadania uprawnień zawodowych w

60 dziedzinie geodezji i kartografii nr [...], wskazane w decyzji organu I instancji).

61 Przestępstwo, za które skarżący został prawomocnie skazany, tj.

62 poświadczenie nieprawdy, stanowi przestępstwo przeciwko dokumentom i jest

63 kwalifikowane jako przestępstwo popełnione z winy umyślnej mieszczące się w

64 dyspozycji art. 46 ust. 3 p.g.k., który obligatoryjnie przewiduje sankcję w postaci

65 pozbawienia geodety uprawnień zawodowych. Organ nie mógł zastosować

66 którejkolwiek z łagodniejszych kar dyscyplinarnych wymienionych w art. 46 ust. 1

67 p.g.k., ponieważ kary w tym przepisie przewidziane mogą być nałożone w stosunku

68 do osób, których czyny nie stanowiły przestępstw wymienionych z art. 46 ust. 3 p.g.k.

69 Sam fakt skazania osoby, o której mowa w art. 42 tej ustawy, za przestępstwa,

70 o które chodzi w art. 46 ust. 3 p.g.k., rodzi obowiązek wydania przez Głównego

71 Geodetę Kraju, bez wniosku podległego mu organu, decyzji orzekającej o

72 pozbawieniu uprawnień zawodowych, bez możliwości zajmowania się analizą

73 towarzyszących mu okoliczności i wpływu takiego czynu na postępowanie

74 administracyjne z zakresu geodezji i kartografii, w którym doszło do jego popełnienia.

75 Odnosząc się do podniesionych przez skarżącego argumentów dotyczących

76 okoliczności będących podstawą sporządzenia przez Niego operatu pomiarowego

77 dla działki nr [...], sąd stwierdził, że nie mogły one stanowić podstawy do zmiany

78 decyzji.

79 W skardze kasacyjnej z [...] kwietnia 2014 r. strona reprezentowana przez

80 adwokata zaskarżyła w całości wyrok z [...] stycznia 2014 r., zarzucając naruszenie:

81 1) przepisów prawa materialnego, tj. art. 46 ust. 3 p.g.k. przez dokonanie jego

82 błędnej wykładni o obligatoryjności decyzji i braku jakiegokolwiek wyboru, a która to

83 wykładnia narusza art. 7 ustawy zasadniczej,

84 2) przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik postępowania, a w

85 szczególności art. 7 oraz 8 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania

86 administracyjnego (t.j. Dz.U. 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej k.p.a.) przez wydanie

87 wyroku, który narusza zasady praworządności oraz narusza słuszny interes stron,

88 bez wyjaśnienia okoliczności sprawy,

89 3) przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik postępowania, "a w

90 szczególności art. 104 § 2 k.p.a. poprzez wydanie decyzji, która nie rozstrzyga istoty

91 sprawy w całości co powoduje, że nie rozstrzyga ona o całości praw skarżącego

92 doprowadzając do braku stabilizacji jego sytuacji m.in. przez to, że powyższa decyzja

93 w ogóle nie rozstrzyga czy pozbawienie uprawnień zawodowych jest czasowe czy

94 też nie, a jeżeli jest ono czasowe, to na jaki czas skarżący został pozbawiony tych

95 uprawnień".

96 Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie

97 sprawy WSA do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.

98 Zdaniem skarżącego art. 46 ust. 3 p.g.k. należy rozpatrywać jako regulację

99 stanowiącą o uprawnieniu organu, które nie może być pojmowane jako prawo

100 pozbawiające możliwości dokonania wyboru. GGK, podejmując decyzję w

101 przedmiocie ukarania geodety, nie może być ograniczony jedynie do uwzględnienia

102 ustaleń poczynionych przez sąd powszechny w sprawie karnej.

103 W ocenie skarżącego, sąd ! instancji wydał wyrok, posiłkując się jedynie

104 treścią orzeczenia z [...] sierpnia 2012 r., a pomijając zupełnie przedstawione przez

105 Niego stanowisko w sprawie, w tym motywy, którymi się kierował. Poza tym sąd i

106 instancji nie poświęcił uwagi zagadnieniu, czy w niniejszej sprawie konieczne było

107 pozbawienie skarżącego wszystkich uprawnień zawodowych w sytuacji, kiedy

108 postępowanie karne dotyczyło tylko jednego zakresu uprawnień, tj. geodezyjnych

109 pomiarów sytuacyjno-wysokościowych, realizacyjnych i inwentaryzacyjnych.

110 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

111 Zgodnie z art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu

112 przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm,, dalej p.p.s.a.)

113 skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa

114 materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2)

115 naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ

116 na wynik sprawy.

