Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2015 r., II GSK 1042/15

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2015 r., II GSK 1042/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "S." Sp. z o.o. w S. w Federacji Rosyjskiej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 3086/14 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi "S." Sp. z o.o. w S. w Federacji Rosyjskiej na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 14 listopada 2014 r. o sygn. akt VI SA/Wa 3086/14, orzekając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. odrzucił skargę "S." Sp. z o.o. w S. w Federacji Rosyjskiej (dalej jako Spółka) na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, a na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zwrócił Spółce uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 zł.

3 Jak wskazał Sąd, zarządzeniem z dnia 24 września 2014 r. Przewodniczący Wydziału VI WSA w W. wezwał pełnomocnika skarżącej Spółki do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania Spółki oraz dokumentów, z których wynika sposób i osoby umocowane do działania w imieniu Spółki, z tłumaczeniem na język polski, dokonanym przez tłumacza przysięgłego. W odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik Spółki przedłożył pełnomocnictwo do reprezentowania Spółki, w którym wskazano, że osoba je udzielająca jest umocowana do działania w imieniu Spółki. Przedłożył także zaświadczenie wydane przez Ministerstwo Federacji Rosyjskiej ds. Podatków i Ceł o dokonaniu wpisu Spółki w Jednolitym Państwowym Rejestrze Osób Prawnych.

4 Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że braki formalne skargi nie zostały usunięte, ponieważ przedłożone dokumenty nie pozwalały stwierdzić, czy T. M. jest osobą uprawnioną do jednoosobowej reprezentacji Spółki, a zatem, czy była upoważniona do ustanowienia pełnomocnika, który skargę podpisał. Sąd stwierdził, że pełnomocnik ma obowiązek przedłożenia zarówno pełnomocnictwa, jak i dokumentów wskazujących na osoby upoważnione do reprezentacji skarżącej, choć zostały one przedłożone w postępowaniu administracyjnym. Brak załączenia tych dokumentów do skargi jest brakiem formalnym skargi, wymagającym uzupełnienia. Skoro pełnomocnik Spółki nie uzupełnił braków formalnych skargi, to skarga musiała zostać odrzucona, a uiszczony od niej wpis zwrócony.

5 Skargą kasacyjną Spółka domagała się uchylenia postanowienia Sądu z dnia 14 listopada 2014 r. oraz zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego wg norm prawem przepisanych.

6 Wnosząca skargę kasacyjną zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, skutkujące odrzuceniem skargi poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 58 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 28 § 1, art. 29, art. 37 § 1, art. 46 § 3 p.p.s.a. co było następstwem wadliwego uznania, że pełnomocnik skarżącej nie wykazał umocowania do działania w sprawie, a także naruszenie art. 3 § 1 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 184 Konstytucji RP poprzez dokonanie wykładni wymienionych wyżej przepisów prawa z pominięciem tej normy, co skutkowało faktycznym wykluczeniem spoza kontroli postanowień wskazanych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.

7 Uzasadniając swoje stanowisko wnosząca skargę kasacyjną wskazała, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się odpis pełnomocnictwa oraz protokół posiedzenia Rady Dyrektorów skarżącej Spółki z [...] kwietnia 2012 r., przetłumaczony na język polski, w sprawie przedłużenia pełnomocnictw dla T. M. Sąd powinien wziąć te dokumenty pod uwagę i uznać, że skarga nie zawierała braków formalnych w tym zakresie. Oznacza to, że odrzucenie skargi było nieprawidłowe.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

9 Skarga kasacyjna nie jest zasadna, ponieważ kontrolowane postanowienie Sądu z dnia 14 listopada 2014 r. mimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.

10 Stosownie do treści art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.

11 Jak wynika z piśmiennictwa i utrwalonego już stanowiska judykatury sądów administracyjnych pojęcie pełnomocnictwa należy rozumieć całościowo, jako komplet dokumentów niezbędnych do wykazania umocowania pełnomocnika do działania za mocodawcę (por. np. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2009 r. o sygn. akt I GSK 608/08, publik. w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W przypadku złożenia skargi przez pełnomocnika działającego w imieniu osoby prawnej przy dokonaniu pierwszej czynności, pełnomocnik jest obowiązany oprócz pełnomocnictwa dołączyć dokument wykazujący umocowanie osób upoważnionych do działania w imieniu tej osoby prawnej. Wskazać należy, że takim dokumentem jest zazwyczaj odpis z KRS, ale nie jest on dokumentem obligatoryjnym, tym bardziej w przypadku zagranicznej osoby prawnej, gdy w kraju jej funkcjonowania KRS nie jest prowadzony. Ponadto, pełnomocnictwo udzielone w postępowaniu administracyjnym, które jednoznacznie obejmuje umocowanie do działania w imieniu strony także przed sądami administracyjnymi, powinno być przez Sąd uznane za skuteczne, a zatem Sąd nie powinien wzywać strony do uzupełnienia braku formalnego skargi co do tego pełnomocnictwa (por. np. postanowienie NSA z dnia 23 sierpnia 2011 r. o sygn. akt II OSK 1541/11, publik. LEX nr 1069030).

12 W niniejszej sprawie rzecz jednak w tym, że powoływany przez pełnomocnika skarżącej Protokół nr [...] posiedzenia Rady Dyrektorów Sp. z o.o. "S." z dnia [...] kwietnia 2012 r., przetłumaczony na język polski przez tłumacza przysięgłego, a znajdujący się w aktach administracyjnych sprawy (nienumerowane), przedłuża "pełnomocnictwa Generalnego Dyrektora Spółki M. T.Ja. na 2 (dwa) lata". Nie wiadomo jednak do dokonywania jakich konkretnie czynności są te pełnomocnictwa, bo omawiany dokument tego nie precyzuje. Nie wiadomo więc, czy – jak trafnie stwierdził Sąd – T. M. mogła, w imieniu Spółki, udzielić radcy prawnemu pełnomocnictwa do wniesienia skargi. Oznacza to, że pełnomocnik Spółki, który podpisał skargę i na wezwanie Sądu przedłożył jedynie pełnomocnictwo udzielone przez T. M., nie wykazał umocowania do reprezentowania Spółki, czym naruszył art. 37 § 1 p.p.s.a., a to musiało skutkować odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., gdyż jej brak formalny nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie.

13 Jedynie na marginesie należy zaznaczyć, że T. M. i T. M. to ta sama osoba, chociaż w dokumentach jej nazwisko jest zapisywane na dwa różne sposoby, co może wynikać z jakości tłumaczeń.

14 Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 p.p.s.a. NSA orzekł jak w sentencji postanowienia.