Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2016 r., II FZ 455/16

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2016 r., II FZ 455/16

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. K. w przedmiocie odrzucenia skargi od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Łd 1349/15 w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 25 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (sygn. akt I SA/Łd 1349/15) odrzucił skargę G. K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 25 września 2015 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od nieruchomości.

3 Ze stanu sprawy przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji w treści skarżonego postanowienia wynika, że zarządzeniem z 25 listopada 2015 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie 14 grudnia 2015 r. W odpowiedzi skarżący 18 grudnia 2015 r. (data stempla pocztowego) nadesłał podpisany egzemplarz skargi, natomiast pomimo wezwania Sądu, do dnia dzisiejszego nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w odrzucając skargę wskazał, że w rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Należy zatem od tej skargi pobrać wpis stosunkowy. Z tego względu wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Strona, pomimo wezwania skutecznie doręczonego 14 grudnia 2015 r., nie uzupełniła braku.

5 Zażalenie na opisane wyżej postanowienie wniósł skarżący wnosząc o jego uchylenie i nadanie jego skardze dalszego biegu.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zażalenie okazało się zasadne.

8 W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że zgodnie z treścią art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej: p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie w sprawie należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (art. 231 p.p.s.a.). Niedochowanie przez skarżącego wymogu podania wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny, do uzupełnienia którego wzywa stronę przewodniczący wydziału i który strona zobowiązana jest usunąć w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

9 W rozpoznawanej sprawie skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, a po bezskutecznym upływie ww. terminu, Wojewódzki Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowieniem z dnia 20 stycznia 2016 r. odrzucił skargę.

10 Jednakże, mimo iż skarżący w skardze nie wskazał wprost wartości przedmiotu zaskarżenia - bowiem informuje on Sąd, że składa skargę na "decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 25 września 2015 r. nr [...] i wnoszę o jej uchylenie oraz wstrzymanie jej wykonalności", to była znana Sądowi, czemu sam Sąd dał wyraz w pierwszym zdaniu uzasadnienia zaskarżonego postanowienia "Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 25 września 2015 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. w wysokości 11.886 zł z tytułu przychodu uzyskanego ze sprzedaży własnościowego prawa do lokalu mieszkaniowego". Skoro Sąd znał wartość przedmiotu zaskarżenia to było możliwe w tym zakresie, nadanie skardze dalszego biegu.

11 Koniecznym jest w tym miejscu stwierdzenie, że wezwaniem kierowanym przez Przewodniczącego Wydziału do strony w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., mogą być usunięte tylko takie braki, które uniemożliwiają nadanie pismu prawidłowego biegu. Innymi słowy w sytuacji, gdy Sąd pierwszej instancji dysponuje informacją o wartości przedmiotu zaskarżenia - jak wynika z uzasadnienia niniejszej sprawy - brak jest podstaw do przyjęcia, że niepodanie wartości przedmiotu zaskarżenia uniemożliwiało nadanie sprawie biegu. W takiej sytuacji nie zachodzą bowiem przesłanki do wystosowania wezwania, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., a w konsekwencji do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2008 r., sygn. akt II FSK 1723/07).

12 Kierując się powyższymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.