117 Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej,

118 bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a., rozpoznając sprawę w granicach

119 skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Ze

120 wskazanych przepisów wynika, źe wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed

121 Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega zasadzie dyspozycyjności i nie polega

122 na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, lecz ogranicza się do

123 rozpatrzenia poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w

124 ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Istotą tego postępowania jest bowiem

125 weryfikacja zgodności z prawem orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego

126 oraz postępowania, które doprowadziło do jego wydania.

127 Wychodząc z tego założenia, należy na wstępie zaznaczyć, że wobec

128 niestwierdzenia z urzędu nieważności postępowania (art. 183 § 2 p.p.s.a.) Naczelny

129 Sąd Administracyjny ogranicza swoje rozważania do oceny zagadnienia

130 prawidłowości dokonanej przez sąd l instancji wykładni wskazanych w skardze

131 kasacyjnej przepisów prawa.

132 W skardze kasacyjnej wniesionej przez M. G. sformułowane

133 zostały zarówno zarzuty naruszenia przepisów postępowania, jak i prawa

134 materialnego. Skonstruowane zarzuty nie okazały się jednak zasadne.

135 W niniejszej sprawie zarzuty naruszenia postępowania są ściśle powiązane z

136 zarzutami naruszenia przepisów postępowania i w związku z tym w pierwszej

137 kolejności należy odnieść się do zarzutów materialnoprawnych.

138 Podstawowym zagadnieniem prawnym, które stanęło u podstaw oceny przez sąd

139 I instancji zgodności z prawem decyzji z [...] marca 2013 r. oraz sformułowanych

140 podstaw kasacyjnych naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania, była

141 wykładnia art. 46 § 3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, w szczególności jego

142 ust. 3 w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji.

143 Przy dokonywaniu analizy unormowań zawartych w art. 46 p.g.k. należy

144 uwzględniać dwie zupełnie odrębne sytuacje, o które chodzi kolejno w jego ust. 1-2

145 oraz w ust, 3, różniące się co do przesłanek, treści i charakteru decyzji oraz

146 procedury jej wydawania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12

147 marca 2009 r., sygn. akt II GSK 587/08, Baza Orzeczeń NSA -

148 http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

149 Do pierwszej sytuacji trzeba zaliczyć następstwa naruszenia określonego w art.

150 42 ust. 3 p.g.k. obowiązku wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji

151 i kartografii z należytą starannością, zgodnie z zasadami współczesnej wiedzy

152 technicznej i obowiązującymi przepisami. Osobie, która naruszyła ten obowiązek,

153 można wymierzyć jedną z pięciu kar podanych w art. 46 ust. 1 p.g.k. Są nimi w

154 narastającej klasyfikacji: upomnienie, nagana z wpisem do centralnego rejestru osób

155 posiadających uprawnienia zawodowe, zawieszenie wykonywania uprawnień

156 zawodowych na okres od 6 miesięcy do jednego roku, zawieszenie wykonywania

157 uprawnień zawodowych do czasu ponownego złożenia egzaminu z wynikiem

158 pozytywnym, odebranie uprawnień zawodowych z możliwością ubiegania się o

159 ponowne ich uzyskanie po upływie 3 lat od dnia ich odebrania. Decyzja o

160 wymierzeniu kary ma charakter uznaniowy, zawsze uwzględniający sposób

161 naruszenia obowiązku w świetle art. 42 ust. 3 p.g.k. i jego następstwa. Jest ona

162 wydawana na wniosek wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i

163 kartograficznego przez Głównego Geodetę Kraju.

164 Drugą sytuację unormowano samodzielnie, bez odsyłania do innych przepisów i

165 ocennych okoliczności, w art. 46 ust. 3 p.g.k. mającym w dacie orzekania przez

166 Głównego Geodetę Kraju następujące brzmienie: "W przypadku utraty zdolności do

167 czynności prawnych przez osoby, o których mowa w art. 42, albo skazania ich za

168 przestępstwa przeciwko mieniu, obrotowi gospodarczemu, wiarygodności

169 dokumentów, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, za przestępstwa

170 skarbowe oraz inne przestępstwa mające znaczenie ze względu na wykonywany

171 zawód - o pozbawieniu uprawnień zawodowych orzeka Główny Geodeta Kraju w

172 drodze decyzji". Chodzi tu o utratę zdolności do czynności prawnych oraz zrównane

173 z nią co do konsekwencji skazanie za wymienione przestępstwa wymagające

174 pozbawienia takiej osoby uprawnień zawodowych. Przeszkodą do wykonywania

175 zawodu jest tu stan zdrowia i - najogólniej biorąc - utrata rękojmi wykonywania

176 zawodu, w przeciwieństwie do braku należytej staranności, wiedzy technicznej i

177 znajomości prawa rodzących odpowiedzialność przewidzianą w art, 46 ust. 1 i 2

178 p.g.k, W omawianej tu sytuacji sam fakt skazania za przestępstwa, o które chodzi w

179 art. 43 ust. 3 p.g.k., rodził obowiązek wydania przez Głównego Geodetę Kraju, bez

180 wniosku podległego mu organu, decyzji orzekającej o pozbawieniu uprawnień

181 zawodowych, bez możliwości zajmowania się analizą towarzyszącym mu

182 okoliczności i wpływu takiego czynu na postępowanie administracyjne z zakresu

183 geodezji i kartografii, w którym doszło do jego popełnienia.

