Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2009 r., II FZ 551/09

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2009 r., II FZ 551/09

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H. N. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 listopada 2009 r. sygn. akt I SA/Gl 622/09 w zakresie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi H. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 24 czerwca 2009 r. nr ... w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach sygn. akt I SA/Gl 622/09 zwolnił H. N. od kosztów sądowych oraz odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie przyznania profesjonalnego pełnomocnika w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 24 czerwca

3 2009 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.

4 W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że wysokość uzyskiwanych przez skarżącą dochodów (renta w wysokości 923,59 zł) oraz kwota wydatków związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego, leczeniem i spłatą rat kredytu uzasadnia przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W ocenie Sądu, na obecnym etapie postępowania sądowego, pomoc publiczna w zakresie ustanowienia adwokata jest nieuzasadniona.

5 Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie w części dotyczącej nieprzyznania jej adwokata. Twierdzi, iż adwokat jest jej niezbędny.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zażalenie nie jest zasadne.

8 Zgodnie z postanowieniem art. 246 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba taka wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

9 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo rozpatrzył wniosek strony i przyznał stronie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a odmówił przyznania jej adwokata. Jak zasadnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny, skarżąca nie wyjaśniła w sprzeciwie na postanowienie referendarza wątpliwości jakie wzbudzała jej sytuacja mieszkaniowa, w której się znajduje tj. czy zamieszkuje sama, czy też z innymi osobami pozostającymi z nią we wspólnym gospodarstwie domowym. Jednakże prawidłowo Sąd doszedł do przekonania, iż przedstawiona przez skarżącą sytuacja majątkowa, w szczególności wysokość renty w kwocie 923,59 zł oraz wydatki związane z prowadzeniem gospodarstwa domowego, dają podstawę do przyznania jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Sąd uznał, że poniesienie kosztów niniejszego postępowania może spowodować powstanie uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, o jakim mowa w art. 246 § 1 pkt 2.

10 Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że zawarte w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sformułowanie "gdy wykaże" obliguje stronę do wskazania okoliczności, które mogłyby przekonać sąd, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. To strona oczekując pozytywnego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna w ten sposób udokumentować swoją sytuację materialną by sąd nie miał wątpliwości, że zachodzą przewidziane w cytowanym artykule przesłanki. W ocenie tutejszego Sądu strona powyższego obowiązku nie spełniła. Zarówno w sprzeciwie od postanowienie referendarza jak i w zażaleniu na postanowienie Sądu pierwszej instancji nie wyjaśniła wątpliwości jakie wzbudziła przedłożona przez nią dokumentacja bankowa, a także nie wskazała czy pozostaje z kimś we wspólnym gospodarstwie domowym.

11 Mając powyższe na uwadze, wobec niestwierdzenia aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach naruszył prawo zaskarżonym postanowieniem, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 powołanej wyżej ustawy.