Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2010 r., II FZ 89/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2010 r., II FZ 89/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Edyta Anyżewska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 grudnia 2009 r., o sygn. akt I SA/Po 594/09 w przedmiocie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 15 kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie o sygn. akt I SA/Po 594/09 odmówił skarżącemu W. K. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.

3 Powyższe orzeczenie zapadło na gruncie następującego stanu faktycznego:

4 Wyrokiem z dnia 16 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Wiesława Kędziory na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 15 kwietnia 2009 r., utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z dnia 13 lutego 2009 r. o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego.

5 Powyższe orzeczenie zostało ogłoszone po przeprowadzeniu rozprawy na posiedzeniu w dniu 16 września 2009 r., na którym skarżący nie stawił się, mimo prawidłowego zawiadomienia go w dniu 18 sierpnia 2009 r. o terminie rozprawy wraz z pouczeniem m. in. o konsekwencjach prawnych niestawiennictwa stron na rozprawie, terminie składania wniosków o uzasadnienie wyroku oddalającego skargę oraz zasadach doręczeń sentencji wyroku.

6 W dniu 8 grudnia 2009 r. do Sądu wpłynął wniosek W. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Skarżący podał, że o tym, iż został w jego sprawie wydany wyrok dowiedział się w dniu 27 listopada 2009 r. z pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. W motywach wniosku podniesiono, iż skarżący nie został w żaden sposób powiadomiony o terminie rozprawy w przedmiotowym postępowaniu oraz nie otrzymał żadnego zawiadomienia bądź wezwania. Nie dotarły też do wnioskodawcy żadne awiza odnośnie do potencjalnej przesyłki w tym przedmiocie, a nadto jego domownikom nie jest nic wiadome o istnieniu jakiejkolwiek przesyłki sądowej zawierającej zawiadomienie lub wezwanie.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, odmawiając przywrócenia terminu wskazał, że w sprawie nie można było przyjąć, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy skarżącego, skoro zgodnie z materiałem zgromadzonym w aktach sądowych skutecznie doręczono mu zawiadomienie wraz z właściwym pouczeniem, i to na trzy tygodnie przed terminem rozprawy. W świetle okoliczności faktycznych Sąd uznał, że za nieprawdziwe należało uznać twierdzenia W. K., iż nie został on powiadomiony o wyznaczonym terminie rozprawy i stąd nie posiadał informacji na ten temat. Na potwierdzeniu zwrotnym doręczenia wnioskodawcy wspomnianego zawiadomienia widnieje bowiem jego własnoręczny podpis oraz data doręczenia, co jednoznacznie wskazuje na jego skuteczność.

8 Sąd uznał więc, że wnioskodawca w sposób zawiniony uchybił terminowi do wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku, posiadając wiedzę o możliwości ogłoszenia wyroku na ww. rozprawie oraz przedziału czasowego, w jakim mógł on złożyć wskazany wniosek. Jednocześnie nie nastąpiła żadna okoliczność, która mogłaby usprawiedliwiać niezłożenie tego wniosku w przepisanym przez prawo terminie.

9 W zażaleniu na powyższe orzeczenie skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania. Skarżący powtórzył dotychczasową argumentację, iż nie został w żaden sposób powiadomiony o terminie rozprawy w przedmiotowym postępowaniu. Nie otrzymał żadnego zawiadomienia bądź wezwania, nie został o tym fakcie poinformowany ani pisemnie ani w jakikolwiek inny sposób.

10 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

11 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

12 Na wstępie należy wskazać, że regułą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest bezskuteczność czynności podjętych przez stronę po terminie. Jednak zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W judykaturze za utrwalony można uznać pogląd, że kryterium braku winy jako przesłanki przywrócenia terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. Sąd winien zatem każdorazowo oceniać, czy przy dokonywaniu czynności zachowano staranność, jakiej można wymagać od każdej osoby należycie dbającej o swoje interesy (por. J.P. Tarno- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz- Warszawa 2006,s. 226 i powołana tam literatura oraz orzecznictwo). W orzecznictwie wskazuje się również, że o braku winy można mówić wówczas, gdy istniała jakaś przyczyna, która spowodowała uchybienie terminowi, a więc gdy dokonanie czynności w ogóle nie było możliwe (w sensie obiektywnym) lub zaistniały okoliczności, w których obiektywnie nie można było wymagać od strony zachowania terminu procesowego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 maja 2009 r., sygn. akt I UO 3/08, opubl. w Lex pod nr 599056). Musi to zatem w każdym przypadku być okoliczność o charakterze wyjątkowym, nagłym. Zatem w przypadku, gdy strona uchybiając terminowi dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, dokonana przez nią czynność pozostanie bezskuteczna, ponieważ przywrócenie terminu nie będzie w tej sytuacji dopuszczalne (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, LEX nr 50702, postanowienie NSA z dnia 22 listopada 1999 r., sygn. akt III SA 7804/98, niepubl.).

13 Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w przekroczeniu terminu do dokonania czynności procesowej.

14 Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, uzasadniony jest wniosek Sądu I instancji, że skarżący w sposób zawiniony uchybił terminowi do wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarżący został prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy, o czym świadczy jego własnoręczny podpis na potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej zawiadomienie o terminie rozprawy (k. 27 akt sądowych). Rozprawa odbyła się w wyznaczonym terminie i od tego dnia skarżącemu przysługiwało prawo do złożenia w terminie 7 dni wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, o czym został prawidłowo pouczony w zawiadomieniu o rozprawie, z którego to prawa nie skorzystał.

15 W świetle powyższych okoliczności trudno dopatrzyć się jakichkolwiek przeszkód, które uniemożliwiałyby skarżącemu terminowe złożenie wniosku o uzasadnienie orzeczenia.

16 Także zarzut skarżącego, sformułowany w zażaleniu, że Sąd I instancji nie podjął żadnych czynności mających na celu wyczerpujące wyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, nie znajduje uzasadnienia wobec nie budzącego wątpliwości stanu faktycznego.

17 Z tych względów na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.