184 Prawomocnym wyrokiem skarżący został skazany za popełnienie przestępstwa z

185 art. 271 § 1 i 3 k.k, poprzez poświadczenie nieprawdy w sporządzonym operacie

186 pomiarowym. Przepisy te są zamieszczone w rozdziale XXXIV k.k. dotyczącym

187 przestępstw przeciwko wiarygodności dokumentów, do których nawiązuje art. 46 ust.

188 3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego stanowiący podstawę pobawienia

189 skarżącego uprawnień zawodowych.

190 W rozpoznawanej sprawie w dacie orzekania przez organ administracji sam fakt

191 skazania za przestępstwa objęte art. 46 ust. 3 Prawa geodezyjnego i

192 kartograficznego był wystarczający do pozbawienia uprawnień zawodowych, bez

193 potrzeby korzystania z innych unormowań i konieczności dokonywania

194 wspomnianych ocen. Okoliczności dotyczące przebiegu pracy zawodowej

195 skarżącego, podnoszone w skardze kasacyjnej, nie mogły być uwzględnione przy

196 ocenie legalności zaskarżonego wyroku. W świetle powyższego za niezasadny

197 należało uznać zarzut dokonania wykładni art. 46 ust. 3 p.g.k. w sposób niezgodny z

198 art. 7 Konstytucji RP, bowiem w niniejszej sprawie nie ma wątpliwości, że organ

199 administracji działał na podstawie i w granicach prawa, a dokonana przez organ

200 wykładnia nie przekracza granic ustanowionych przepisami prawa, w tym Konstytucji

201 RP,

202 Nie jest zasadny także zarzut naruszenia art. 7 i art. 8 k.p.a. przez wydanie

203 wyroku, który narusza zasady praworządności oraz narusza słuszny interes stron,

204 bez wyjaśnienia okoliczności spraw (w uzasadnieniu skargi kasacyjnej dodatkowo

205 wskazano w tym kontekście na naruszenie art, 77 k.p.a.). Uchybienia zasadzie

206 prawdy obiektywnej, wynikającej z art. 7 i art. 77 k.p.a., oraz zasadzie zaufania do

207 organów władzy publicznej (art. 8 k.p.a.) skarżący kasacyjnie upatruje w oparciu

208 pozbawienia skarżącego uprawnień geodety wyłącznie na ustaleniach wynikających

209 z prawomocnego wyroku skazującego M. G. za przestępstwo

210 przeciwko wiarygodności dokumentów.

211 Odnosząc się do takich wywodów, należy stwierdzić, że przy wydawaniu

212 decyzji o pozbawieniu uprawnień zawodowych, o jakiej mowa wart. 46 ust. 3 p.g.k.,

213 skazujący wyrok za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów wiąże

214 Głównego Geodetę Kraju, co wynika wprost z treści tego przepisu. Wyrok taki jest

215 bowiem podstawową przesłanką wydania wspomnianej decyzji, a jedyną

216 okolicznością faktyczną, którą organ musi ustalić jest to, czy wyrok taki zapadł, czy

217 dotyczy on osoby, o której mowa w art. 42 p.g.k. i czy jest on prawomocny. Należy

218 przy tym podkreślić, że przesłanką pozbawienia uprawnień zawodowych jest wyrok

219 skazujący za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, a nie okoliczności

220 faktyczne będące jego podstawą, a zatem niedopuszczalne byłoby ustalanie przez

221 Głównego Geodetę Kraju tych okoliczności. Organ ten nie mógł więc naruszyć zasad

222 postępowania administracyjnego wyrażonych w art. 7, art. 77 i art. 8 k.p.a. przez

223 wadliwe dokonanie ustaleń dotyczących wyjaśnień i motywów działania skarżącego,

224 a więc okoliczności będących elementami stanu faktycznego sprawy karnej, które

225 stały się podstawą skazania skarżącego kasacyjnie za przestępstwo, o jakim mowa

226 w art. 46 ust. 3 p.g.k. - skoro takich ustaleń nie czynił.

227 W ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego, sąd I instancji nie naruszył

228 także art. 104 § 2 k.p.a. Wskazany zarzut nie ma bowiem oparcia w przepisach

229 prawa stanowiących podstawę prawną orzekania i sprawowanej przez sąd kontroli

230 przepisów właściwych dla rozstrzyganej sprawy. Podkreślić należy, że w

231 postępowaniu kasacyjnym ocenie podlega wyrok wojewódzkiego sądu

232 administracyjnego, zatem poprawnie zbudowany zarzut kasacyjny powinien

233 wskazywać przepisy postępowania sądowoadministracyjnego naruszone przez sąd.

234 Zarzut skargi kasacyjnej tych podstaw nie wymienia, co jest niewątpliwie błędem

235 formalnym skargi, jednak błąd ten nie jest wadą, która eliminowałaby możliwość

236 merytorycznego rozpatrzenia zarzutu, skoro w uzasadnieniu skargi kasacyjnej strona

237 wskazuje na wadliwość wyroku ze względu na oddalenie skargi w sytuacji, gdy

238 organy błędnie zastosowały art. 46 ust. 3 do podmiotu, do którego przepis nie miał

239 zastosowania. Dopuszczalność rozpoznania skargi kasacyjnej pomimo wadliwości

240 zarzutu w judykaturze nie budzi wątpliwości (zob. uchwałę pełnego składu

241 Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 października 2009 r., sygn. akt I OPS

242 10/09, ONSAiwsa 2010, nr 1, poz.1), zatem z tego powodu konieczne stało się

243 merytoryczne odniesienie do jego treści.

244 Nie można zatem zgodzić się ze sformułowanym w skardze kasacyjnej

245 zarzutem naruszenia art. 104 § 2 k.p.a. poprzez wydanie decyzji, która nie rozstrzyga

246 istoty sprawy w całości, ponieważ nie rozstrzyga, czy pozbawienie skarżącego

247 uprawnień zawodowych ma charakter czasowy. Zdaniem Naczelnego Sądu

248 Administracyjnego nie ma bowiem wątpliwości, że w stanie prawnym obowiązującym

249 w dacie wydawania zaskarżonej decyzji pozbawienie uprawnień zawodowych na

250 podstawie art. 46 ust. 3 p.g.k. miało, co do zasady, charakter bezterminowy.

251 Dopuszczalność takiego ograniczenia jest dla Sądu II instancji oczywista, zwłaszcza

252 ze względu na znaczenie i funkcję geodety uprawnionego do wykonywania

253 określonych działań zawodowych z punktu widzenia bezpieczeństwa porządku

254 prawnego (zob. wyrok NSA z 20 stycznia 2015 r., sygn. akt II GSK 2090/13, Baza

255 Orzeczeń NSA - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

256 Odnosząc się do kwestii zmiany stanu prawnego w sprawach dotyczących

257 odebrania uprawnień geodety, należy podkreślić, że w aktualnym stanie prawnym

258 osoba, której odebrano uprawnienia zawodowe, może ubiegać się o ponowne ich

259 uzyskanie po upływie 3 lat od dnia ich odebrania (zob. art. 46a ust. 2 ustawy z dnia

260 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, t.j. Dz.U. 2015 r., poz. 520).

261 Jednakże w procesie kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, sąd I

262 instancji, nie mógł uwzględnić istotnych zmian stanu prawnego w zakresie trybu

263 orzekania o pozbawieniu uprawnień geodety (w tym zmiany art. 46 § 3 p.g.k.)

264 wprowadzonych ustawą z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustaw regulujących

265 wykonywanie niektórych zawodów (Dz.U. 2013 r., poz. 829) z tej przyczyny, że w art.

266 133 § 1 p.p.s.a. przyjęta została zasada, że sąd administracyjny orzeka na podstawie

267 akt sprawy. Oznacza to, że sąd ten rozpoznaje sprawę na podstawie stanu

268 faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zmiana

269 stanu faktycznego lub prawnego, która nastąpiła po wydaniu zaskarżonego aktu,

270 zasadniczo nie podlega uwzględnieniu. Kontrolny charakter postępowania

271 sądowoadministracyjnego i, co do zasady, kasacyjny model orzekania przez sądy

272 uzasadniają przyjęcie jako reguły, że sąd, kontrolując działalność administracji

273 publicznej, bierze pod uwagę stan prawny obowiązujący w dacie wydawania

274 zaskarżonego aktu, a nie w dniu orzekania (zob. wyrok NSA z 18 grudnia 2013 r.,

275 sygn. akt Il GSK 1470/12, Baza Orzeczeń NSA - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

276 Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę

277 kasacyjną za nieusprawiedliwioną i na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w

278 sentencji

279 Ponadto mając na uwadze, że skarżący uiścił wpis od skargi kasacyjnej w

280 kwocie 200 zł, podczas gdy wpis należny wynosi 100 zł, nakazano zwrot

281 nadpłaconego wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł.

282 -----------------------

283 Sygn. akt II GSK 1307/14

284 2

285 Sygn. akt II GSK 1307/14

286 1

287 Sygn. akt II GSK 1307/14

288 3